𝙿𝙾𝙻𝚈𝙰𝙼𝙾𝚁𝚈 (𝚂𝚂) : 𝙵𝙾𝚄𝚁 𝚆𝙸𝚅𝙴𝚂 | 𝚁𝙷𝙴𝙰 (𝙸𝙽𝚃𝙴𝚁𝚂𝙴𝚇)
CHAPTER 5
Ines Avalon
-
"Anak, saan ka nagpunta at basang-basa ka?"
"I went to a nearby coffee shop to buy a cup of coffee." I responded to my mother, who greeted me as I approached. She must have been waiting for quite some time since I disappeared without warning.
"Come here, patuyuin natin ang buhok mo. Neng, ikuha mo ako ng tuwalya at blower." Utos niya sa maid.
"Any update on the rape case?" She asked. My mother knows about all the cases I am handling, so sometimes she and I talk about them because my father is rarely around. She's a retired police officer, while my father's a soldier.
"Not yet, we're still working on it. We've collected evidence and eyewitness statements, but it's a complex case, and we want to make sure we have a strong case against the perpetrator. We're also working closely with forensics to analyze DNA evidence and review surveillance camera footage to get a clearer picture of the situation." Mahabang paliwanag ko bago sinimulan suklayin ang aking buhok.
"What about interviewing the victim? Have you had a chance to speak to her yet?" She followed.
"We have, but it's not easy. She's traumatized and it's hard for her to recall the events. We're taking our time and providing her with all the support possible. We know it's crucial to have her testimony, but we don't want to pressure her or cause additional trauma." If you have a rape victim client, hindi mo pwede pilitin itong magsalita dahil mas lalo itong nakakadagdag trauma para sa kanila. We have to be patient at maging maingat sa mga itatanong ukol sa kanyang kaso.
"It's important to take a careful approach when dealing with victims of such traumatic experiences. How is the victim doing now?"
"As expected, she's struggling to cope. We're making sure she has access to resources and counseling, and we're keeping her informed about the progress of the investigation. We want to make sure she feels supported throughout this difficult process." Sagot ko bago ulit ininom ang aking binili, hindi na masyado mainit at medyo natagalan ako sa labas.
"So, what's the next step? You can't let this case just go cold."
"I know, Mom. We're still waiting on DNA results and more forensic evidence. In the meantime, we'll be following up on any leads and continuing to gather information. But it's important not to rush the process and make sure we have a strong case for prosecution. It's a slow grind, but we'll keep working until we have something solid to work with." I am so sleepy, I don't know the reason pero inaantok ako sa tuwing umiinom ng kape.
"By the way, have you found the person you had incarcerated for theft? I mean, if I remember correctly, you said she wasn't the culprit, right?"
"Yes, but the evidence I had at that time pointed towards the accused being the thief."
"But you mentioned before that inosente siya?"
"Mom, I don't want to talk about that." I switched the topic because it's in the past and I understand that I was wrong. I haven't had the chance to formally apologize to her yet, but I almost got myself into trouble again, which almost ended up sending her back to prison.
"Okay, okay. I'm done with your hair, umakyat ka na at magpahinga." She said and lightly kissed my cheek.
"Thanks." I replied with a smile at umakyat sa aking kwarto.
It's nearing midnight, but sleep still evades me. I don't know why, but my mind keeps nagging me about Rhea's relationship. I don't know yet, but I'm familiar with Amour because I've interviewed her in the past for an investigation. I don't get why I'm suddenly thinking about Rhea now. She's nothing special, so why is she on my mind at this hour? Is it guilt? I did falsely accuse her in the past, and I'm willing to make up for that mistake.
Suddenly, my phone rings out of the blue. Who could be calling me so late at night?
"Hello?"
"Ma'am,"
"Brian?" He's my junior.
"Ma'am, good news! Kilala na ang suspect sa rape case." I suddenly sat up because I couldn't believe how easily he completed the task I had assigned him.
"Who?"
"His name is Lee. It's the victim ex-boyfrienf, and we've got some solid evidence against him." So, it was the EX.
"We've made an arrest." He followed.
"Understood, let's meet tomorrow morning. We shouldn't delay any further, and we need to wrap up this case as soon as possible." I responded and gave him advice kung ano ang kailangan gawin bago matapos ang gabi.
"Okay ma'am, got it."
"Alright." I ended the call, realizing I need sleep, and I shouldn't spend time worrying about things that have nothing to do with my life.
☆
Rhea
Nagising ako sa mga palo sa aking katawan, pagmulat ko ng mga mata ay nakita ko si Lilith magka salubong ang mga kilay at lumulubo ang magkabilang pisngi.
"Lilith? Bakit?" Paos kong tanong at tiningnan ang oras, malapit na pala mag alas onse.
"Ate! Ingon ka ilaag ko nimo? Hapit na mag udto tulog pa gihapon ka." (Sabi mo ipapasyal ako? Malapit na mag tanghali tulog ka parin.) Sermon sa akin.
Puyat ako at medyo may hangover, pasado alas dos na nakauwi kaninang madaling araw at kasalanan lahat yun ni Amour. Kagabi, akala ko mag uusap lang kami pero bigla siya nag-aya makipag inuman. Wala sana akong balak pero mukhang problemado at kailangan niya ng makakausap, hirap din naman kasi tanggihan yun at alam nyo na.
"Lilith, paano ako nakauwi?" Tanong ko, nakakaintindi naman siya ng tagalog pero nahihirapan minsan magsalita.
"Ha?" Naguguluhan niyang sagot. Pero bakit siya nandito? Teka, paano nakauwi kapatid ko pastilan.
"Kailan ka nakauwi?" Tanong kong muli.
"Gi hatod ko ni ate Aza, tulog pa ka." (Hinatid ako ni ate Aza, tulog ka pa.) Natampal ko ang aking noo, ou nga pala at sabi ko susunduin ko si Lilith kagabi!
"Paabot phone ko, maligo ka na at lalabas tayo." Utos ko at agad niya itong sinunod.
"Patay tayo at tatampo crush ko-ay jowa ko pala." Mahina akong natawa sa sarili dahil alam ko namang nagpapanggap lang kaming dalawa, bakit hindi na lang totohanin ni Azalea jowain ako? Kabit is real.
Bumangon na rin ako at sumunod sa pagligo, hindi ko alam saan dadalhin kapatid ko pero mag eenjoy naman siguro siya pag dinala ko sa palaruan ng mall?
Matapos maligo at ayos ng mga sarili ay agad kami umalis, hindi ako nakapag groceries kaya sa mall na lang kami kakain ni Lilith. Kanina ko pa napapansin ang tingin ng mga taong nakaka-salubong namin, alam kong may itsura ako pero wag naman sana nila masyadong ipahalata.
"Lilith, maganda ba si ate?" Tanong ko sa kapatid kong nakahawak sa aking damit at may bitbit na stuffed toy. Kakapasok lang namin ng mall pero nabudol ako kaagad.
"Opo? Tan.awa, ngano sila ga tan.aw nimo?" (Tignan mo, bakit sila nakatingin sayo?) Turo niya sa mga taong nakatingin sa amin. Mahirap talaga pag matangkad at madali ka lang mapansin.
"Wag mo sila ituro Lilith at hindi maganda yan." Paalala ko at huminto upang kargahin nalang siya para mas mapabilis ang lakad naming dalawa.
"Ate, gutom na ko." Bulong niya bago yumakap.
"Okay, hanap si ate." Sagot ko.
Dinala ko siya sa kainan na alam kong magugustuhan at masasarapan siya. Hindi ako nagkamali dahil busog na busog kaming dalawa sa sobrang sarap at tuwang-tuwa ang kapatid ko. Noon na malayo kami sa isa't-isa ay lagi akong nag-aalala kung nakakakain ba siya ng maayos, ngayon magkasama na kaming dalawa ay pinapangako kong ibibigay ko lahat sa kanya ang mga bagay na hindi niya pa na experience noon.
"Ate,"
"Bakit?" Tanong ko at sinundan kung saan siya nakatingin habang naglalakad. Napadaan kasi kami sa NBS at alam ko kung ano ang nasa isipan niya.
"Lilith, pasok ka school?" Tanong ko sa kapatid at biglang kumislap ang kanyang mga mata sa tuwa kahit hindi man halata sa kanyang mukha.
"Diba sabi mo gusto mo mag-aral para magkaroon ng maraming kaibigan?" Tanong kong muli at tumango ito. Malapit na pasukan, may public school malapit sa lugar at doon ko siya ipapasok. Gusto ko sana sa private school pag-aralin si Lilith pero gusto ko muna makapag ipon para sa future niya.
"Ipapasok ka ni ate sa school, pangarap mo yun diba? Gusto ko maging masaya ka at magkaroon ng maraming kaibigan. Wag ka mag-alala at si ate bahala, bili tayo mga gamit mo okay?" Mas lalong naging excited ang reaksyon ng kapatid ko.
Pumasok kami at bumili ng mga gamit for school, lahat ng gusto nyang gamit ay binili ko kasi kaya ko naman bilhin dahil may pera ako. Ou, may pera ako salamat doon sa pulis na nag sayang ng pera kagabi at binato ron sa lalaki ni Amour. Dami namin pinamili, natutuwa ako kasi ito ang unang beses naibili ko ng mga gamit kapatid ko.
"May gusto ka pa Lilith?" Tanong ko sa kapatid paglabas namin ng book store.
Umiling ito. "Ate, may playground po ba rito?"
"May palaruan sa taas, gusto mo?" Umiling ito.
"Gusto ko atong pareho sa atong plaza na playground." (Gusto ko yung tulad sa plaza natin na playground) Sabagay at ms mag eenjoy ang mga bata sa ganun.
"Meron. Malapit dito pero kailangan natin maglakad, ayos lang sayo?" Mabilis itong tumango kaya agad na kaming kumilos at lakad palabas ng mall.
Mabuti medyo makulimlim ang kalangitan at hindi masyadong mainit ang panahon, marahil uulan na naman mamaya. Kasalukuyan kaming naglalakad ng kapatid ko ngayon patungo kung saan ang may playground. Gusto ko sana siya maging kaibigan ni Savannah pero wala pang opportunity at sobrang busy ng mga buhay nila Kris.
"Ate, mao na to?" (Yun na po ba?" Turo ng kapatid ko.
"Ou-Lilith, dahan-dahan at baka madapa ka." Paalala ko dahil bigla itong bumaba at tumakbo patungo sa may swing.
Pumwesto ako sa may bakanteng bench, marami-rami rin ang mga batang naglalaro ngayon kasama ang kanilang mga magulang. Masaya akong nagmamasid sa kapatid ko na tuwang-tuwa makipaglaro sa ibang mga bata, kung nabubuhay lang sana ang inay namin. Sa totoo lang hindi ko alam kung buhay o patay na ba kasi simula pagkabata hindi ko na ito nakita, baka nga yataps na yun at wala ng paramdam.
"Ate!" Tawag ni Likith kaya kumaway ako pabalik bago sinuri ang mga pinamiling gamit.
"Te, unsay gibuhat nimo?" (Ano ginagawa mo?" Biglang tanong ng kapatid ko, magic at bilis niya makalapit.
"Tinitignan ko lang kung kumpleto gamit mo." Sagot ko.
"Te, gusto ko mag drawing same ato saiya." (Gusto ko mag drawing tulad sa kanya) Turo niya sa batang nasa kabilang bench katabi ang ina at masayang gumuguhit.
Tumango ako at kinuha ang coloring marker set na bagong bili namin at binigay sa kanya. "Te, ayaw lang sa akong notebook kay sayang." Sabi niya, arte at ayaw niya sa bagong biling notebook mag drawing.
"O sige, bili muna ako saglit bond paper don sa kabila. Dito ka lang at wag aalis klaro? Wag ka rin sumama sa hindi mo kilala." Sunod-sunod ang pagtango niya.
Tumakbo na ako para mabilis makabalik, natatanaw ko naman ang kapatid ko kaya safe lang kahit iwanan saglit. Salamat at wala masyado mga bumili kaya mabilis ko lang nabili ang aking pakay, pagkatapos magbayad at diretso akong tumakbo pabalik sa kapatid ko pero bigla itong nawala sa kung saan ko iniwan.
Kinabahan ako kasi hindi ko ito makita sa playground, wala ako sinayang na oras at nagtanong-tanong kaagad sa mga tao ngunit hindi rin daw nila napansin ang kapatid ko hanggang sa napadpad ako sa gilid ng kalsada. Doon ay nakita ko si Lilith na umiiyak kaya dali-dali akong lumapit sa kanya ngunit bigla rin akong kinabahan sa nakita.
Holy modafuckah! Sinong hindi mapapamura tangena?! Sinabi ko mag drawing siya, pero sa daming pwede guhitan bakit sa Bugatti Chiron pa! Mas mabuti pang mamatay nalang ako ngayon mismo.
Shit! Mukhang makukulong ulit ako!
"This kid dares to draw on the brand new car I just bought." Narinig kong salita ng babae habang umiiyak na ang aking kapatid sa takot, pati ako takot.
"L-Lilith!"
"A-Ate," Agad ako lumuhod upang yakapin siya, sinong hindi matatakot kung naka police attire kaharap niya tapos sobrang intimidating pa.
"I-Ikulong mo nalang ako ulit, pasensya na kung hindi ko na disiplina kapatid ko." Ako na mismo ang nag offer ikulong ako, hindi na siya lugi ron.
Tumaas ang isang kilay nito. "Is that your sister?" Lamig ng boses kaya mabilis akong napatango.
"Bata pa yan, hindi mo pwede Ikulong. Ako nalang." Ulit ko.
"Can't you answer such a simple question of mine? Yes or no, that's the only acceptable response." Isa, dalawa, hindi ko na alam nakailang lunok ako!
Tumango ako, "O-Ou, kapatid ko."
"What's her name?"
"L-Lilith,"
"Do you want to ride in the car?" Tumango ako.
"I am not asking you."
"Sino pala?"
"Your sister, Lilith."
"Pero may kasalanan po ako sa inyo, patawad po."
"Don't worry darling, it's merely a car and I can easily replace it. I appreciate what you've drawn, hop in, and I'll take you for a spin." utak ko biglang nag malfunction.
"Lilith, wag ka sumama." Bulong ko, ano akala niya sa kapatid ko? Madadala niya sa yaman?
"Ate, gusto ko mo suway sakay kay nindot kaayo iya sakyanan. Okay lang kaayo kay gwapa man si ate." Yawa, ano raw?
"She said I'm pretty, right? Don't you agree?" Tinaasan ako nito ng isang kilay bago lumantad sa kanyang labi ang mapanuksong ngiti.
"Baby, let's go." Wala akong nagawa, nakanganga habang pinagmamasdan silang dalawa sumakay ng sasakyan niya.
Ako na naiwan mag-isa, tulala at pilit pinoproseso ang nangyari. Kapatid ko biglang nawala at sumama sa hindi niya kilala dahil lang sa maganda daw ang gusto kumuha sa kanya? What the fuck?
Ilang minuto-napakahaba ng minuto hanggang umabot ng isang oras paghihintay ko makabalik lang silang dalawa pero until now wala pa rin ang mga ito. Ano? Wala siya balak ibalik kapatid ko at kanina pa ako naiinip kakahintay sa kanila, nagsisimula na rin dumilim ang kalangitan kaya any minute babagsak na ang ulan.
Paubos na sana pasensya ko, hindi ganun kahaba pasensya ko at balak ko na talaga pumunta ng police station para e.report si Ines nang biglang dumating sila. Maiinis na sana ako ngunit nakita ko ang masayang ngiti sa mukha ng aking kapatid at halatang nag enjoy masyado sa ginawa nila ni Ines.
"Lilith!" Salubong ko at kaagad hinila palayo kay Ines, report ko siya kidnapping e.
"Baby, come here." Tawag nito pabalik sa kapatid ko, para akong nasaktan dahil sa pagiging traydor ng kapatid ko. Inalis niya ang kamay ko at tumakbo pabalik kay Ines saka yumakap.
"Lilith!" Tawag ko ngunit isang nakakaasar na ngisi ang nasilayan ko sa labi ni Ines, pisti.
Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko. "Magpaalam ka na at uuwi na tayo." Sabi ko sa kapatid. Seryoso ako at gusto ko na umuwi dahil taeng-tae na ako.
"Ate, thank you." Hindi ito sinagot ni Ines at tinapik lang sa ulo.
"Tara na." Kinuha ko ang kapatid, tumango lang ako upang magpaalam at nagsimulang maglakad palayo kay Ines.
"Ate, dili ka ganahan kay ate gwapa?" (Hindi mo gusto si ate ganda?) Tanong ng kapatid ko bago muling nilingon ang babae sa likod.
"Hindi, wag mo na ulit gagawin yun." Sagot ko.
"Kay ngano?" (At bakit?)
"Basta." As much as possible ayaw ko ma involve sa mga mayayaman tulad nalang ni Ines. Paano pag nangyari sa akin yung nangyari kay Kris? Iniisip ko palang kinikilabutan na ako, at isa pa ayaw ko mapahamak kapatid ko.
Yawa! Lalabas na tae ko.
*
"Woah! Hindi ba siya nasisilaw sa flashes ng mga camera?" Tanong ni Pax ngunit nakatutok ang atensyon sa TV screen. Abala kasi ako sa pag-iisip sa kapatid ko. Pagtingin ko sa TV ay kita ko si Emilie, sobrang ganda sa suot na Red dress habang naglalakad sa red carpet.
"Naalala ko na! Ngayon ang movie premiere ng Obsession!" Nagulat kami sa bulaslas ni Bea, sa totoo lang naninibago ako sa kanya-ay ewan basta may something na hindi ko maipaliwanag.
"Ganda niya! Diba siya yung babae sa-saan nga yun?" Turo ni Pax kaya tumango nalang ako.
"Rhea," Binalingan ko si Bea at biglang nag-iba ang ekspresyon ng kanyang mukha.
"Bakit?"
"After ng duty umuwi ka kaagad." Ayan na naman siya sa hindi ko alam na dahilan.
Nagkasalubong ang aking mga kilay. "Ha? Bakit?" tanong ko.
"Basta, mangako kang uuwi kaagad?" Naguguluhan man ay tumango ako, kailangan ko rin naman talaga umuwi ng maaga dahil nag-iisa kapatid ko sa condo. Isang linggo na ang nakalipas at nagpapasalamat ako dahil wala sa apat na babae ang nakasalamuha ko.
"Okay."
"Tapos na break time nyo! Balik na sa trabaho, balik." Biglang sumulpot ang isa pa naming katrabaho. Medyo mahaba pa ang oras, gusto ko na umuwi ay miss ko na si Lilith.
Balak ko sana mag OT kasi maraming customers at late raw makakarating ang papalit ng shift ko pero pinauwi na ako ni Bea, sila nalang daw ni Pax bahala kaya hindi na ako kumontra. Napapagod na ako sa ganitong sitwasyon-I mean, walang masama sa trabaho ko pero hindi ito ang pinangarap ko. Gusto ko makapagtapos ng pag-aaral, may naipon naman ako at alam kong sapat na yun para matapos ko ang kurso since isang taon lang kulang ko pero mas kailangan ng kapatid ko yun ngayon.
Nag aabang na sana ako ng jeep tapos napansin kong maraming tao sa kabilang side, meron din mga pulis na kino-cordon yung area kaya sa tingin ko may nangyaring krimen. Hindi ako chismia, konti lang pero curious talaga ako sa mga ganito lalo na at related sa kurso ko. May oras pa naman kaya dali-dali akong tumawid para makibalita.
"Daming tao, mga marites eh." Bulong ko sa sarili.
"Sir, ano po nangyari?" Tanong ko sa pulis ngunit dedma lang si angkol.
"What's the situation here?" Ikinabigla ko ang biglaang pagsulpot ng babaeng kinaiinisan ko. Si Ines, ipinakita niya ang ID sa pulis na kinausap ko kanina. Bakit kung saan-saan ko na lang nakikita babaeng to?
Sus, salute pa siya. "We're dealing with a homicide case, ma'am." sagot ng pulis.
"Can you give me an overview of the crime scene?" Hindi ata ako napansin kaya dahan-dahan ako umatras, pero ganun nalang gulat ko nang bigla hawakan ni Ines ang laylayan ng damit ko bago sinulyapan panandalian at ibinalik sa kaharap ang atensyon.
"We have a male victim aged around 28, found dead with multiple stab wounds in his upper body." Sagot ulit nong pulis, anong kasalanan ko at sinasamaan nya ako ng tingin? Suntukan na lang kami?
"Any potential suspects?" Wala siya balak bitawan damit ko? Konti nalang iisipin ko crush ako nito.
"Wala pa po, but we have some leads to work with. Natagpuan namin ang wallet ng biktima malapit sa kanyang katawan, nawawala ang perang laman siguro ay kinuha ng suspect. We're also reviewing security camera footage from nearby buildings."
"Have you gathered any evidence at the scene?"
"Yes, we've collected various pieces of evidence such as fingerprint samples and weapon fragments. We've also photographed and mapped the crime scene to document the location of the victim and other significant items." What if dukutin ko eyeballs nya? Selos sya at ayaw ako bitawan nitong kausap niya? Hindi ka gwapo sir kaya better luck next life.
"Any witnesses?"
"We've spoken to some people in the vicinity, but so far, no one has reported anything suspicious. However, we'll continue to canvas the area for eye witnesses who might have seen or heard something relevant to the case." Sagot ulit ng kausap nya. Yun lang, bigla ako hinarap ni Ines at tinignan mula ulo hanggang paa. Excuse me, tingalain mo ako at mas matangkad ako sayo.
"Bakit? May nilabag ulit ako sa batas mong ikaw lang nakakaalam?" Diretso kong tanong sa kanya, unahan ko na at baka posasan ako bigla.
"Let's talk." Utos yun? Utos yun? Hindi yung tanong? Utos yun kasi bigla akong iniwan. So, utos nga yun at gusto niya sundan ko siya?
Sa inis ay napakamot ako sa ulo bago binalingan ako pulis na kausap kanina. "Sigeg panipat, libat raba." Sabi ko. Yawa, buti nakapasok siya sa pagiging police.
"Ano sabi mo?" Malamig nitong tanong.
"Sabi ko pogi ka sir. Gege." Sagot ko at agad sinundan si Ines na papalayo na.
Nandito kami ngayon sa gilid ng kalsada kung saan nakaparada ang sasakyan niya. Dapat ba talaga unahin lumandi sa akin bago asikasuhin trabaho niya?
"Bakit?" Tanong ko.
"I have come to personally and formally express my apologies for the false accusation I made in the past and for the unlawful arrest that resulted from it." Sumama loob ko bigla dahil naalala ko nanaman ang ginawa niya.
"May tanong ako." Malamig kong sagot. Hindi ko maikakaila na isa siya sa naging dahilan kung bakit mas lalo akong naghirap.
"Tell me."
"On what grounds did you arrest me? Did you have any evidence or legal justification for detaining me?" Diretso kong tanong. Hindi makatarungan ginawa niya sa akin. Unlawful arrest and arbitrary detention!
"We had some eyewitness statements and circumstantial evidence linking you to the crime." Napapikit ako ng mga mata at hilot nang batok bago muling tinignan sya sa mga mata.
"Oh? But those aren't solid grounds for arrest. You need to have probable cause and legal justification to make an arrest. Did you have any hard evidence, like security footage or a confession?" Lintik yan, anong nagawa kong kasalanan sa kanya o baka trip lang ako nitong babaeng to.
Halatang guilty si anteh base sa ekspresyon ng kanyang mukha. Ganda-ganda pero ikukulong ka pag trip niya lang. "Well, I admit I didn't have any direct evidence linking you to the crime. The testimony of eyewitnesses can be unreliable, and the circumstantial evidence was weak at best."
"You arrested me based on speculation and assumptions?" Medyo tumaas boses ko, wala ako dapat ikatakot dahil kasalanan niya.
"That's why I realize now that I may have acted hastily and without due process."
"That's not proper police work. You should've conducted a thorough investigation first, gathered more evidence, and confirmed my involvement before making an arrest. Arresting someone without legal grounds or solid evidence can lead to serious consequences and jeopardize the case." Sheesh, angas ko at may natutunan din pala ako sa kurso ko.
"You're absolutely right, and I'm genuinely sorry for my mistake. I acted rashly and made a serious error in judgment by detaining you without proper cause. I understand that my actions caused you harm and inconvenience. I'm committed to making things right and I'll do anything within my power to make it up to you. Please accept my sincere apologies and tell me how I can rectify this situation." Gusto ko pa sana idiin pagkakamali nya pero halatang sincere si anteh sa mga sinabi at willing ibigay lahat ng gusto ko para patawarin siya.
"Nakaraan na yun at tapos na, but I also need you to understand the seriousness of your actions. Arresting someone on suspicion alone is a violation of their rights, and it can have severe consequences, such as damage to their reputation and emotional distress." Paalala ko. Gago, para akong senior na pinapagalitan ang kanyang junior. Proud ako syempre, kasi nakaganti ako sa kanya kahit sa ganito.
Hindi na ito sumagot kaya bigla akong naging awkward matapos ko siyang pagsabihan. Yawa, ano na dapat kong gawin? "Goods na ta? Uli na ko lods." (Ayos na tayo? Uwi na ko lods.) Putol ko sa katahimikan naming dalawa.
"Huh?"
"Wala, sabi ko goodluck sa new case mo at uuwi na ako." Sagot ko.
"Wait." Tawag nya matapos ko tumalikod.
"Bakit?"
"How do you know about the law?" Curious nyang tanong kaya bigla ko na ituro ang sarili.
"Miss, just because someone isn't a police officer doesn't mean they lack knowledge of the law. People can gain knowledge and understanding of the law through various avenues." Magalang na yung pagsagot ko ngunit tinaasan ako ng kilay.
"So?" Yawa.
"May alam lang konti dahil sa kurso ko."
"Criminology?" Tumango ako.
"Have you taken and passed the board exam?" Mabilis akong umiling.
"Kulang pa ako isang taon. Wala ka na itatanong? Kung wala na aalis na ako at kanina pa ako hinihintay ni Lilith," Wala na ata kasi tumahimik na? Lalim naman bigla iniisip nya.
"Sana hindi na mag krus landas nating dalawa." Hindi ko na ito hinintay at tuluyang umalis, anong oras na at sesermonan nanaman ako ni Lilith!
*
"Rhea! Rhea! Rhea!" Hindi lang ako at mga katrabaho ko ang nagulat kundi pati ang mga customers, pero mas na sorpresa ako sa biglang pagdating ni Kris!
"Rhea!" Ako na tulala sa kinatatayuan at hinihintay itong makalapit, muntik pa kaming matumba dalawa dahil sa biglang nyang pagtalon at yakap.
"Oi oi, anong nangyari at sobrang saya mo? Grabe friend, long time no see." Tanong ko. Paganda nang paganda kaibigan ko ah, alagang-alaga ba naman ng apat.
"Ahem." Sabay kami lumingon sa tumikhim, nakita ko si manager at pansin ang tinginan ng mga tao sa amin.
"Sorry po sa abala, pwede ko ba hiramin saglit si Rhea? 5 minutes lang." Magalang masyado.
"Saglit lang boss." Sabi ko sa manager at sabay kaming nag excuse saka lumabas.
"Kris, napadalaw ka?" Tanong ko.
"Rhea, when was the last time inopen mo Gmail mo?" Kumunot ang aking noo, hindi ko na rin alam.
"Hindi ko alam? Nakalimutan ko na?"
"Tumawag sa akin kanina si Iris,"
"Hoy Kris, wag kang sumama sa Iris na yun at tingnan mo ginawa nong babaeng yun sayo! Nilason utak mo, makita ko lang yun." Bad influence masyado at kung ano na lang tinuturo kay Kris,
Umiling ito at ngumiti. "Hindi, kasi dapat daw nag report ka sa PU para ipasa yung mga kailangan mo pero hindi ka raw nagpunta." Mas lalo akong naguluhan.
"Ha? Diretsuhin mo kaya ako dzai?"
"Rhea, makakabalik ka na sa pag-aaral!" Nanlaki ang aking mga mata at napagtato ang dahilan kung bakit ganito ang reaksyon ng aking kaibigan.
"T-Totoo?!"
"Ou! Hindi kita matawagan kaya pinuntahan kita kaagad. Congratulations! Scholar ka na ng PU." Napaupo ako at yuko ng ulo, bigla bumuhos ang mga luha ko kasi buong akala ko wala na akong pag-asa makapag-aral ulit.
Akala ko wala na akong pag-asa kasi huling tingin ko sa resulta ay wala naman ang pangalan ko sa listahan ng mga isko. Nag offer naman si Kris pag-aralin ako pero tinanggihan ko, ayaw ko isipin ng ibang tao lalo na ng mga asawa nya na ginagamit ko ito para sa pansariling interes.
"Ano ba, wag ka umiyak at dapat maging masaya ka. Pwede ka ba mag early out? Celebrate tayo hehe." Ngumiti ako at iling ng ulo, akala mo siya walang trabaho pero mas inuna pa ako.
"Paalam mo ko kay boss manager." Wala si Aza, nasa france at hindi ko alam kailan balik niya.
"Sige, tara." Sabay kami ulit pumasok, alam kong maganda ako pero mas maganda talaga si Kris lalo na sobrang soft ng features nya. Tignan mo at sa kanya nakatingin mga baklang customers.
"Excuse me." Galang talaga friend.
"Yes?" Nako boss manager, wag kang ma aura masyado at di mo kilala kausap mo.
"Pwede po ba mag early out si Rhea?" Pakiusap ni Kris,
"Ha? Marami kaming trabaho ngayon at kulang kami sa-"
"In-law yan ni boss Aza," Putol ko at tipid ngumiti.
Mahina kaming natawa kasi palipat-lipat tingin nito sa amin ni Kris at talagang gulat siyang tinuro ito. "T-Totoo?" Tumango si Kris.
"Kris Cadell po pala, sorry hindi ko na nagawang magpakilala." Sabay lahad ng kamay ni Kris na agad tinanggap ni boss manager.
"Pambihira ka Rhea at hindi mo kaagad sinabi. Opo ma'am, pwede na po mag out si Rhea." Natawa nalang ako sa kanya.
After that pinauna ko si Kris sa kanyang sasakyan dahil need ko pa magbihis. Sunduin daw muna namin si Savannah sa school bago daanan si Lilith sa condo. Miss ko na ang batang yun at matagal na rin nong huli naming pagkikita.
"Lilith sa likod ka." Tawag ko sa kapatid dahil balak ako agawan ng pwesto harap.
Ngumuso ito at walang nagawa kundi sumunod sa akin. "Hala! Ate! Kinsa siya? Gwapa kaayo." (sino siya? Ang ganda niya.) Akala ko kung ano nangyari at nagsisigaw siya, yun pala nakita lang si Savannah.
Tinanggal ni Savannah ang suot na earphone at isinantabi ang kanyang iPad. "Hello. My name is Savannah, and you are?" Sabay kami kumamot ng ulo ni Lilith,
"Unsa ingon niya?" (Ano sabi niya?) Confused na tanong ng kapatid ko.
"Siya si Savannah, yung sinabi ko sayo? Pakilala ka sa kanya." Sabay tapik ko sa kanyang ulo. Biglang umakyat at gumapang palapit kay Savannah kapatid ko.
"Ako si Lilith, nakakaintindi ako ng tagalog at salita ng konti." Pakilala ng kapatid ko. Nagkatinginan kaming dalawa ni Kris, sinuotan ko muna ng seatbelt kapatid ko bago sumakay ng sasakyan.
Pagkatapos namin kumain to celebrate my pagiging ISKO sa PU ay maghapon kaming namasyal kasama ang mga bata. Nakakapagod talaga magbantay ng bata, takbo rito at takbo doon para lang mahabol sila. Ayos lang naman sa amin ni Kris at masaya kaming nag eenjoy ang mga bata. Nandito kami ngayon sa Kiddy playground, abala sa paglalaro ang dalawa habang kami nasa labas at naghihintay matapos sila.
"Sabi ni Aza girlfriend ka niya?" Yung coke na iniinom ko muntik na lumabas sa ilong ko.
"H-Ha? Seryoso sinabi nya?" Hindi ako makapaniwala sa babaeng yun at bilib ako.
"Ou-"
"Hindi-I mean, totoo pero palabas lang namin yun dahil gusto niya hiwalayan jowa niyang vaklush." Sabi ko at umarteng parang bakla. Bakit hindi nalang magpakatotoo si Guy? Anong masama kung bakla sya? O baka hindi magawa dahil sa pamilya?
"Goodluck Rhea, pero hindi ako magtataka kung tuluyan mahulog sayo si Aza," Ginantihan ko kaagad ang ngiti nya.
"Alam ko, maganda tayo e." Pabiro kong sagot at kumindat.
Sabay kaming dalawa nagtawanan ay nag patuloy sa kwentuhan hanggang sa hindi na namin namalayan ang mga bata. Marami kaming napag usapan, about sa mga buhay at problema. Hindi ko akalain na ang isang tulad niya ay namomroblema parin pala.
Matapos ang mahabang oras ng pamamasyal ay nagpasya na kaming umuwi dahil gabi na at hinahanap na rin silang dalawa. Hinatid muna nila kami ni Lilith bago tuluyang magpaalam, medyo close na rin ang dalawang bata kaya mas natuwa ako dahil may kaibigan na si Lilith na kaedad lang nya.
*
A WEEK LATER.
Pasukan na, kinakabahan ako. Nandito na ako sa main entrance gate ng PU at sobrang laki talaga ng university na ito. Kakarating ko lang dahil hinatid ko pa si Lilith sa school. Sa bilis at lakas ng pintig nitong puso ko ay halos naririnig ko na bawat tibok. Nakakailang din kasi kanina ko pa pansin ang mga nakaw tingin ng ibang estudyante, iba pala talaga pag sa arena at school ka.
"Pft, kaya mo yan Rhea. Goodluck!" Pagpapalakas ko ng loob bago tuluyan pumasok.
Hinanap ko kaagad ang criminology building at talagang napanganga ako sa laki nito. Hindi lang yun at iba-iba ang kurso kada isang gusali! Kailangan ko nalang hanapin ang room 308, doon kasi ang first subject ko at pag sinuswerte ka nga naman at LAW first subject sa umaga. Lucky, wala pa ang professor na magtuturo sa amin. Pansin kong nakasuot na ilan sa kanila ng type A uniforms, tapos ako naka maong lang at plaim white shirt.
"Hi, new student?" Biglang tanong sa akin ng classmate ko na kasabay ko papasok. Nasa 20's na ako pero pansin ko lang mas matured pa tignan ibang student dito kaysa akin.
"Yup." Sagot ko at nagtuloy-tuloy papasok hanggang sa nakahanap ng bakanteng upuan. Gusto ko sana malapit sa bintana, tsk bakit nasa pinakauna ako umupo.
Medyo excited ako makilala ang professor namin lalo na at favorite ko talaga ang subject na ito, marahil ay tulad ng dati isang attorney din magiging instructor ko-
Biglang tumahimik ang paligid, tanging tunog ng takong ang narinig ko. Nasa malayo pa ito ngunit pansin na ang tensyon sa buong silid, hanggang sa papalapit ito ng papalapit.
"Shh!" Dinig kong saway ng katabi ko sa katabi niya sa kabila. "Wag ka maingay kung ayaw mo tumakbo ng sampung beses sa oval." Bulong nito.
Para akong nalunod sa mabangong dumaan sa harapan. "Goodmorning. I am Professor Ines Avalon, your law professor starting today. We will cover a wide range of topics, including civil and criminal law, constitutional law, and more. If you have any questions or concerns, don't hesitate to ask." Lihim kong nasampal ang sarili matapos makita ang babaeng magiging professor ko simula sa araw na to.
Inilibot nya ang paningin sa buong silid hanggang sa nagtagpo ang mga mata namin. Akala ko magugulat din siya tulad ng reaksyon ko kanina ngunit tila wala lang sa kanya matapos akong makita na isa sa kanyang mga estudyante. Bigla kong naalala ang huli naming tagpo, sinabi ko talaga yung sana hindi na magtagpo landas naming dalawa!
"Ma'am, ano po masasabi mo tungkol sa divorce bill?" sarap sikuhin nitong katabi ko.
Hindi ito sumagot, sa halid ay bigla itong pumwesto sa may bintana at sumandal bago nagkrus ng mga kamay. "Very well, since you have already brought up the topic of divorce, why not start with a debate on the issue? I want to see how well you can defend your point of view. Go ahead and find someone to debate with on the topic of divorce." Bigla akong kinabahan dahil sa akin agad tumingin ang bida-bida kong classmate!
"Siya po." Fuck Fuck Fuck!
"Ayaw ko."
"Stand up." Yawaaaaaaaa kang bida-bida kaaaaa!
"Ma'am, hindi ako magaling sa ganyan." Buong galang na sagot ko.
"Let's begin by discussing your stance on the issue. Are you in favor of legalizing divorce or are you against it?" Gago, hindi ba mahalaga opinion ko?! Bakit desisyon siya e sabi ko ngang ayaw ko!
Nagpakawala ako ng malalim na hininga, wala ako magagawa at batas siya! "In favor po." Sagot ko.
"Okay, let's start with you." Turo nito sa katabi kong malawak ang ngiti. Talino siguro to at ako tinarget kasi mukha akong weakshit.
"Ma'am, I strongly disagree about divorce. I believe that marriage is a sacred institution that should be protected and upheld at all costs. And also, sa mag asawa sa panahon ngayon they should try to work out their issues and find a qay to make the marriage work." Sus, mga ganyang banat. I believe, I believe, I believe I can fly lang alam ko.
I heaved a sigh. "I understand your belief in the sanctity of marriage, but I think it's also important to recognize na hindi lahat ng relationship o marriage ay perpekto. Nagbabago ang tao, and sometimes divorce is the best and only solution para sa marriage na hindi na nagwowork."
"I understand that not all marriages are successful, I still believe yhat divorce should be avoided at all costs. Marriage is meant to be for life, and couples should work hard to preserve their relationship rather than giving up and getting a divorce." Grabeng utak yan, nasasabi niya kasi wala pa siya sa ganong sitwasyon ngayon.
"Well okay, I'll give you and example. if a husband and wife constantly argue and cannot seem to agree on anything, even basic things, and living together has become unbearable, ano pa ang silbi non? Ano pa silbi ng relasyon kung kahit anong pilit mong gawin ay hindi kayo nagkakaisa? divorce may be the best option for them. Dude, Imagine a situation where one partner in a marriage is being physically or mentally abused by the other. In this case, divorce would be a necessary step para takasan o makaalis sa partner mong abusive, at para masigurado ang kaligtasan mo." Kung abangan ko siya sa labas mamaya para matauhan siya.
"However, some people might argue that the relationship can be salvable with professional help and communication, and the abuser may be able to seek the help they need to stop the abuse." Pisting yawa, mas mukhang kailangan nya pa professional help kaysa pinaglalaban niya. Naiinis na ako, sinulyapan ko si Ines at pansin kong nag eenjoy sya na naiinis ako? Saya ka anteh?
"So, are you seriously suggesting that an abused partner should stay in a relationship where they are being mistreated and harmed just for the sake of saving the relationship? What about their safety and well-being? Don't they deserve to be protected from harm? At sasabihin ko lang, naiintindihan ko na merong ibang relasyon na naisasalba dahil sa professional help and communication, but pagdating sa physical or mental abuse? Nah, I don't think it's reasonable to expect the abused partner to stay in the relationship and continue to suffer. Sobrang unfair, may karapatan bawat tao para sa kanilang kaligtasan, and if that is being threatened in a relationship they have a right to leave and seek protection."
"But-"
"I'm not done yet." Putol ko sa kanya. "It's not fair to put the burden on the abused partner to try to fix the relationship with their abuser. It's the abuser who should be held responsible for their actions and seek help to change their behavior. If the abuser refuses to take responsibility and make changes, the relationship cannot be saved and divorce is the only option for the abused partner."
"I understand that in cases of physical and mental abuse, it is very difficult to stay in a relationship, and the safety of the abused partner should be prioritized. However, I also believe that with proper professional help and support, may pagbabago na mangyayari sa behavior ng abuser lalo na sa pagiging abusive nito. If the abuser is willing to change and commit to therapy and other forms of support may chance pa na maligtas ang relasyon, and they can work together to overcome the abuse and build a healthier and happier relationship..." Shit shit shit! Bakit ganito pag-iisip ng lalaking to.
I clapped. "Of course! Because abusers are always willing to change and commit to therapy, right? They just suddenly wake up one day and realize they've been assholes all along, and they're all ready to become the perfect partner. That's how it works, isn't it? Yeah, fuck! sure, let's just give abusers the benefit of the doubt and hope that they'll change, even after they've caused so much harm and pain. That sounds like a totally safe and responsible thing to do." Sarkastiko kong sagot at narinig ang mahihinang tawanan ng iba.
"Wow, that's a really helpful and constructive response. It's not like there are cases where abusers have genuinely sought to change and become better people, right? Dapat e assume nalang natin na mga masasamang hayop sila na walang pag-asa magbago diba? Pabayaan at hindi bigyan ng pagkakataon baguhin ang sarili?" Pota bumanat pa. "Sarcasm aside, I understand that it can be difficult to trust an abuser who has caused harm, but it's unfair to dismiss the possibility of change entirely." abuser siguro tong si mokong.
Paubos na pasenya ko. Nangangati na tenga ko sa labis na inis, hindi ako pwede sa mga ganitong debate at mabilis uminit ulo ko. "Look, I understand that some abusers may genuinely want to change, but that doesn't change the fact that it's NOT the responsibility of the ABUSED partner to wait around and see if they do. They have a right to prioritize their own safety, and they should not be expected to risk their physical and mental health in the hopes that their ABUSER will change." Dinidiin ko talaga bawat salita at halatang naiinis na rin ito sa bawat rebat ko sa kanya.
"Furthermore, it's not just about whether the abuser will CHANGE or NOT. Even if the abuser does undergo therapy and commit to change, the TRUST that was broken in the relationship may never be fully restored. Maaaring hindi na makaramdam ng kaligtasan at seguridad muli ang biktina sa relasyon nila, and that could make it incredibly difficult to move on and rebuild a healthy and happy relationship. Gets mo ba? Totoy?" Hindi ko na napigilan ang inis at talagang nasabi ko yun sa harap nilang lahat.
"Anong sabi mo?" Tumaas boses nito.
"Totoy." Ulit ko.
"Pft." Mahinang tawa sa likod ko.
"Enough." Wow, may plano pala siyang magsalita. "I have to say, that was an excellent debate, and I can see the merits of both sides. Well done to both of you."
Hindi ko naiwasan at inikutan siya ng mga mata.
Edi wow Avalon,
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen1s.Vip