𝙿𝙾𝙻𝚈𝙰𝙼𝙾𝚁𝚈 (𝚂𝚂) : 𝙵𝙾𝚄𝚁 𝚆𝙸𝚅𝙴𝚂 | 𝚁𝙷𝙴𝙰 (𝙸𝙽𝚃𝙴𝚁𝚂𝙴𝚇)
CHAPTER 14
-
Kinagabihan umalis ang aking kaibigan, ilang oras din nanatili si Kris upang samahan ako dahil mag-isa lang ako sa kwarto. Kung hindi lang tumawag si Thalia marahil ay nandito pa rin yun hanggang ngayon. Nagdadalawang isip ako kung ipapaalam ko kina Azalea at Amour ang tungkol sa aksidente, kailangan ko ba ipaalam? Huwag na lang kaya— Nagulat ako biglang bumukas ang pintuan at sunod-sunod pumasok ang mga naka uniporme ng puti.
May mga podiatrists and orthopedists ang pumasok at ngayon nasa may bandang paanan sila kung saan ang aking sprained ankle. Parang kakaisip ko lang kung sasabihin ko ba sa kanya o hindi tapos ngayon nandito na siya kaagad, kahit hindi ko nga yata ipaalam mukhang malalaman naman nila ang katotohanan. Si Amour, hindi maipinta ang kanyang mukha habang papalapit sa akin—tila ba wala sa mood.
“Amour? Paano mo nalaman nandito ako?” Tanong ko kaagad. Huminto siya sa aking gilid at tinignan ako ng seryoso sa aking mukha bago bumaba ang mga mata sa aking paa.
She looked at me sternly, “How wouldn't I know if you were brought here to our hospital?” May bahid na inis ang kanyang pananalita, pero mas hindi ko inaasahan na sa Roe hospital pala ako dinala.
Bigla niya tinignan ng masama ang mga doktor na kasama sa loob, di niya naman kailangan maging ganyan at mukhang wala naman ginawang masama ang mga doktor para tignan niya ng ganyan.
“Why do you have to look at them like that? Just look, they're having trouble concentrating because of you.” Saway ko kay Amour, pero hindi man lang ako pinakinggan at sa halip ay tinawag ang mga doktor.
“If you're all done, go ahead and leave.” Sabi kaya dali-daling lumabas ang mga doktor, feeling ko intern doctors pa mga yun kasi mababata pa at mukhang kasing edad ko lang sila. She waited for everyone to leave before her expression softened saka ako nilapitan at inalikan. Bayhana uy, susugod lang para lumandi sa akin.
“Why did you become like this? Do you have any idea how worried I was when I found out about you? You could've been seriously hurt.” Kung nandito lang siya upang pagalitan ako ay mas mabuting umalis nalang.
“You're lucky there aren't any cuts on your face.” Dagdag pa niya kaya mas lalong namuo ang inis sa kalooban ko. Kunot noo ko siyang tinitigan at bahagyang itinulak.
“Mukha ko lang mahalaga sayo? Kung nag punta ka lang dito para pagalitan ako ay makakaalis ka na—” Nasa kalagitnaan ako ng pakikipag-usap kay Amour nang muli bumukas ang pinto at pumasok si Azalea kasama ang kanyang sekretarya na may dalang malaking bulaklak at mga prutas.
“Aza.” Sambit ko sa pangalan nito. The room was silent, and she slowly approached me. She shot a death glare at Amour and smiled as she faced me before kissing my cheek.
“I'm sorry it took me so long to get here. I did my best to come as soon as Kris called me and told me you were here. How are you feeling? Is there any part of you that's still in pain?” Umiling ako at sinabing e adjust sa high-fowler ang kama para mas maging comfortable posisyon ko habang nakikipag-usap.
“Yung paa ko lang, di ako makalakad.” Sagot ko.
I was puzzled when they suddenly fell silent and looked at each other. I kept switching my gaze between them, feeling like they were having a silent fight with their eyes. I closed my eyes for a moment, mentally slapping myself as I remembered that they were actually my wives.
“Ang awkward naman nito.” Sabi ko at binuksan ang TV bago muling nagsalita, “Kilala nyo na isa't-isa? Sa yaman at pagiging stalker nyo malamang kilala nyo na kaya hindi ko na kayo ipapakilala.” Dagdag ko at kinuha ang orange fruit saka sinimulan balatan.
“Are you the first wife?” I was surprised and looked at Amour, wanting to say something but unable to speak as no voice came out of my mouth. Azalea easily noticed Amour's intimidation, especially the way kung paano siya titigan nito.
“Do you think so?” Nakangising banat ni Aza sa kanya.
Amore raised an eyebrow, scrutinizing if Aza was really the first person I married. Why did it feel like they were competing against each other? “No?” Sagot ni Amour,
Sa muling pagkakataon ay bumukas ang pinto, halos hirap ako sa paglunok ng aking laway nang makita si Ines sa kanyang suot na uniporme. Para akong walang nakikitang iba kundi siya lang habang papalapit sa direksyon ko.
“I'm her first wife, why? I just left to investigate the incident and your lovers are already here?” Mas lalo akong nahirapan sa paglunok ng prutas na kinakain dahil tatlo na sila ngayon ang nakapalibot sa akin.
“Pardon? I'm also married to Rhea.” Si Aza hindi nagpatalo, tumango ako at asawa ko nga rin naman siya.
“She's also my wife.” Ganun na rin si Amour, wala ako iba nagawa kundi ang tumango nalang ng tumango sa mga palitan nila ng sagot.
Huminto si Ines sa aking gilid kung saan nakatayo si Amour at inabot ang kanyang dalang tablet. Nagtataka man ay mas minabuti ko itong kinuha at tinignan, ito ang nakuha sa CCTV bago nangyari ang pagtulak kanina. Pipindutin ko ang play button at bigla nagsisiksikan silang tatlo para makita ang video.
“I've watched the video already, but it's hard to identify the suspect.” Pagbabahagi ni Ines, pinanood ko ang nakuhang footage.
Nakatalikod kami sa camera kaya mahihirapan talaga alamin kung sino ang tumulak lalo na’t balot ito ng hoodie. Paulit-ulit ko pinanood hanggang sa hindi na mabilang kung ilang beses ko pinindot ang play button, may isang bagay kasi nakakuha ng atensyon ko at ito ay ang the way paano maglakad ang suspect. Nasa utak ko na, alam kong nakita ko na ang ganitong lakad ngunit hindi ko lang maalala kung saan at sino.
“May witness ba?” Tanong ko at sumuko na sa paulit-ulit kong panonood, sumakit mata ko kakatitig sa screen.
“Unfortunately, there weren't any witnesses as all the students left the building already.” Tumango ako. Mahihirapan kami nito kung walang malinaw na footage at witness na haharap.
“I'm certain that the person who pushed me is also a student like me based on the fact that he knew exactly where to stand to avoid being seen by the security camera. He deliberately chose a spot where there were fewer cameras, and it seems like he was well acquainted with the criminology building layout. His actions were so well-planned that he's invisible in the security footage.” I was caught off guard and didn't expect what Ines would do. I felt a pang of shock after she kissed me on the lips, sa harap mismo nila Amour at Aza. Parang sira tong si Ines nanghahalik nagpapaliwanag ako rito.
“Consider that my gift to you. Thank you for saving me, and don't worry, I'll do everything I can to find the suspect.” I instinctively licked my lips after she kissed me, and suddenly looked at the two women who were staring at us with deadlier gazes.
Itinuro ko ang labi at nagtaas ng mga kilay. “Kung gusto nyo ay humalik din kayo?” Hamon ko sa kanila ngunit hindi nila ginawa, wala pala mga to eh.
“Makakauwi ba ako ngayon? Ayaw ko sa hospital at mas gusto ko nalang sa condo magpahinga. Isa pa, dagdag gastos kung dito at mukhang mahal tong kwartong gamit ko.” Tanong ko kay Amour, di siya ang doktor ko pero sila may-ari ng hospital kaya magagawan niya naman ng paraan.
“With?”
“Ha?”
“I'm asking who you're staying with in the condo. Given your current situation, I don't have confidence that you can do even the simplest tasks that require your legs.” Paalala ni Amour sa akin bago ibinaba ang mga mata sa aking paa.
Inilipat ko ang channel bago itinuro si Aza, “Kasama ko si Aza, doon naman siya natutulog minsan sa condo.” Sagot ko at kahit si Aza ay nagulat sa aking sinabi ngunit agad din pumalit ang ngiti sa kanyang labi.
“Don't bother looking for someone else, because I'm the one who's going to take you home, since it was me who caused you to end up like this, and that makes me responsible for you.” Agad na tumutol si Ines sa akin at mas makabubuti raw na sa kanya ako sumama, di ko naman siya sinisi kung bakit ako nagkaganito.
“No.” Agad na kumontra si Aza,
Patuloy lang ako sa panonood ng palabas habang silang tatlo naman ay nagtatalo kung kanina ako sasama. Lumipas ang ilang minuto ay hindi pa rin sila tapos kaya inawat ko na.
“Bakit kayo nagtatalo kung saan ako uuwi? Sa condo ko ako uuwi. Gusto nyo maging responsable sa akin? Edi kayong tatlo lumipat sa condo.” Suhestiyon ko at napagod ako kakakinig sa batuhan nila ng mga salita. Walang sumagot sa kanila at muling nagpalitan ng tingin.
“Hindi ako namimilit. Ayaw edi wag.” Dagdag ko pa.
“Okay, I don't mind. I'll go with your idea.” Unang sumang-ayon si Amour sa akin at kinurot ako sa pisngi.
“Okay, I don't mind either. Let's go with your suggestion.” Sunod na sagot ni Ines at malalim akong tinitigan. Sa kanilang tatlo ngayon ay ang masasabi ko itong si Ines talaga ang malaki pinagbago simula nong una kaming pinagtagpo ng tadhana. Hanggang ngayon ay hindi ako sanay kaya medyo ako naiilang sa kanya.
Agad ko binalingan si Aza,
“Okay lang sayo, baby?” Dapat ko rin hingin opinion niya kasi sa kanilang tatlo siya yung una nagsabi gawing official relasyon namin dalawa.
Hindi niya ako nginitian kaya slight lang nalungkot ako anteh. “Yeah” tanging sagot niya at umupo sa sofa tapos biglang nanahimik.
Muli kong binalingan ang dalawa. “May mga trabaho kayo diba? Umalis na kayo at may kailangan din kayong pagsilbihan na mga tao. Okay na ako rito at kasama ko si Aza, maghanda na rin kayo ng gamit at wala ako plano may stay dito… uuwi ako mamaya.” hindi sa pinapalayas ko pero hindi basta-basta mga trabaho nila.
Buong akala ko kokontra ang dalawa pero hindi nagtagal umalis sila ng walang mga paalam. Badtrip sa tingin ko? Anong dahilan? Dahil pinili ko si Aza? Totoo naman sinabi ko, si Aza lang ang hindi busy sa kanilang tatlo.
Kanina pa tahimik si Aza, nakatutok ang atensyon sa malaking screen. Kung hindi lang dahil sa paa ko malamang kanina pa ako lumipad palapit sa kanya, sinubukan ko itong tawagin kanina pag-alis nong dalawa kaso dedma ang anteh nyo.
“Galit ka dahil sa sinabi ko? I mean, pag invite sa kanila na sa condo nalang din muna pansamantala umuwi?” Kahit na hindi ito namamansin ay tuloy pa rin ako sa ginagawa kong pakikipag-usap sa kanya.
Dahil sa ayaw akong pansinin ay pinilit ko ang sariling bumangon ng kama upang lapitan ito ngunit mabilis ang naging reaksyon ni Aza at ngayon kunot noong nasa tapad ko na.
“What are you doing?” Tanong niya sa iritang tono.
“Lalapit sana sayo kasi ayaw mo mamansin.” Sagot ko.
Bahagya ako napaigtad sa ginawa niyang pagyakap sa akin at ipinatong ang baba sa aking balikat. Hindi na ako nag usisa at kaagad gumanti ng yakap sa kanya.
“Stay here while I sort out the things that need to be done so we can go back home after.” Bulong niya sa akin bago humiwalay sa pagkakayakap at marahan akong hinaplos sa pisngi.
Pastilan, kay lambing ng babaeng to.
“Okay, dito lang ako.” Sagot ko sa kanya.
Hindi inabot si Aza ng isang oras, inasikaso niya lahat-lahat para sa akin at siya na rin mismo ang nagbayad ng bayarin ko sa ospital. May pera ako, sinabi ko ako magbabayad pero pinigilan ako at siya pa galit.
Alas nuwebe ng gabi ng makalabas ako sa ospital. Ang tanging kasama ko lang ngayon ay si Aza at hindi sumabay si Amour dahil alas dyes pa ito makakauwi, si Ines naman ay hindi ko alam kaya nag messaged nalang ako sa kanya at binigay ang address ko.
Ang plano ay diretso na kami ng condo ngunit nagulat ako nang sabihin ni Aza na may dadaanan muna kami, yun pala nag surprise visit sa mall niya. Kaya nandito kami ngayon sa kanyang mall, hindi lingid sa kaalaman ng iba na ang may-ari nitong mall ay may kasamang pilay ngayon at nagtutulak ng wheelchair.
“Baby, hindi ka pa kumakain diba? Dito na lang tayo mag dinner.” Sabay lingon ko ng ulo sa kanya at nakitang abala ang kanyang mga mata, low-key ang baby.
“You should also call the others so we can all have dinner together.” she suggested.
“It seems like we'll be here for a while.” dagdah pa ni Aza. Marahan akong tumango at napaisip bago padalhan ng mensahe ang dalawa, akalain mo yun at naalala pa talaga ang dalawa kaysa imbes na solohin akong mag-isa.
Naglibot kami ng buong mall, ako yung napagod para kay Aza dahil simula first floor hanggang 4th floor ay wala siyang ginawa kundi ang itulak ako. Makalipas ang kalahating oras ay sinalubong namin ang dalawa na halos magkasabay lang din dumating.
“Haven't you guys eaten yet?” Tanong ni Amour habang papalapit sa amin kasunod si Ines, pastilan kay gaganda ng mga asawa ko.
Umiling ako. “Hindi pa kasi hinintay namin kayo tapos nag observe si Aza,” Sagot ko.
“Observe?”
Tumango ako. “Sa kanya kasi tong mall.” Pag-amin ko at hindi man lang sila nagulat.
“I see.” Sagot nito at papalitan sana si Aza na nasa aking likuran ngunit naunahan ito ni Ines at sinabing siya naman ang mag tutulak sa akin.
“Let’s eat first.” Tumango ako sa sinabi ni Ines,
Bumaba kami ng 3rd floor kung saan matatagpuan ang food court, ayaw sana nila dahil bukod sa maraming tao ay walang privacy kaso hindi rin ako nagpatalo at pinilit na doon kumain dahil mas mura.
“Aza, anong oras pala closing time ng mall?” Tanong ko sa kanya kasi diba mostly ng malls 10pm sarado na?
“11” Tipid naman sumagot nito. Kaya pala marami pa rin mga tao kahit ganitong oras na.
Pagkababa namin ng 3rd floor, bago marating ang foodcourt ay napadaan kami sa isang event yata? Basta may isang host na nagsasalita at may hawak ito na maliit na bell. Nalagpasan na sana namin ngunit biglang nahagip ng mga mata ko kung para saan ang event na ito.
“Tigil!” Sabi ko sa tatlo at muling binalikan ang nakita dahil baka nagkamali ako.
“Omg!” Bulaslas ko kung ano ang premyo ng pa raffle nila.
“What's that?” Tanong ni Aza,
Kumikislap ang mga mata kong lumingon sa kanila at malawak ang ngiti sa labi, “Sali kayo please? Gusto ko makuha ang premyo.” Pakiusap ko sa kanilang tatlo.
Hindi kasi ako makakasali dahil ang pwede lang bumunot sa raffle ay ang mga nakasuot ng corporate attire. Ka unfair sa event uy, sino ba nagpasimuno nito at bakit trip nila mga naka corporate ha?
“Sige na oh? Hindi ko pa natikman ang wagyu dahil wala naman ganyan dito.” Pagmamakaawa ko sa tatlo.
“What are we gonna do?” Mabilis na tanong ni Ines sa kakalapit lang na host.
“Good evening ma’am, simple lang po gagawin nyo at bubunot lang. Pag nakuha nyo ang red na bola ay may chance kayong iuwi ang premyo natin ngayong gabi.” Masiglang paliwanag ng host sa kanila. Kami lang ata ng ibang manonood ang excited at mukhang wala lang sa tatlo.
“Alright.” Sabay na sagot nila.
“Ngunit bago natin simulan ang pag bunot ninyo ay may gusto ako itanong sa ating tatlong naggagandahan na mga binibini.” Bigaon sad ning host bai, wag niya kindatan mga asawa ko. Pasalamat siya at may pilay paa ko.
“Sure, kahit ano.” Ako na sumagot at mukhang wala balak sumagot ang tatlo.
Kumilos ang host at sinabing doon sila sa gitna kaya sabi ko sumunod na sila. Nang nakapwesto na sa gitna ay una lumapit ang host kay Ines, ano itatanong niya? Sana yung may sense na mga katanungan din itanong.
“What's your favorite smell?” Nakangiting tanong ng host. Kahit ako ay nagulat sa kanyang tanong, anong konek ng yan sa wagyu ko?!
“My wife.” I nearly fell off my wheelchair sa naging sagot ni Ines, yung host parang hindi makapaniwala dahil sa gulat ng kanyang mukha—may asawa na yan angkol.
Humakbang ito sa side ni Azalea at tinutok ang mikropono. “How about you? What's your favorite food?” Tanong nitong muli sa ikalawang pagkakataon.
“My wife.” The host loosened his tie a little, making it easier for him to breathe. Natatawa ako na kinikilig na parang ewan dahil sa mga sagot nila sa tanong.
“A-Ahem, What about you ma’am? Your favorite snacks?” The host was feeling anxious as he heard their answers and now all the attention was on Amour as she held the microphone.
“I'm not really into snacks, but if you're talking about what snack I like the most, there's no doubt about it—it's my wife.” I lightly slapped my face and sighed before shaking my head. Mahirap ba talaga para sa kanila sagutin ng normal ang tanong?
Wala nagawa ang host kundi ang matawa sa mga sagot nila, “Swerte ng mga asawa ninyong tatlo.” Sabi nito. Mabilis ko iniwasan ang mga mata nilang tatlo nang sabay sila lumingon sa gawi ko.
You're indeed lucky, Rhea.
“O-Okay! Simulan na natin ang bunutan.” Anunsyo ng host at isa-isa silang kumuha ng bola sa loob ng malaking box.
Unang ko nakita ang nakuha ni Ines at kulay puti ito, bindi ako dismayado dahil meron pa naman sa dalawa ngunit ganun nalang ang disappointment ko nang makita na puro rin puting bola ang mga nakuha nila. Sayang at walang nanalo sa kanilang tatlo, gusto ko pa naman sana talaga makakain ng wagyu.
“Sayang at walang nakakuha, better luck next time mga binibini.” Ako yung narindi sa pinapakita na motibo ng host kaya inikot ko ang wheelchair at iniwan sila.
“Rhea,” Narinig ko ang tawag ni Amour at kasunod non ay ang pagtawag din nila Aza at Ines sa aking pangalan.
“Yes?” Sagot ko at binagalan ang sarili upang sumabay sa kanila.
“Kung gusto mo ng wagyu pwede naman tayo bumili.” Sagot niya.
“Walang ganyan sa pinas uy.” Ssgot ko.
“Is that even a problem?” Tanong naman ni Aza kaya tumango ako, alangan lumipad akong Japan ngayon no.
“Hayaan nyo na, dito nalang tayo kumain para makauwi kaagad.” Sabi ko sa kanila at tinuro ang unang kainan sa foodcourt.
Payapa at naging maayos naman ang dinner naming apat hanggang sa natapos at nakauwi ng condo. Pakiramdam ko ang lagkit ng katawan ko kaya nagpaalam ako sa tatlo na maliligo kaso naalala ko nga pala na hindi ako makakakilos mag-isa kaya nag presenta si Aza at Ines tumulong.
Tatango na sana ako nang bigla ko naalalang hindi nga pala nila alam tungkol kay juntin ko, yawa! Mabilis hinanap ng mga mata ko si Amour, nakita ko siya sa may sofa at nakapikit ang mga mata. Sa kanilang tatlo si Amour lang nakakaalam ng sikreto ko.
“Si Amour nalang.” Sabi ko sa dalawa at natigilan sila, hindi ko tinignan sa mga mata at baka ano pa makita ko sa ekspresyon nila.
Bigla itong napamulat ng mga mata pagkatapos marinig ang pag banggit ko ng kanyang pangalan.
“Yes, dear?” Nakangisi niyang sagot bago tumayo at lumapit sa akin, kaya siguro hindi siya nakipag unahan sa dalawa dahil alam na pipiliin ko siya.
“Samahan mo ‘ko, ligo.” Sabi ko at hindi nalang binigyan ng kahulugan ang ngiting ayaw na mawala sa kanyang labi.
Hindi naman nakipagtalo ang dalawa kaya agad kami nagtungo sa banyo upang maligo, ako lang maliligo mga anteh at hindi kasama si Amour—Ibig ko sabihin siya lang aalalay sa akin. Nakakatayo naman ako gamit ang isang paa kaya sabi ko sa kanya na sa labas nalang ako hintayin at tatawagin nalang kung kailangan ko tulong niya.
Hinubad ko na ang damit at pagkatapos isusunod ko na rin sana ang suot kong short kaso biglang bumukas ang pinto ng banyo at pumasok si Amour, muntik pa ako mapasigaw dahil sa labis na gulat—nakahubad nga kasi ako at kita na niya katawan ko.
“Amou, anong ginagawa mo? Sabi ko naman sayo sa labas ka nalang maghintay.” Nahiya ako nang bigla niya ako tinignan mula ulo hanggang paa at bumalik sa itaas ko.
Kung hindi lang siguro ako sanay na tao at katulad ni Kris na mahiyain ay malamang kanina pa ako nataranta dahil sa sobrang kahihiyan. Sanay kasi ako dahil noon sa arena may mga kasabayan akong naliligo na puro nakahubad, hindi lang yun dahil katulad ko sila may mga juntin din.
“Pastilan Amour, mabuti hindi ko pa nahubad suot kong boxer.” Sabi ko sa kanya at tumalikod. Ramdam ko ang dugong paakyat sa aking ulo nang bigla niya buksan ang shower at sobrang lamig ba naman masyado!
“M-Malamig masyado! Adjust mo naman.” Saway ko at ngumisi lang ito bago ako sinunod.
Hindi ako kumilos at nanatili sa aking pwesto, kinuha niya ang shower head at binasa una ang aking katawan bago ang ulo. Kaya ko na sarili pero malikot kamay niya, naglalakbay sa katawan ko.
Simbahan tukso at nilalapitan ako.
“Tumigil ka at maliligo ako.” Saway ko at inalis ang kamay niyang nasa bandang puson ko saka kinuha ang sabon.
“Rhea, do you really have to restrain yourself whenever we're together? I don't mean to pay too much attention, but your little thing is really trying to get my attention” She said with a touch of amusement in her voice. Nagsisimula na naman siyang landiin ako kahit sa ganitong sitwasyon.
“Pumikit ka nalang Amour, wag mo na pansinin at ako nahihirapan sa ginagawa mo.” Patay malisya kong sagot ngunit sa kalooban ay todo ako sa panalangin na sana huwag mabuhay ng tuluyan si juntin.
Narinig ko ang kanyang mahinang tawa, lumingon ako upang pagsabihan sana ngunit hindi ko inaasahan na sasalubong ang malambot na labi ni Amour sa akin, yung kanina ko pa pinipigilan ay tuluyan ng tumayo—kaagad ko inaatras ang ulo at nagyuko ng ulo saka tinakpan ang ibaba ko.
“L-Labas na, kaya ko na.” Mahina kong bulong at nang makita ang kanyang mukha ay tila nang-aasar pa ito sa akin dahil sa ginagawang pagkagat sa kanyang ibabang labi.
“Amour,” Saway ko.
Muli ko ito narinig na tumawa bago tuluyan lumabas ng banyo. Halos habulin ko ang hininga ng tuluyan itong mawala sa paningin ko, nakalimutan ko yata huminga kanina nong halikan niya ako. Hindi ako nahiya dahil sa nakita niya akong hubad, mas nahiya ako sa sinabi niya at kung paano tumayo ang alaga ko dahil sa kanya.
“Ataya jud.” Mura ko sa sarili.
Halos inabot ako ng isang oras bago natapos sa pagligo, may ginawa pa kasi akong kababalaghan sa banyo at muntik pa ako mahuli ni Amour dahil sa muli niyang pagpasok kanina. After maligo ay ako na ang nagbihis sa sarili ko pero kailangan ko pa rin ng tulong para ipasok pajama sa paa ko.
“I'm so tired.” Bulong ni Azalea at umupo sa sofa na katabi ko lang habang nanonood ng palabas. Kakatapos lang niya magbihis, si Amour naman kasalukuyan pa nagbibihis at si Ines ay nasa banyo ngayon at naliligo.
“Pasok ka na sa kwarto ko, doon ka matulog.” Suhestiyon ko ngunit hindi nagustuhan ni Aza dahil kumunot ang kanyang noo sa akin.
“And you?” Tanong niya.
“Sa kwarto ako ni Lilith matutulog.” Agad na sagot ko.
“It might have slipped your mind, but we're not the only ones here.” Marahan kong nasampal ang noo matapos ipaalala sa akin na hindi lang pala kaming dalawa ang nandito ngayon.
“Dalawa lang naman kwarto? Ikaw sa kwarto ko tapos yung dalawa nalang sa tabi ko total malaki yung kama ni Lilt—” Nasa kalagitnaan ako ng pagsasalita nang bigla siya nagtaas ng isang palad at kasunod ang pagkrus ng mga braso at binti.
“No, no one's joining you in your bed. They'll be sharing your room with me, and I assure you, the three of us will fit comfortably there.” Malamig niyang salita, naisip ko tama naman ang kanyang sinabi kaya hindi na ako kumontra.
Matapos maligo at bihis nong dalawa tinawag ko kaagad sila rito sa sala. Akala ko naka normal pajamas lang sila tulad namin ni Aza ngumit malaking tukso talaga ang aking nakikita dahil nakasuot pa talaga sila ng lingerie, black and white pa yawa. Ayaw ko talaga tumingin pero traydor mga mata ko at pababa ang tingin hanggang sa hindi ko natuloy kasi si Aza tinakpan ang aking mga mata.
“Since Rhea needs her own space to rest comfortably, she'll sleep in Lilith's room.” Panimula ni Aza,
“And us?” tanong ni Ines,
“We'll share her room.” agad na sagot niya.
“You don't happen to have any normal pajamas with you, do you?” dagdag ni Aza sa tono na tila nagustuhan ang nakikita.
“What’s wrong with our nighties?” si Amour naman ang nagtanong.
I couldn't help but smirk as I took in the sight of her attire, medyo kasi bumukas ang pagitan ng mga daliri ni Aza kaya nakita ko.
"There's nothing wrong with what you're wearing. But let's just say, it's a bit more revealing than what I'd consider a typical nightgown.” balik ulit ni Aza, for me lang ha wala naman mali sa suot nila at tama naman sinabi ni Amour, seselos siguro si baby kasi nakikita ko sila naka nighties.
Mahina akong natawa bago ibinuka ang labi, "It's just that your nighties are quite revealing…” sabat ko sa kanilang usapan.
“You're free to wear whatever you're comfortable with, but it's hard to ignore how sexy you look in it.” Pag amin ko ng tapat at naramdaman na mas lalo idiniin ni Aza ang kanyang kamay sa aking mga mata.
“Are you jealous because we're getting Rhea's attention?” Pinatulan pa nga ni Amour pastilan, "This is how I usually sleep and even if I'm not wearing this, Rhea is still attracted to anything I wear.” Wat daa heek! pero di ko maitatanggi na tama ang kanyang sinabi.
Inalis ko ang mga kamay ni Aza at tinignan ang dalawa. “Pumasok na nga kayo nang makatulog tayo, papasok pa ako bukas sa school.” Ayaw ko umabsent dahil lang sa di makalakad paa ko no.
“What?” Sabay na tanong nilang tatlo.
“Di naman kayo bingi—sige na Aza, paalalay ako sa kwarto ni Lilith at inaantok na ako.” Baling ko rito at agad niya akong ipinasok sa kwarto ng hindi pinapansin ang dalawa.
Pagpasok ng kwarto ay inalalayan niya ako from wheelchair to bed at inaayos ng mabuti ang aking pwesto para maging komportable ang aking pagtulog.
“Sleepwell” Bulong niya sa akin at nagtaasan ang mga kilay nang makita ang aking nguso.
“What?” Tanong nya.
“Goodnight kiss para masarap tulog ko. Goodnight baby,” sagot ko at muling ngumuso.
Agad siyang yumuko at dahan-dahan ibinaba ang mukha hanggang sa nagtagpo ang aming mga labi. Isang malalim at mainit ang ibinigay ni Aza bago ito binawi.
“Sarap naman non, night asawa ko mwaaa.” Dagdag ko at nag flying kiss sa kanya bago ito tuluyang tumalikod at lumabas ng kwarto.
Magiging maayos naman siguro silang tatlo sa kabilang kwarto…
Siguro?
*
Maaga ako nagising kanina, akala ko nga ako una nagising kasi 5am pa lang yun kaso paglabas ko ng kwarto gising na silang tatlo. Binati ko pa sila ng good morning kaso mukhang mga lutang dahil hindi ako narinig, doon ko napagtanto wala pala silang mga tulog nang sabihin ni Azalea ang dahilan—hindi sila sanay may katabi sa kama. Muntik pa nga kami mabangga ni Ines kanina nong going sa school dahil sa panay ito hikab at halatang wala talaga siyang tulog.
Hindi natuloy ang AS kahapon dahil sa nangyaring insidente kaya ngayon nila ginawa, kung alam ko lang pala na walang pasok sa umaga edi sana after lunch na ako pumasok. Nandito ako ngayon sa may waiting area nakatambay dahil mas kita ko silang lahat mula rito.
“Titig na titig ka sa kanila, Rhea,” binulabog ako ni Vinalyn habang nag e-enjoy ako sa magandang view.
“Ganda kasi ng view.” Sagot ko sa kanya at hindi inalis ang mga mata sa cadets na tumatakbo sa open field.
“Ang sabihin mo maganda ang view dahil sa umaalog nilang mga dede.” Ngumiti ako at tumango sa kanyang sinabi.
“Bakit ka nandito?” Tanong ko, hindi parin inalis ang mga mata sa field.
“Second round pa 3rd - 4th year.” Agad niyang sagot.
“Kamusta ang paa mo? Sobra akong nag-alala kahapon, hindi kita nadalaw kasi pinauwi ako sa amin.” Paliwanag niya at pumwesto sa aking gilid.
“Okay lang, di pa namin tukoy ang salarin pero hahanapin ko yun pag gumaling ng tuluyan.” Sabi ko sa kanya, mapanukso rin tong si Vinalyn at talagang ibinalandara sa akin ang kanyang dibdib.
Nasa kalagitnaan kami ng usapan nang bigla sumulpot ang isang napaka sexy na katawan sa aking unahan—umiwas ako sa kanan ngunit sinundan nito ang aking ulo at muling hinarangan ang aking tanawin.
“Ano ba proble—” hindi ko natapos dahil ang babaeng nakatayo pala sa aking harapan ay walang iba kundi si Ines,
“Good morning, ma’am,” bati ni Vinalyn at iniwan ako bigla mag-isa. Gi atay bayhana, traydor bataa.
Hinintay nya talaga si Vinalyn umalis bago ako tinaasan ng isang kilay, muli ko siyang tinignan mula ulo hanggang paa at yung suot niya kahapon ang outfit niya ngayon.
“Wag ka naman humarang sa view ko.” Saway ko. Bigla siyang tumalikod at tinawag ang commander, akala ko makakapanood na ako ng mapayapa ngunit biglang tumigil ang mga ito sa kanilang ginagawa.
“Atay lang jud, bakit nya pinatigil?!” Inis kong tanong sa sarili.
“Bakit?” Tanong ko.
“I won't be able to accompany you on the way back, as I have important work to do at the station. I'll arrange for a police patrol car to take you home.” Nag salubong ang aking mga kilay dahil sa sinabi sa akin, patrol car? Wag na lang uy, baka ano isipin ng mga tao at pagkamalan ako bagong labas sa kulungan.
“Huwag na at kay Bea nalang ako mag pahatid total dadalawin niya ako mamaya.” Mabilis kong sagot at tutol talaga ako sa gusto niyang ihatid ako gamit ang patrol car, may trauma na ako diyan at minsan na niya ako isinakay nong hinuli ako.
“Bea?”
“Oo, nakita mo na yun nong may sinampal kang lalaki sa coffee shop. Hindi si Pax, yung isa tinutukoy ko.” Sagot ko at mukhang iniisip pa niya.
“I don't remember.”
“Problema ba yun? Edi wag mo alalahanin basta ay kaibigan ko.” Pabalang kong sagot.
“Alright, wait here. They're about to start their A.S.” sabi niya sa akin kaya tumango ako. Aalis na sana ito ngunit napansin ko na medyo maikli masyado ang suot nyang short kaya tinawag ko ito.
“Yes?” Baling niya sa akin.
Kinuha ko ang jacket at inabot sa kanya. “Ano ba sa tagalog ang ibugkos? Tali? Yun ata—itali mo to sa bewang mo at masyado maikli suot mo.” sabi ko at mukhang naguluhan siya sa sinabi ko kaya hinila ko ito palapit sa akin at ako na mismo ang nag tali ng jacket sa kanya.
“How sweet.” Narinig kong bulong niya kaya napatingala ako. Sa unang pagkakataon ay nakita ko ang ngiti ni Ines, di ko maipaliwanag ang nararamdaman at bigla ako nataranta.
“T-Tapos na.” Sabi ko at inatras ang wheelchair dahil pakiramdam ko sobrang lapit namin sa isa't-isa.
“Thanks,” Sambit niya at malalim ako tinitigan bago tuluyan iniwan.
Napansin ko wala siya dalang tubig kaya as a concern bebelab niya—student pala ay nagtungo ako sa cafeteria upang ibili siya ng inumin, bumili na rin ako ng mangunguya para maging abala rin ako habang hinihintay sila matapos sa AS.
“Do you need help?” Babaeng hindi ko inaasahan ang bigla nagsalita sa aking likuran, nahihirapan kasi ako sa wheelchair ko.
“Ayos lang ba?” tanong ko. Daming maganda sa school na to sa totoo lang.
“Yes, I noticed you were struggling and that you didn't have anyone with you. Where are you headed?” concern niyang tanong sa akin.
“Sa cafeteria, bibili ng tubig.” Agad kong sagot.
“I see, is that all?” Tanong niya kaya tumango ako.
“If you want, I can go buy it for you, so it'll be faster.” Suhestiyon niya.
“Talaga? Ayos lang? Baka naabala kita? Wala ka bang klase? Ay student ka ba?” sa dami kong tanong mukhang nalito na siya kung ano uunahin sagutin.
Mahina siyang natawa, “No, I'm not a student here. You wait here, and I'll go buy you some water.” Sabi niya sa akin at nagtungo agad ng cafeteria.
Binilang ko talaga bawat ikot ng relo ko, halos mag sampung minuto na ito nakabalik sa akin at may bitbit na bottled water. Pastilan, so kung hindi niya ako tinulungan ay malamang aabutin ako ng halos kalahating oras papunta lang sa cafeteria?
“Hi, here” inabot niya sa akin ang biniling tubig.
“Uy salamat, malaking pabor ginawa mo sa akin. Sorry kung naabala ko lakad mo.” Pagpapasalamat ko sa babae,
"No problem. That's all you need, right? If there's nothing else, I'll be on my way as I have a meeting to attend.” Mabilis akong tumango ng tatlong beses at muling nagpasalamat sa ginawa niyang tulong sa akin. Nagpaalam ito at humakbang na palayo ngunit hindi ko nakuha ang kanyang pangalan.
“Sandali!” Tawag kong muli sa babae,
“Yes? Is there anything else you need?” Tanong niya.
Umiling ako, “Anong pangalan mo? Hindi ko kasi alam.” Tanong ko.
Matamis niya akong nginitian at kumaway, “Annallyn,” Pakilala niya.
“Annallyn?” Ulit ko.
“Ponferrada,” sunod niyang sinabi bago ito tuluyang naglaho sa harapan ko.
Parang narinig ko na ang pangalan na yan? Pamilyar masyado— “Atay! Ponferrada?!” Napagtanto ko nalang na ang apelyido niya at pangalan nitong paaralan ko ay iisa.
“Bugok, Rhea,” Nakakahiya at nautusan ko pa yun ibili ako ng tubig. Babawi na lang ako sa susunod namin na pagkikita.
Bumalik ako sa waiting area at nakita si Ines nakatayo sa pwesto ko kanina, magkasalubong ang kanyang mga kilay sinalubong ako.
“I told you to stay here.” Sermon ni anteh,
“Bumili ako tubig kasi napansin ko wala kang dala.” Sagot ko kahit ang totoo nagpabili lang ako kanina—sa isang Ponferrada pa.
“Pawis ka na oh, unumin mo na at heto panyo ko gamitin mo para sa pawis mo.” Sabi ko matapos buksan ang takip ng bottled water at sunod inabot ang panyo ko sa kanya.
Tumaas ang mga kilay ko kasi imbes kunin ang panyo ay bagya niya ibinaba ang mukha upang magkatapag kaming dalawa. Si anteh gusto magpa-bebe sa akin pastilan.
“Pastilan Ines,” mahinang sambit ko at ako na ang nag kusa mag punas ng kanyang pawis sa mukha.
“Have you ever been told that you have beautiful eyes, Rhea?” Kita niya seryoso akong nagpupunas dito tapos babanatan ako ng ganyang salita, siya banatan ko dyan eh.
“Hindi ako sanay sayo, mas mabuti pa siguro tarayan mo nalang ako.” Hindi ako sanay kasi iba na tibok ng puso ko mga anteh!
“Why?”
Lord, bakit naman ang ganda nitong ginawa mong babae, “A-Anong why?” Tanong ko at napalunok.
“Why does it seem like you're avoiding me?” Mas lalo akong kinabahan, ano isasagot ko diyan?
"I've noticed that among the three of us, you don't feel at ease around me.” Dagdag pa niya.
“Nasa isip mo lang yun.” Mabilis kong sagot at nagbaba ng ulo, tigil na natin to at baka ano pa magawa ko sa kanya—nasa open place kami.
“Really?”
“Oo, huwag mo masyado isipin–naninibago lang ako kasi parang kailan lang nong pinakulong mo ako.” Di ko maiwasan at napa ikot ng mga mata, bitter ko pa rin until now simbako.
“All right.” Sagot niya at muling ipinakita sa akin ang ngiti.
Tabang Lord,
Magsasalita sana ako kaso tinawag siya ng commander namin, bilis nawala nong ngiti niya bago ito nilingon.
“Balik ka na, dito lang ako.” Sabi ko sa kanya.
“Behave,” maawtoridad niyang salita bago ngumisi at lumayas.
“Makabalikas nalang ako talaga nito perme ba.” Yawa na at mekus-mekus na bisaya at tagalog ko.
Ay ambot sa buhay.
*
“Bea, yawaa bataa at saan mo ako balak dalhin? Hindi ito ang daan pauwi.” Tanong ko sa kaibigan at dinala ako sa Scarlet hotel.
“Rhea, naniniwala ka sa sinabi ko sayo diba?” Ako ang nalilito sa kanya.
“Ha? Yung tungkol sa future?” Tumango siya.
“Bakit?” Tanong ko.
“May aagawin ako.” Yawa najud ni.
“Ano aagawin mo uy?” Gulat na tanong ko.
“Basta…” luminga-linga siya at dinala ako sa gilid ng hotel, doon talaga kami pumwesto malapit sa may entrance.
“HAHAHAHAHAHAHAHAHA.” Malakas kong tawa nang bigla siya naglabas ng malaking bola at nagsuot ng sombrero, hindi lang yun at umupo talaga siya na para bang manghuhula.
“Pastilan nimo Bea HAHAHAHAHAHA.” Tangina nitong kaibigan ko, para na akong baliw kakatawa sa gilid niya.
“Anong oras na Rhea?” Bigla niyang tanong.
“Oras na para bumalik kang future HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA.” Haaay tabang masakit na tiyan ko.
“Seryo, anong oras na?” Di naman mabiro to.
“Quarter to 6.” Sagot ko matapos tignan ang relo.
“Okay, diyan ka lang ha at huwag ka tatawa.” Itinikom ko ang bibig kasi seryoso talaga siya sa kung anong trip niya gawin ngayon.
Naghihintay kami, ako yung nahihiya kasi may mga tao ang dumadaan at panay tingin sa amin. Hanggang kailan kami mananatili rito at ano ba binabalak niya?
“Bea, ano—” tatawagin ko sana kaso may bigla itong binanggit na pangalan, agad ko sinundan ang direksyon na kanyang tinignan.
“Me?” Boses nong babae,
“Oo, ikaw nga Priscilla Bamford,”
Nanlaki ang mga mata ng babae, paano nakilala ni Bea yan kung balot na balot ang mukha nito? May shades na nga, may mask pa.
“H-How did you know?” Gulat na tanong ng babae at hinubad ang mga harang sa kanyang mukha. Wala akong masabi sa taglay nitong ganda…. parang dyosa.
“Hindi mo ba nababasa?” sabay turo ni Bea sa kanyang karatola.
Gusto ko tumawa ng malakas dahil hindi ko naman napansin yan kanina, may nakasulat kasi fortune teller HAHAHAHA.
“Are you really a fortune teller?” May pagdududa man ay sa huli lumapit pa rin ang magandang babae. Halos dumugo na itong dila ko para lang pigilan ang tawa.
Tahimik lang ako nakikinig, pinipigilan ang sarili matawa.
“Yes, nakikita ko sa bolang ito ang iyong magiging kapalaran. You already have everything you want. Wealth, power, and success in life.”
“Really?”
“Oo.”
“How about the future of my girlfriend and I?” Biglang nangisay si Bea, akala ko kung ano nangyari sa kanya—yun pala part lang ng acting niya.
Pisting giatay HAHAHAHAHAHAHA.
“Nakikita ko sa bola! Hindi maganda, may hindi ako kaaya-ayang nakikita. Ipinapakita sa akin ng bola na may isang babae, magiging hadlang sa tunay mong kaligayahan… hanggang dito lang ang kaya kong ipaalam sayo.” Biglang nag-iba ang ekspresyon nong babae dahil hindi itinuloy ni Bea ang kanyang nakita—kahit ang totoo gawa-gawa lang niya.
“Can't you tell me now?!”
“Kapag nagpatuloy ka sa relasyon ngayon ay magiging miserable ang buhay mo at lahat ng mga pinaghirapan mo ay babawiin sayo… But if you follow the path shown by this crystal ball, malaki ang posibilidad mas gaganda ang future mo.”
“T-Tell me.”
“Destiny is difficult to predict, but I see that you will have a loyal partner. Your destined partner is in a difficult position now, and fate is cruel to her, but everything will change when destiny brings you two together. Your meeting will give her new hope in life, and you will find happiness by her side.” Si Bea seryoso at alam kong tinutukoy niya diyan ay ang kanyang sarili, wala ako magawa at pakiramdam ko dudugo na labi ko sa sobrang diin ko kumagat.
“Are you sure I will truly be happy with her? What if she cheats on me too?” Naku anteh, scammer yan.
“Ikaw lang ang makaka-sagot sa tanong na yan. Wag ka mag-alala at hindi kita sisingilin sa ngayon, ngunit kapag nangyari ang ipinakita sa akin ng bola—” Bahagyang kinabahan ang babae at humakbang paatras.
Ngumisi si Bea, hinubad ang kanyang suot na sombrero at itinuro ito.
“Sisingilin kita sa halagang hindi mo kaya.” Tulala si anteh, di inaasahan ang taglay na kagandahan ni Bea.
Yawa HAHAHAHAHAHAHAHAHA.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen1s.Vip