𝙿𝙾𝙻𝚈𝙰𝙼𝙾𝚁𝚈 (𝚂𝚂) : 𝙵𝙾𝚄𝚁 𝚆𝙸𝚅𝙴𝚂 | 𝚁𝙷𝙴𝙰 (𝙸𝙽𝚃𝙴𝚁𝚂𝙴𝚇)
CHAPTER 21
-
Maingay, crowded at puno ng mga tao ang buong lugar. Kaamulan festival pala ngayon at nandito kami sa Malaybalay City, akala ko sa Valencia ‘yung tinutukoy na fiesta ni Nanay Minda kahapon pero hindi pala. Sobrang daming tao, may street dancing ngayon kaya pala busy ang kalsada.
Kakarating lang namin, akala ko kaming dalawa lang ni Emilie kasi nga sabi ko date kami pero dahil sa gustong sumama ng kaibigan ko at ayaw magpaiwan ay isinama nalang din namin. Kinaladkad ko na rin si Jovanne, anak ni Nanay Minda, para hindi mag mukhang 3rd wheel tong kaibigan ko at mas lalong ayaw ko mag babysit sa kanya dahil sobrang likot niya.
Actually ay pwede na talaga namin kontakin ang mga asawa pero hindi namin ginawa dahil gusto namin sila ang sumugod dito, para rin makuha nila Nanay Minda ang reward. Mukhang nag eenjoy din naman ang kaibigan ko, tingnan mo at parang walang pamilya na naghihintay sa kanya— ako din pala.
“Rhea,” pabulong na tawag sa akin ni ems dahil sa sobrang lakas ng mga tunog ng drums kahit nasa malayo palang sila.
“Hmm?” Sagot ko.
Napansin ko na mainit at wala siyang proteksyon sa mukha kaya kaagad ko hinubad ang suot na sombrero at isinuot sa kanya.
“Mainit, nag sunblock ka ba bago umalis kanina?” Tanong ko sa kanya at baka umitim pa siya sa sobrang init ng panahon ngayon.
“Yes, thanks. By the way, gusto ko mag try no’n.” Turo niya sa mga taong nagkukumpulan sa hindi kalayuan. Ah, gusto niya rin yata magpalagay sa kanyang mukha? Ano ba sa tagalog at hindi ko alam, basta ‘yung mga pintura o lipstick na nilalagay sa mukha kada may fiesta.
“Okay, tara.” Sabi ko at hinila siya ngunit tinawag niya akong muli. “Bakit?” Tanong ko.
“Where’s Kris?” Tanong niya at inilibot ang paningin.
“Hayaan mo na ‘yun at kasama niya si Jovanne, walang problema kung mawala man sila at hindi tayo magkita total makakauwi pa rin naman sila ng ligtas.” Dito sa siyudad na ito nag-aaral si Jovanne kaya okay na okay lang kahit hindi kami sabay umuwi, malaki na sila.
“Okay, magpalagay ka rin sa mukha mo.” Sabi niya sa akin kaya pumayag na lang din ako.
“Anteh Emilya, humawak ka sa kamay ko at baka mawala ka sa paningin ko.” Sabi ko at humabol sa kanya upang hawakan siya sa kamay.
Tinaasan niya ako ng isang kilay at pinaikutan ng mga mata, “gusto mo lang maka score sa akin.” Awang ang labi kong napatitig sa kanya.
“Aba’t mahangin ka? Ikaw panay landi sa akin tapos ikaw pa talaga ang may ganang magsabi ng ganyan? Hindi ka naman mukhang mahangin, no?” Sarkastiko kong sagot at binitawan ang kamay niya.
Plano ko sana iwanan kaso bigla siyang tumalon at sumampa sa aking likuran, muntik pa tuloy kaming dalawa tumihaya sa daan! Mabilis niyang ipinulupot sa leeg ko ang mga braso at gano’n na rin ang mga binti nito.
“Let's go.” Turo n’ya sa nag mi-makeup ng mukha.
Umiling ako matapos makita ang tinginan ng mga tao, itong si Emilie akala mo kami lang ang tao sa kalsada, hindi ba siya naiilang sa mga matang panay sunod sa aming dalawa? Tapos ang ikli pa ng suot niyang short— init-init ng panahon tapos ganyan suot.
“Kuya, tag pila magpabutang?” (Magkano magpalagay?) Tanong ko sa artist.
“50 lang ma’am,” sagot nito.
“Kanaog na raw kuno? Wala kay plano mo naog ha? Abi ba nako magpabutang ka sa nawong?” (Bumaba ka na kaya? Wala ka plano bumaba, ha? Akala ko ba magpapalagay ka sa mukha?) Sabi ko kay Emilie at saka lang ito bumitaw at bumaba.
Hinubad ko kaagad ang suot na jacket at ginawang pantakip sa kanyang ibaba. Pastilan na babae at kulang nalang mag bra at panty, hayaan nalang natin total nandito naman ako para bantayan siya.
“Kinsa una, ma’am?” (Sino mauuna, ma’am?) Tanong ni kuya.
“Ako sa una, sunod ka sa akoa.” (Ako una, sunod ka sa akin) Sabi ko kay Emilie at umupo sa isang maliit na bangko.
“Alright, ako pipili ng design.” Sabi ni Ems kaya tumango ako at hinayaan na sa gusto.
Yung maliit lang at hindi marumi sa mukha ang pinili naming dalawa na ipalagay, mabilis lang at kaagad din natapos ang sa akin kaya ngayon siya naman ang hinihintay ko. Habang naghihintay ay may nakita ako na alam kong makakatulong para hindi ko maiwala ang babaeng ito.
“Ems, may isang daan ka? Pahingi.” Sabi ko at inilahad ang isang palad, wala akong pera at siya ang financer ko mga anteh. Hindi ito sumagot at kaagad lang inabot sa akin ang kanyang malaman na pouch bag, malaman kasi halatang maraming laman. Hindi nga ako nagkakamali dahil pagtingin ko ay puno ito ng mga tig-iisang libong pera.
“Wala kang isang daan?” Tanong ko at wala talaga akong nakita, isang daan lang eh.
“Bumili ka para masuklian?” Napakamot ako sa aking kilay dahil sa kanyang sinabi, may point si anteh.
“Sige, wait lang.” Sabi ko at kaagad nagtungo sa babaeng nagbebenta ng balloons.
“Papalita ko te,” (Pabili ako te) Sabi ko sa nagtitinda.
“Pila kabuok ma’am?” (Ilan ma’am?) Tanong niya.
“Isa lang, kanang color white, tagpila man?” (Isa lang, color white, magkano?) Tanong ko.
“100 lang po.” Sabi niya kaya agad akong tumango at humablot ng isang libo at inabot sa kanya. Ibinigay niya kaagad sa aking ang isang balloon at ngayon nagbibilang ng kanyang panukli.
“Nara imong sukli ma’am.” (Nandito po sukli, ma’am) Sabi niya at ibinigay sa akin.
“Salamat.” Sabi ko.
Bumalik ako sa kung saan ko iniwan si Emilie at sakto pagbalik ko ay tapos na ito, nakita niya akong papalapit kaya sinalubong nalang ako at tumingin sa hawak kong balloon. Tinanong niya kung para saan, hindi ko ito sinagot at kaagad na itinali sa kanyang bewang ang balloon.
“What are you doing?”
“Nilalagyan ka ng tracker.” Natatawa na sagot ko habang abala ako sa pagtatali.
“Tracker?” Sunod niyang tanong.
“Oo, baka kasi mawala kita at mahirap na.” Sagot ko at naramdaman ang kanyang mahinang paghampas sa balikat ko.
“Seriously? Hindi ako maliit para hindi mo makita.” Bakas sa kanyang boses ang inis kaya mas lalo akong natawa.
“Pero gusto ko lang makasigurado, ayaw ko mawala ka at baka mawalan ako ng financer.” Malambing kong bulong pero tila hindi niya ulit nagustuhan ang sinabi ko.
"So, I'm just a fund provider for everything you want to buy?" Mabilis akong tumango sa kanyang tanong, may iba pa ba?
“Oo, maypa dukot-dukot ka pa kasing nalalaman kaya panagutan mo nalang. Buti nga 100 lang ‘yung kinuha ko oh, binalik ko pa ‘yung sukli mo.” Sabi ko at pinakita sa kanya ang sukli sa isang libo kanina, pero mataray si anteh at pinaningkitan ako ng mga mata.
“Ems, sa ganda at sexy mo na ‘yan ay hindi halatang broken-hearted ka. Gusto mo i-fix kita? May tool akong dala na makakapag-pasaya sayo.” Share ko lang sa kanya. Wala naman akong masamang intensyon na sinabi pero si anteh nyo Emilie namumula ang mukha.
“Hoy, baka iba iniisip mo ha? Iniisip mo tintin ko? Hindi ‘yun, manyak nito.” Pagtatama ko iniisip niyang hindi maganda, inambahan niya ako ng suntok kaya napatalon ako ng bahagya palayo sa kanya.
“HAHAHAHAHA bakit ka nagagalit? Tama ako sa sinabi ko no? Dirty minded ka Indai Emilya ha.” Panunukso ko at nakita ang pagkagat niya sa labi nito.
Nagtampo na nga at iniwan ako, panay sunod lang ako sa kanya at hindi na alam kung saan kami banda, basta ay alam ko nandito kami sa maraming booths. Kanina pa ako panay tawag kay Emilya at hindi man lang ako pinapansin, pero sige nalang at mukhang nagtatampo dahil sa tama ang hinala ko sa kanya kanina.
Hindi nagtagal ay may nakita akong marriage booth, tumingin ako kung saan ang direksyon ni Emilie at nakitang tuloy-tuloy lang ito sa kanyang lakad. Muli akong tumingin sa booth at nakitang patapos na ang ikinakasal. Mabilis akong kumilos at humakbang, tumakbo hanggang sa tuluyan ko na naabutan ang babaeng ayaw akong kausapin kahit panandalian.
“Ems,” tawag ko pero dedma ang anteh ninyo.
Dahil sa ayaw naman ako kibuin ay minabuti ko nalang ang kumilos mag-isa, hinarangan ko siya na agad ikinataas ng isang kilay niya. Hindi ko hinintay na magsalita ito total mukhang wala naman talaga siya balak kausapin ako, yumuko ako at buong lakas siyang inalsa gamit ang isang braso at isinampa sa balikat ko. Wala akong pakialam sa kung ano ang tingin ng mga tao sa amin, basta ay dapat turuan ng leksyon ang babae na to. Itatali kita ngayon sa akin.
“Rhea, put me down!” Saway niya at hinahampas ako sa likuran pero bahala siya d’yan.
“Nagsasalita ka pala anteh? Akala ko bingi at pipi ka na.” Sarkastiko kong sagot at tuloy-tuloy ang lakad patungong marriage booth.
“Nakakainis ka!” Natawa ako ng bahagya dahil sa naiinis nga raw siya pero ‘yung accent may pagka slang.
“O edi mainis ka.” Sagot ko at mas binilisan ang bawat hakbang hanggang sa tuluyan kong narating ang booth at ngayon pinagtitinginan kaming dalawa.
“Kami sunod magpakasal, unsay buhaton? Akoa nani ihikot sa akoa para walay makailog.” (Kami sunod magpapakasal, anong gagawin? Itatali ko na ito sa akin para walang makakaagaw) Sabi ko sa mga feeling ko college students palang ang mga ito dahil sa may suot din silang ID’s.
Kinuha ko ang veil na inabot sa akin at kaagad isinuot kay Emilie, awang ang labi nito habang ako abala sa pag-aasikaso sa kanya. Pagkatapos ko sa kanya ay sinuot ko ‘yung white coat na ibinigay din sa akin, bakit ko pa hihintayin ang totoong kasalan kung may marriage booth naman.
“Pero ma’am, willing po ba kayo magpakasal?” Tanong ng isang student kay Emilie na ngayon ay titig na titig sa akin.
“Payag yan, inoffer niya nga ang sarili sa akin.” Ako ang sumagot at mukhang iba ‘yung pagkakaintindi nila base sa mga reaksyon sa kanilang mga mukha.
“Ibig ko sabihin, siya nag offer ng kasal kaya payag siya.” Pagtatama ko, parang walang bibig tong isa at hindi magawang sumagot sa kanila.
“Start na.” Utos ko sa kanila.
Si Emilie walang nagawa, may magagawa naman siya pero hinayaan nalang ako sa gusto ko at sumabay na rin sa kung anong trip ko sa kanya. Nagsimula ang seremonya. Medyo may kahabaan ang introduction nila ha, tapos sunod sinabihan kami sa responsibilities ng marriage and the sanctity of the vows we’re about to take. So, to make the story short ay nandito na kami sa part na the two of us will take turns reciting our vows.
“I, Emilie Jenkins, promise to be a trustworthy partner, to support and provide for you, in sickness and in health. I will stand by your side, honor, and cherish you for the rest of my days. Together, we’ll build a life filled with love, laughter, and support. I devote myself to you, body, mind, and soul.” Dire-diretso niyang salita. Ang kanina na naiinis ang ekspresyon sa kanyang mukha at boses ay napalitan ng matamis na ngiti at malambing na boses.
Pagkatapos magsalita ay dahan-dahan niyang isinuot ang singsing sa daliri ko ngunit bigla itong tumigil kalagitnaan. Nakita niya ang tatlong singsing sa marriage finger ko, tinitigan ako ni Emilie bago ulit ibinalik ang atensyon sa kamay. Kinuha niya ang kabilang kamay ko at doon ay nag-iisa ang kanyang singsing na suot ko.
It’s my turn.
I let out a soft chuckle at tumingin sa babaeng kaharap ko. “I, Rhea Wren Ambrosio, promise to cherish you, love you, and protect you for as long as I live. In health and in sickness, in joy and in sorrow, in prosperity and in misfortune. I vow to be by your side, guiding and comforting you, to be your partner, your friend, and your greatest support.” Mahinang salita ko bago kinuha ang singsing at ngumiti. Marahan kong kinuha ang kanyang kamay, isinuot ang singsing at humalik sa likod ng kanyang palad.
After the pronouncement of marriage ay time to kiss the bride, dahan-dahan kong itinaas ang veil ni Emilie at nakita ang kanyang namumulang pisngi. Kinagat ko ang inner cheek ko para hindi matawa, ganito pala siya kapag nahihiya at walang salita ang lumalabas sa bibig niya.
“You may now kiss your bride, ma’am.” Ulit nong nag kasal kuno sa amin.
Maraming tao pero hindi ko pinansin ang mga ito, mabilis akong yumuko at inangat ang baba ni Emilie bago ko salubungin ng mainit na halik ang kanyang labi. Matagal at malalim na halik ang binigay ko bago tuluyang lumayo at niyakap siya dahil sa bigla niyang pagtago ng mukha sa kanyang mga palad.
“Welcome to my life, Emilie Jenkins Ambrosio.” Bulong ko at napangiwi dahil sa masakit niyang pagkurot sa tagiliran ko.
Pagkatapos namin makuha ang marriage certificate kuno ay umalis nagbayad kami sa effort nila lalo na sa singsing at umalis din kaagad. Hawak kamay kong kinaladkad si Emilie palayo habang tinatago parin ang kanyang mukha dahil sa nahihiya nga siya sa ginawa namin kanina.
Bigla kaming dinagsa ng mga tao, lalo na ang mga may bitbit na cameras at kinunan kami ng litrato. Nanlaki ang mga mata ko nang mapagtanto kung bakit sila nagkakagulo. Tangena yan, dahil sa kalandian ko ay mukhang mapapahamak pa ang babaeng kasama ko— nakalimutan ko at artista nga pala ito.
Balak ko sanang tumakbo nalang kami pero biglang humarap si Emilie sa kanila. Wow ang anteh, parang kanina lang nahihiya siya tapos ngayon biglang tumapang ah. Ako ‘yung kinabahan kasi paano kung dahil sa akin masira ang career n’ya? Yawa! Paano kung kumalat sa social media at ibalita? Edi makikita ng kapatid niya, lalo na ng mga asawa ko, tama?!
“Miss Jenkins, pa picture po.” Sunod-sunod na may lumapit sa kanya habang ako nasa likod niya lang, nakatayo at inalalayan siya. Mabait naman pala at akala ko hindi niya papansinin pero pumayag siya.
“Miss, nakita namin kayo sa marriage booth kanina. Pwede ko malaman kung sino siya?” Lihim kong inirapan ang lalaking nagtanong sa kanya, sino siya para magtanong ng ganyan ka personal?
“My wife,” hindi ko alam at kusa na lang kumilos ang mga palad ko at napatakip ng mukha. Bigla kasi akong nahiya dahil sa maraming mata ang ngayon ay nakatingin sa akin.
“Totoo?! As in kasal po talaga kayo? Tulad nong sa ate mo at sa asawa niya?” Tanong ng bagong babae.
“Yes, I’m sorry pero kailangan na namin umalis.” Sagot ni Emilie at kinaladkad ako palayo sa mga taong kanina lang ay nakapalibot sa amin.
May ilan pa rin ang nakasunod sa amin, pero sinigurado ko na talagang walang makakakilala sa kanya. Pinasuot ko na kasi siya ng sombrero tapos mask at pinagsabihan din ‘yung mga tao kanina na sana wag nalang ipagkalat ang nakita nila. Nagpatuloy kaming dalawa sa pamamasyal, hindi na iniisip ang nangyari kanina at muling bumalik sa main road para manood ng street dancing.
“Ems, sila Kris oh.” Bulong ko at itinuro sila Kris na nasa kabilang side, para siyang nawawalang bata dahil hindi mahanap si Jovanne.
“Kris!” Tawag ko at kumaway. Hinila ko si Emilie at tinawid namin ang daan upang lapitan ang kaibigan.
“Uy, bakit ikaw lang? Nasaan si Jovanne?” Tanong ko.
“Bumili ng maiinom kasi nauhaw, saan kayo galing? Akala ko nawawala na naman ako.” Sabi niya. Baka nga talaga nawala siya tapos miracle nalang ulit ‘yung pagtatagpo namin ngayon.
“Bakit naman ganyan ka?” Baling ng kaibigan ko kay Emilie.
“I don’t know, ask your friend.” Sagot nito kay Kris kaya sa akin ulit ito tumingin.
“Mainit kasi.” Tipid kong sagot. Para naman siyang walang asawa na artista at hindi alam ang dahilan kung bakit ganyan ang suot ni Emilie ngayon.
Nagsimula ang street dancing, mas lalong umingay at dumami ang mga taong nanonood. Kahit sobrang init ay tuloy parin sa panonood kasi minsan lang ito mangyari at hindi ko alam kung mauulit pa. Lumipat kami ni Ems sa likod upang sumilong dahil masakit na raw sa balat niya ang init, kaso hindi naman nila matanaw ang mga sumasayaw sa kalsada dahil sa maraming nakaharang sa unahan.
“Halika,” nag crouch ako sa kanyang harapan at inalalayan ang kanyang isang kamay.
“What are you doing?” Tanong niya.
“Sung-ay aron makita nimo ang sa unahan.” Hindi ko alam kung ano ang tawag sa tagalog pero ang sabi ko sa kanya ay sumakay siya sa balikat ko para makita niya ang nasa harap.
“Are you serious? Mabigat ako.” Sabi niya at parang gulat pa siya dahil sa sinabi ko.
“Oo, hindi ka naman mabigat. Dali na para makita mo, maganda pa naman ‘yung susunod.” Sabi ko.
Hindi na siya kumontra at kaagad sumakay sa akin, buong higpit kaming magkahawak kamay at dahan-dahan akong tumayo para i-balanse ang sarili. Ipinulupot ni Ems ang mga binti sa leeg ko habang ang mga kamay ko naman ay nasa mga tuhod niya para masigurong hindi siya mahuhulog.
“Are you okay down there?” Tanong niya sa akin.
“Yes, nakikita mo na ba?” Tanong ko naman sa kanya.
“Yup, it’s beautiful up here.” Masaya niyang sabi.
“Syempre, ikaw ba naman i-princess treatment ng isang Rhea.” Pagmamayabang ko, hindi ko pa kasi nagawa ang ganito sa tatlo tapos sa kanya lang pala.
Narinig ko ang mahina niyang tawa at tinapik ako sa noo. “Nakita ko si Kris, nasa unahan.” Pahayag niya.
“Hayaan mo at malaki na siya.” Sabi ko.
Nanatili akong nakatayo hanggang sa dumaan ang maraming minuto at inabot na ng oras, bumaba na rin si Emilie dahil concern na siya sa akin. Pagkatapos ng street dancing ay nagtungo kami sa mall upang magpalamig at kumain ng lunch bago ulit magpatuloy sa pamamasyal. Nakahinga ako ng maluwag dahil makalipas ang mahabang oras ay sawakas nakaupo na rin ako. Abala ako sa pag stretch ng magkabilang balikat at leeg ko dahil talagang sumakit ito, sa tagal ba naman ni Emilie nakaupo doon— malamang sasakit talaga.
“Rhea, are you okay?” Nag-aalala na tanong ni ems matapos makita na napapangiwi ako.
“Oo, nangalay lang.” Sagot ko.
“Come here, dito ka sa tabi ko.” Sabi niya at pinalipat si Jovanne sa pwesto ko, palit kami.
Tumayo ako at kaagad tumabi sa kanya, pinatalikod ako ni Emilie at nagsimula itong i-massage ang balikat ko papuntang leeg kung saan masakit.
“Kami nalang mag order ni Jovanne, pahingi pera.” Sabay lahad ng kaibigan ko ng palad niya. Mabilis siyang binigyan ni Emilie at umalis kaya kaming dalawa nalang ngayon ang nasa lamesa.
“Manonood pa ba tayo ng competition?” Tanong ko.
“Why? Gusto mo na umuwi?” Tanong naman niya.
“Hindi naman, tinatanong ko lang kasi baka gabihin tayo tapos si Nanay lang mag-isa sa malaking bahay.” Sagot ko. Nag-aalala lang ako kasi matanda na ‘yun, sabihin na nating walang mga masasamang tao do’n pero paano kung may emergency?
“Well, pwede tayo mauna umuwi kung gusto mo.” Sabi niya.
“Paano si Kris? Mukhang gusto pa nila mamasyal.” Sabi ko.
“Kasama n’ya naman si Jovanne, sabay na lang sila umuwi mamaya.” Sagot niya. Napaisip ako, pero kasi alam ko gusto manood ni Emilie ng competition.
Huminga ako ng malalim, “ayos lang, uwi nalang tayo after ng competition. May pangako ako sayo, diba?” Paalala ko at ngumisi.
“Ayaw mawala ng sakit, kailangan na yata ng gamot n’yan.” Sabi ko at napangiwi.
“Alright, ibibili kita— anong gamot?” Tanong niya.
“Jabolence na may konting kisspirin.” Pagbibiro ko at napa-aray sa ginawa niyang pagkagat sa aking batok.
“Ganyan ka rin ba magsalita sa mga asawa mo?” Tanong niya at tinaasan ako ng isang kilay.
“Oo, lagi ko naman ginagawa sayo?” Taas-baba kong mga kilay na pag sagot.
“Huh?”
“Anteh, kinasal tayo kanina. Asawa mo na ako kaya wag kang mag ha, ha d’yan— hakdog ka.” Sarkastiko kong sagot sa kanya.
“Seriously, Rhea, ganyan ka sa kanila?” Kulit naman at paulit-ulit siya.
Umiling ako. “Hindi, sobrang galang ko kaya sa kanila lalo na kay Azalea. Bastos lang ako sayo kasi sinasabayan ko energy mo.” Which is totoo. Bastos naman talaga siya at jinabol nga ako kaagad sa sala nila.
Bigla siyang nanahimik kaya nagtaka ako. “U-Uy, hindi ko sinasabing hindi ka karespe-respeto ha? Malaki ang respeto ko sayo, sadyang iba lang reaksyon ng katawan ko pagdating sayo.” Pag-amin ko kasi bakit ko pa itatago sa kanya kung nangyari na?
She leans in closer. “Do you find me seductive, Rhea?” Tingnan mo kung magtanong ay nang-aakit pa.
Napalunok ako kasunod ang pagtango. “Yup, kasi mabilis tumayo si tintin pag ikaw ang kasama.” Muli kong pagtatapat.
Gano’n din naman sa tatlo, pero kasi itong si Indai Emilya, kahit walang gawin— makita ko lang ay talagang nabubuhay ako. Ewan ko ba at anong ginawa ng babaeng ito sa akin.
“Wala ka naman sigurong gayuma na pinakain o pinainom sa akin?” Seryoso kong tanong, ilang segundo ang lumipas ay nakita ko siyang ngumisi.
“Uy! Nilagyan mo?!” Bulaslas ko at bigla ba naman tinakpan ang bibig ko.
“Your voice.” Saway n’ya sa akin.
Kaagad ko inalis ang kanyang kamay, tiningnan siya ng seryoso. “Legit? May nilagay ka? Ano? Magsalita ka uy.” Nagpupumilit na ako para lang umamin ito.
“Are you crazy? Hindi ko ‘yan magagawa at may tiwala ako sa katawan ko.” Prangka n’yang salita. Yawaa bayhana, ginawang puhunan ang katawan n’ya.
“Seryoso mo naman at hindi mabiro.” Natatawang saad ko.
Nagkukulitan kaming dalawa rito hanggang sa nakabalik ang dalawa bitbit ang mga pagkaing inorder nila. Grabe talaga ang kaibigan ko at alam na alam ang mga paborito kong pagkain, ang dami ba naman nito at ewan ko kung mauubos namin.
“Bakit hindi ka kumakain?” Tanong ko matapos makita na tinatabi ni ems ang mga mais.
“Hindi ako kumakain n’yan.” Sabi n’ya.
“Okay, akin na.” Sabi ko.
Kukunin ko sana sa kanyang plato ngunit naunahan ako at sinubo sa akin. Patay malisya ko nalang itong kinain at muling bumalik sa pagkain ko. Hindi ko man tingnan ay alam ko nasa amin ang atensyon ng dalawang kaharap namin.
“Pagkatapos ng competition mauuna na kami umuwi, sama ka nalang kay Jovanne— diba gusto mo pa mamasyal?” Sabi ko kay Kris at mabilis itong tumango.
“Okay lang ba sayo, Jovanne?” Tanong ng kaibigan ko.
“Okay lang te, sige sabay na lang kami.” Sagot nito sa amin.
“Bakit uuwi kayo kaagad?” Tanong ni Kris.
“Biglang sumama pakiramdam ko, tapusin lang namin competition tapos uwi kami ni Ems.” Paliwanag ko. Tinapunan lang ng tingin ni Kris ang katabi ko, ‘yun lang at hindi na muling nagtanong pa.
“Okay,” Sagot niya.
Pagkatapos mag lunch ay nanood kami ng competition, hindi na ako masyado nakipag siksikan at dito nalang ako nanatili sa isang tabi— nakaupo mag-isa habang hinihintay si Emilie bumalik.
“Hello, pwede mangutana?” (Pwede magtanong?) Isang babae ang biglang lumapit sa akin.
“Sure, ano ‘yun?” Pagod na ako mag bisaya kaya sila naman mag adjust.
Hindi n’ya ata inaasahan ang salita ko. “Model ka ba? Kanina ka pa namin napapansin ng group of friends ko,” sabi nito at itinuro ang table kung saan nakatambay ang kanyang mga kaibigan. “Gusto nila malaman kung model ka kasi sobrang tangkad mo at ganda. May Instagram ka ba?” Pinuri sabay hingi ng IG ang atake ni anteh.
Kinamot ko ang kilay at tipid ngumiti. “Sorry, pero baka magalit asawa ko kapag binigay ko.” Bigla itong nanigas sa kanyang kinatatayuan at natulala sa gulat.
“S-Sorry, may asawa ka na?” Kabado nitong tanong.
Nakita ko sa hindi kalayuan si Emilie, mukhang tapos na sa panonood dahil pabalik na ngayon sa akin. Muli kong hinarap ang babae at hinawakan ito sa kanyang magkabilang braso bago pinihit sa direksyon ng asawa ko.
“Yup, nandito na asawa ko.” Bulong ko sa kanya bago tumingin muli sa direksyon ni ems.
Tumayo ako ng tuwid at sinalubong siya ng may ngiti sa aking labi. “Akala ko mamaya ka pa, hindi mo ba alam na muntik na makidnap ang asawa mo?” Pagbibiro ko kay ems. Sinilip n’ya ang babae na kausap ko kanina at muling nag angat ng paningin sa aking mga mata.
“Who was that?” Tanong n’ya.
Nagkibit-balikat ako. “Hindi ko kilala, hiningi lang Instagram ko.” Simpleng sagot ko.
“Binigay mo?” Lamig naman ng boses ni Anteh.
Umiling ako. “Hindi, sabi ko magagalit asawa ko. O diba? Loyal ako sa apat.” Pag-amin ko at bahagyang natawa.
“Tapos ka na?” Tanong ko.
“Yes, pwede na tayo umuwi. Okay ka lang?” Tanong naman n’ya.
“Oo, ako pa. Tara at nangako pa naman ako kay Nanay kanina na uuwi tayo before lunch para sana tikman ang niluto n’yang sinigang— paborito ko pa naman.” Sabi ko matapos kong maalala.
Bahala na ang mga matang nakasunod ng tingin d’yan, hinawakan ko ang kanyang kamay at sabay nilisan ang lugar.
-
Quarter to 5pm nakauwi kami ng hacienda, dahil sa pagod ay umidlip muna ako sa kwarto. Hindi ko na rin nagawa kausapin si Nanay at sinabing sa hapunan ko nalang titikman ang luto n’ya. Pasado alas otso ng gabi ay nagising ako, medyo maingay sa sala at paglabas ko ay nakauwi na pala ang dalawa. Ang dami nilang pinamili ha, iwanan ba naman ni Indai Emilya pouch n’ya na puno ng mga pera.
“Nasaan si Jovanne?” Tanong ko kay Kris.
“Nasa likod kasama ang mga kaklase n’ya.” Sagot ni Kris, kaya naman pala wala rito.
“Si ems?” Sunod kong hanap.
“Naligo,” tipid na sagot ni Nanay.
“Sige, tingnan ko muna si Jovanne sa likod at baka may kailangan.” Sabi ko sa kanila at pumunta sa likod ng bahay.
Nakita ko si Jovanne, kasama ang iba n’yang mga kaklase nasa ilalim ng malaking puno— nagtatawanan at mukhang may pinag-uusapan.
“Jovanne,” tawag ko at nakuha kaagad ang atensyon nila.
“Te, mga classmates ko.” Sabi n’ya at binati ako ng mga kaklase n’ya. Medyo marami sila, mga nasa anim.
“May kailangan kayo?” Tanong ko.
“Wala te, okay lang kami. Ay diba te criminology ka? Graduating student ba?” Tanong niya sa akin at mabilis akong tumango.
“Bakit?” Tanong ko.
“Te, magpapatulong lang sama kami para sa defense.” Sagot niya sa akin.
“Yun lang?” Tanong kong muli bago umupo sa gitna, kung saan n’ya ako pinaupo.
“Oo te.” Sabi n’ya.
Nakinig ako sa problema nila at sinabi kung ano ang magandang topic at mas makakatulong sa grades nila. Medyo nagtagal din ng kalahating oras ang usapan namin. Akala ko tungkol lang sa defense ang problema, meron pa pala.
Nasa kalagitnaan kami ng pag-uusap, tinatalakay kung ano ang dapat gawin nang biglang dumating ang babaeng hindi ko inaasahan makita. She locks her eyes on me, emanating a powerful aura as she approaches with a determined and intimidating stride.
“May I join the meeting?” Magalang niyang tanong at hindi inaalis sa akin ang mga mata.
“Miss, hindi pa po kami tap—”
“Was I talking to you?” Putol niya sa salita ng kasamahan ko, isa sa mga kaklase ni Jovanne. Tinapunan n’ya lang ito ng malamig na tingin bago ulit ibinalik sa akin ang paningin.
“Sure. Wait lang, kukuha ako ng upuan para sayo.” Sabi ko at tatayo na sana ngunit bigla n’ya akong itinulak pabalik sa upuan.
She reacts quickly, positioning herself in front of me, holding my shoulder before confidently sitting on my lap and crossing her legs. She rests her head against my shoulder bago hinarap ang mga taong nasa harapan namin.
“No need. I just need to be on my wife's lap.” She smiles endearingly, using one finger to gently lift my chin.
“Right, hmm?” Tanong niya sa akin.
Napalunok ako, hindi dahil sa nahihiya ako sa harap ng maraming tao kundi dahil sa ipinakita niya sa kanila— tapos tinawag n’ya akong asawa.
Inilapit ko ang mukha sa kanyang tenga. “Of course, kahit saan pwede— kahit sa mukha ko pa.” Bulong ko at kay bilis niyang pamulahan ng mukha.
“Asawa?” Sambit ng mga bata na nakakakita, pati nga si Jovanne nagulat sa narinig n’ya.
Pakla akong ngumiti at kinarga si Emilie, “basta ‘yung sinabi ko sundin n’yo lang. Pumasok na rin kayo at dito na maghapunan, mauna na kami.” Sabi ko sa mga bata at lumayas karga-karga ang babaeng inangkin akong asawa.
“Ganda ng intro mo kanina ha, masasabi kong nagising mo ulit ang natutulog kong alaga.” Maniniwala na talaga akong ginayuma ako ng babaeng ito.
“Let's go to my room.” Utos n’ya.
Hindi na ako nagtanong sa dahilan at nagtungo kaagad sa kanyang kwarto. Nagpapa-baby si Anteh, porket alam n’yang maalaga ako pastilan.
“Dito na,” sabi ko at marahan siyang ibinaba sa kanyang kama.
“May I ask?” Bigla n’yang tanong.
“Go lang teh.” Sabi ko.
“Paano kung may gusto kang idagdag sa asawa mo, kailangan mo pa ba humingi ng pahintulot sa tatlo?” Seryoso n’yang salita kaya natigilan ako dahil mukhang alam ko na kung saan pupunta ang usapan na ito.
“Hindi? I mean, nong kinasal naman ako sa kanila ay desisyon ko ‘yun mag-isa. Pero sabi ni baby ko lahat ng gusto ko ay susuporta s’ya, basta sa huli ay uuwi parin ako sa kanya.” Pagmamayabang ko dahil proud ako sa baby ko.
“Baby? Who?” Tanong ni Ems.
“Si Aza—” agad kong sagot.
“Okay.” Bigla ba naman akong binara.
“Anong okay?” Tanong ko.
Bigla siyang ngumisi at maakit na itinukod ang kanyang mga kamay sa malambot na kama bago ginamit ang isang paa paakyat sa pagitan ng aking mga hita. Yawaa jud kaayo ba, gi-atay at nagsisimula na naman siya.
“I want to be part of your polyamorous relationship, Rhea. Make me your fourth wife.” Nanlaki ang mga mata ko at kumurap ng maraming beses.
“Bakit?” Tanong na biglang lumabas sa aking bibig.
“I want you.” Hindi ko alam kung matatawa ako sa kanyang sinabi.
“At the same time gusto mo rin si Amour, tama?” Tumango ito sa sinabi ko.
“If you don't mind, do you frequently engage in... self-pleasure?” Nanindig ang mga balahibo ko sa hindi inaasahang tanong ni Emilie.
“Oo?” Need ko kasi ilabas anteh at masakit.
“Ginagawa mo rin naman, tama? Sabihin na nating virgin ka, pero maraming paraan para i-please ang sarili.” Akala ko pa naman makokorner ko sya sa tanong ko. Mukhang inaasahan na ni Emilie tanong ko at ngumisi lang ito.
“Sinabi ko sayo ang tungkol sa amin, diba? Sa aming dalawa, ako ang nanatiling virgin. But in secret, I had prayed that she would give me the same pleasure. I couldn't resist— I desired it, but at the same time, I was somewhat scared of it.” Paliwanag n’ya at malungkot na ngumiti.
Gets ko ang point n’ya, pero bakit hindi nalang sinabi kay Amour kung gusto rin nya ma experience? Sana sinabi nalang na wag na hintayin ang kasal— tingnan mo at naghiwalay sila. Sabagay at mahirap nga talaga pigilan ang sarili lalo na kapag malibog kang tao— mabilis ma horny o kung anong tawag n’yo sa ganyan.
She takes a deep breath, closing the distance between us, her voice filled with desperation as she whispers, “Rhea, please, help me. I promise, it will be a secret between us, and no one else will know.” Napapikit ako at lunok ng malalim sa kanyang sinabi.
“I can't take it anymore. I'm so tired of hiding my true feelings. I want someone to know the truth. I want someone to see how I truly feel, someone to understand me.” Bumibigat na ang bawat paghinga n’ya.
Natiis n’ya itago yan kay Amour sa loob ng mahabang panahon? Gano’n n’ya ba kamahal ito para gawing kaawa-awa ang sarili para lang ma satisfy ang babaeng minamahal? Hindi ko yata kaya ang ganyan. Bumalik ako sa huwisyo nang bigla n’ya ako hilahin sa braso at inalalayan ang kamay ko sa labas ng kanyang bra.
“I'm not saying we have to go further than this,” she says softly, “you can just rub your d*ck against my inner, through the front of my panties.” Halos wala na akong malunok na laway dahil sa mga kabastusan ni Emilie— pero gusto ko ang pagiging bastos n’ya.
I notice her bold move as she quickly removes her shorts and spreads her legs, tangena at ang kinis n’ya!
“Come, rub it here.” Utos n’ya at biglang hinawi ang suot n’yang panty.
Yawa. Yawa. Yawaaaaaaaa.
Makinis na, pinkish pa ugh— kalami dilaan ana.
“Rhea,” tawag n’yang muli sa akin.
Anong meron kay Emilie? Ang bilis ko sumunod sa lahat ng gusto n’ya? Namamalayan ko ang sarili na hinubad ang pang-ibaba at inilabas ang sandata bago gumapang paakyat sa kanyang kama.
“O-Okay, ayos lang talaga sayo? Ma p-pleasure ba kita sa ganito?” Kabado kong tanong at napalunok muli.
“Rhea, I’m already your wife, so don't worry.” Sabi n’ya, porket kinasal kami sa marriage booth kanina— pero totoo naman ang sinabi n’ya, asawa ko s’ya.
Marahan akong tumango.
“Okay, gagawin ko.” Sabi ko.
Hinawakan ko ang sarili ko, marahang sinasampal ang kanyang pempem sa pamamagitan nito. Nakita ko siyang kinagat ang ibabang labi bago dumila. Inalis ko ang kanyang kamay at ako na mismo ang humawak ng panty n’ya.
Ayaw ko maging marahas kaya buong ingat ako sa ginagawa. Inipit ko ang aking ari sa pagitan ng kanyang pagkababae at panty, hinigpitan ko ito at nagsimulang bumayo. Ang init ng balat, basa na sya at dumudulas ang ari ko sa pagitan ng folds n’ya.
Habang patuloy ako sa ginagawa ay naririnig ko ang mumunting ungol n’ya, parang pinipigilan pa.
“It's fine to moan.” Sabi ko.
“N-No, they will hear me.” Hirap n’yang salita. Ah, hindi soundproof ang kwarto.
Bumaba ako upang sakupin ang labi n’ya at para malayang makaungol si Emilie habang patuloy ako sa pagbayo sa loob ng panty n’ya. Mas lalo akong nalilibugan dahil sa mga naririnig kong ungol sa pagitan ng halikan naming dalawa.
“Ahhh, l-let me…”
“No,” sabi ko at hindi sya binigyan ng pagkakataon huminga at muling nilunod sa halik ko.
Pabilis nang pabilis ang pagbayo ko ay sya naman ang paglakas ng ungol n’ya. Kumilos na rin si Emilie, and she's now rubbing her clitoris.
“F-Faster.” Bulong n’ya.
Bumangon ako at mas hinigpitan ang panty n’ya at nagpatuloy hanggang sa nararamdaman ko na ang sariling lalabasan. Tinakpan ko ang bibig ni Emilie gamit ang isang kamay dahil palakas nang palakas na ang ungol n’ya.
Kung gaano kabilis ang pagbayo ko ay gano’n din kabilis kung paano n’ya i-rub ang clit nito. Naramdaman kong nanginginig ang kanyang balakang, biglang umangat ang kanyang likod at nagpakawala ng isang malalim na ungol.
Gano’n din ako, hinablot ko ito at ginamit ang kamay ko hanggang sa tuluyang pumutok ang katas ko. Ikinalat ko ito sa kanyang mga hita, inilabas lahat hanggang sa walang natira.
Habol hininga kaming dalawa at tuluyang bumagsak sa ibabaw n’ya. Tangena, napagod ako kahit ‘yun lang ang ginawa naming dalawa.
“Rhea,”
“Ha?” Tingin ko sa kanya.
Matamis syang ngumiti. “Thank you.” Kasunod ang pagbulong.
Sasagot pa sana ako ng ‘welcome’ kaso sinakop na ni anteh ang labi ko. Ngumiti ako at tumugon ng mabilis.
Achievements unlocked.
Fourth wife,
Checked.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen1s.Vip