𝙿𝙾𝙻𝚈𝙰𝙼𝙾𝚁𝚈 (𝚂𝚂) : 𝙵𝙾𝚄𝚁 𝚆𝙸𝚅𝙴𝚂 | 𝚁𝙷𝙴𝙰 (𝙸𝙽𝚃𝙴𝚁𝚂𝙴𝚇)
CHAPTER 25
-
Yawa uy, puro na pagmumura ang salubong ko sa umaga. Kulira, anong oras na at gising pa rin ako para tapusin itong review ko sa unang araw ng exam. Nakauwi na pala kami, 2am kami nakabalik ng condo at ngayon mag aalas kwatro na ng umaga. Antok na antok na ako, utang na loob at ayaw tumalab ng kape sa katawan ko wooo! Animas.
"Minatay na fingerprint at ballistics yan, nagsabay pa kayo." Ito na lang hindi ko pa na review at talagang puro majors pa. Nandito na naman tayo sa pag memorise ng types of fingerprints at parts of firearms.
Pagtingin ko sa baso ay ubos na ang pang apat na kape ko, hihimlay ako ng maaga pag ganito. Hindi tumalab ang kape sa akin at pakiramdam ko makakatulog ako ngayon kapag wala akong ginawa. Labas kaya ako para bumili ng coke? Mas nagigising kasi kaluluwa ko kung coke iinumin kaysa kape, weird.
Ako nalang mag-isa ang gising ngayon. Sa kwarto ng kapatid ko natutulog sila Amour at Emilie, yup at magkatabi silang natutulog ngayon dahil hindi gusto ni Aza may katabi sa tuwing may regla siya. Si Ines naman ay nasa likod ko, sa sofa na siya nakatulog dahil sinamahan ako mag puyat para mag review.
Kinuha ko ang wallet ni Ines na nasa gilid ng libro kong binabasa at kumuha ng 500, lalabas ako at bibili ng coke. Sinulyapan ko ito at ang himbing ng tulog ni bebelabs kaso baka magising ko siya dahil nakayakap ang mga braso niya sa aking katawan.
"Ines, saglit lang at tatayo ako." Mahinang bulong ko kasabay ang marahan na pag alis ko ng kanyang mga kamay.
"Where are you going?" Natigilan ako, naloko na at gising pala siya.
"Lalabas saglit para bumili ng coke, may dalawang subjects pa ako na kailangan tapusin." Pabulong kong salita at inalalayan ito dahil gusto bumangon.
"Hmm, goodmorning." Pastilan at mag go-goodmorning na lang ay bakit masyadong nakakaakit ng boses niya.
"Balik ka na sa pagtulog, babalik din ako kaagad at doon lang ako bibili sa ground floor." Sabi ko at balak sana siya pahigain ulit ngunit ayaw ni bebelabs, mabilis niya muling ikinulong ang katawan ko sa kanyang mga braso at ibinaon ang mukha sa leeg ko.
"I had a nightmare." Bulong niya.
"Tungkol saan?" Mamaya na lang ako lalabas at mukhang kailangan pa niya ng kasama.
"My sister. I saw my sister bleeding, unconscious and her whole body was covered in bruises, especially her face." Pansin ko ang lungkot at sakit sa kanyang boses bago ako niyakap ng mahigpit.
"Panaginip lang 'yun at hindi-"
"Yes, it was just a nightmare, but it actually happened in real life. That scene continues to haunt me at sa kamay ko mismo binawian ng buhay ang kapatid ko." Hindi ko lubos akalain na may kapatid pala siya at patay na? Akala ko ay only child lang si Ines, nataranta ako nang marinig ang kanyang mumunting hikbi.
"I miss my sister so much. I cannot accept the fact that she's gone. I promise to find the person who did that to her and get revenge." I could feel the coldness in her voice and the threat to avenge the death of her sister. Paano nangyari? Paano namatay ang kapatid niya? Sino ang may sala?
"Hindi ko alam kung ano ang dahilan ng pagkawala niya pero alam ko balang araw ay makakamtan mo rin ang hustisya para sa kanya. Nandito lang ako, tutulong kung may magagawa man ako para sayo." Malambing kong salita at hinagod ang kanyang likuran para kumalma siya kahit papaano.
Nanatili ako sa kanyang tabi hanggang sa tuluyan itong tumahan, hindi ako nagtanong tungkol sa kapatid niya at nirerespeto ko ang kanyang personal na problema. Mas maganda pa rin 'yung siya mismo ang magbahagi sa akin ng problema ng hindi pinipilit.
"Okay ka na ba?" Tanong ko at tumulong sa pagpunas ng kanyang luha.
Tumango ito. "I want to go outside with you." Sabi niya kaya pumayag na rin ako kaysa naman maiwan siya mag-isa rito at baka mag overthink ulit si bebelabs, sinisisi pa naman niya ang sarili kung bakit nawala ang kapatid.
Lumabas kaming dalawa ng condo at nagtungo sa ground floor, nasa loob palang kami ng elevator pero itong babae na kasama ko na akala mo talaga hindi pulis ay napaka-clingy masyado. Hindi ko sinasabing ayaw ko, gusto ko nga ganito sila lagi sa akin para hindi sumakit ulo ko sa kakaintindi sa kanila.
"Are you ready for your exam? Do you think you can ace all the subjects?" Biglang kumati ang noo ko sa tanong, hindi rin ako sigurado at wala pa akong nasimulan sa dalawang majors ko!
"50/50, pero may tiwala naman ako sa memorya ko." I say it full of confidence.
"Seriously, just reminding you that if you ace all the subjects, I will be your slave for a week. And not only that, I will do everything you want. Is that enough to motivate you?" She whispers seductively in my ear before she tilts her head to face me and smiles sweetly.
"Hmm, kiss muna." Sabi ko at ngumuso.
She smiles again and wraps her arms around my neck before tiptoeing to my level and gently kissing my lips. "How was that?" Tanong niya matapos ako halikan.
Dinilaan ko ang gilid ng aking labi bago inipit ang kanyang magkabilang pisngi sa pagitan ng aking mga daliri at muling sinalubong ang kanyang labi. Alam ko may nakakakita sa amin dahil may CCTV sa loob ng elevator, pero anong pakialam nila kung asawa ko naman ang kasama.
"Ines, kapag nanalo ako sa pustahan ay gusto ko maging official ang relasyon natin. Hindi lang dahil sa kontrata o ano, gusto ko totohanin ang sa pagitan natin. Ikaw ba? Pero huwag ka mag-alala dahil hindi ko naman ipagkakalat lalo na sa eskwelahan na may relasyon tayong dalawa." Pagpapaliwanag ko, mahusgahan pa siya kapag kumalat na may relasyon siya sa student niya.
Binigyan lamang ako ni Ines ng matamis na ngiti at nakita ang marahan niyang pagtango. "Alright, you have my word." Sagot niya sa gusto ko mangyari.
"Seryoso kasi bebelabs, alam ko hindi maganda ang first and second encounter natin pero gusto ko bumawi sayo. I mean, ano kasi-"
Natigilan ako dahil sa bigla niyang pagtawa. "No need to explain. I agree to whatever you want. You did say that I'm your future wife, right? That means we love each other, don't be awkward or uncomfortable around me because everything I do is real." I was taken aback by what she said. Who would have thought that the girl I hated so much would actually become my wife?
"Parang kailan lang kasi nong kinulong mo ako, tapos ngayon sobrang clingy mo na sa akin. Hindi ka naman mukhang easy to get na babae, pero baka na love at first arrest ka sa akin?" Kunot noo kong tanong sa kanya at natawa lang din sa sarili kong tanong na walang sense.
"Pero sa totoo lang ang ganda mo tapos napunta ka lang sa tulad ko? Hindi mo pa nga kilala o alam ang nakaraan ko, paano kapag may nalaman ka tungkol sa akin na makakaapekto sayo?" Seryoso kong tanong sa kanya at biglang lumalim ang pag-iisip ni bebelabs.
"It depends on the severity of your mistake, but if it's something we can talk through, I'm willing to listen. I don't want to make promises I can't keep, but I want to be honest with you. Despite the consequences, I'm happy with the decision to take responsibility for my past mistakes." I can feel the sincerity in her words as she speaks to me. My heart softens because of what she says, and each one of them has their own way of making me happy.
"Hon, will you forgive me for the wrong I did to you in the past-" Hindi na ito hinayaan na tapusin ang kanyang sasabihin at hinila palapit sa akin saka binigyan ng mahigpit na yakap.
"Mahirap kalimutan kasi tumatak na sa isipan ko 'yun, pero hindi ibig sabihin hindi kita pinapatawad. Of course, matagal na kita pinatawad." Sabi ko tapos biglang bumukas ang elevator kaya naputol ang aming usapan.
Bumili lang talaga kami ng coke para mawala ang antok ko at total malapit na ang sunrise ay umakyat kami ng rooftop para sabay tingnan ang pagsikat ng araw. Ang dami kong bagong nalaman tungkol kay Ines, akalain mo hindi raw siya ganito kahit sa parents niya ka clingy tapos taob siya sa akin- lakas ko kay bebelabs.
Pagkatapos manood ng sunrise ay bumalik kami sa unit ko, pagpasok namin ay gising na pala si baby Aza ko kaya agad ako nag excuse kay Ines para gawan ito ng green tea. 6am na at tatlo na kaming gising, nagpatuloy ako sa pag review habang naghahanda naman si Ines para pumasok sa trabaho- sa station at mamayang hapon pa siya sa school.
"Aza, okay ka lang ba?" Tanong ko at itinabi ang mga libro saka lumipat sa kabilang sofa kung saan siya nakaupo.
"Yes, we have a meeting later, and I don't feel like going to work." Paliwanag niya sa akin at kalaunan ay tumayo at umupo sa pagitan ng aking mga hita tapos kinuha niya ang dalawang kamay ko at idiniin sa kanyang bandang puson.
"Gusto mo hatid kita sa work bago pumasok?" Tanong ko at mabilis siyang umiling.
"No, I'm okay, and you have an exam. I don't want to be a distraction, and I want you to focus on your studies." Sagot naman niya sa akin.
Tumango ako. "Okay, kapag may kailangan ka ay sabihan mo lang ako kaagad." Sabi ko naman.
"All right."
Nanatili kami sa ganoong posisyon hanggang sa halos sabay lang bumukas ang pintuan ng kwarto ko at kay Lilith, si Ines na nakasuot ng uniform niya sa pulis at fresh na fresh- samantalang sa kabila naman ay ang bagong gising na si Amour, bagong gising pero mukhang wala na siya sa mood.
"Can we get a house where each of us has our own room? We have no privacy living like this." Sabi niya sa dalawa. Hindi ko naman opinyon pero tumango ako bilang pagsang-ayon kahit di ako ang tinanong.
"I guess you're right." Unang pagsang-ayon ni Ines.
"What do you think?" Tanong ni Aza sa akin bago magbigay ng opinyon.
"Kayo bahala, kayo naman ang gagastos at hindi ako." Diretsong sagot ko at tumayo saka kinuha ang tuwalya na inabot ni Ines, kailangan ko na maligo at alas otso unang test ko tsk.
"K," sagot ni Amour at bumalik sa loob ng kwarto, bago pa niya ito tuluyang naisarado ay nakita ko si Emilie na tulog pa rin sa kama.
"Ines, aalis ka na? Gusto mo sabay na tayo at idadaan nalang kita sa station?" Tanong ko sa kanya imbes na papasok na sana ako ng kwarto ko.
"Okay, I'll give you 20 minutes." Sagot niya at tumingin sa kanyang relo.
Time is gold, pero mas gold ako sa time niya.
-
Kanina ko pa napapansin itong tao na palihim sumusunod sa akin, kanina ko pa siya namalayan nong nasa parking lot pa lang ako. Ayaw ko sana mag assume pero iniba ko na nga 'yung ruta ko ng daan pero nakabuntot pa rin ito. Mas binilisan at nilakihan ko bawat hakbang at nagtago sa likod ng malaking rebulto pagkaliko ko.
I see her running, and she stops a short distance away from me, looking straight ahead. I take this opportunity to walk closer to her, twisting her arms behind her back and using all my strength to push her shoulders, causing her to kneel down. Narinig ko ang kanyang pag-ungol dahil sa sakit at agad itong hinarap matapos marinig ang pamilyar na boses.
"Vinalyn?" Sambit ko ng kanyang pangalan.
"Rhea, masakit ang ginagawa mo. Akala ko namamalikmata ako sa nakita ko kanina sa parking lot kaya palihim kitang sinundan para alamin ang totoo. Ikaw nga talaga, ang tagal mong nawala kaya nag-alala ako." Kaagad niyang paliwanag bago ko pa itanong sa kanya.
Pinakawalan ko ito kaagad at tinulungan tumayo dahil sa ginawa ko, mukhang nasaktan nga talaga siya tapos sobrang higpit nong ginawa kong pag ipit sa mga kamay niya. "Bakit ka kasi palihim kung sumunod kung pwede naman tawagin para i-confirm." I mean, tama naman ako sa sinabi ko.
"Baka kasi awayin ulit ako kapag ginawa ko, 'yung huling napagkamalan ko tinulak ako eh." Paliwanag niya, sabagay at may sense dahilan niya.
"Sorry, akala ko kasi kung sino. Hindi ko pa nga nahanap ang tumulak sa akin." Matapos lang itong exam days ko ay hahanapin ko talaga 'yun.
"By the way, alam mo ba na exam ngayon?" Tanong niya.
"Oo, hindi ba halata sa mata kong may eyebags?" Balik kong tanong sa kanya at tinawanan lang ako.
"Halata nga. Teka, bakit nawala ka? Ang dami mong hahabulin at nakapag-review ka ba?" Sunod-sunod niyang tanong na ikinasakit ng ulo ko.
"Long story, friend. Oo at magdamag ako gising para lang mag review, wala pa nga akong tulog nyawa." Sabi ko at nagsimulang maglakad ulit kasabay si Vinalyn.
"Oo nga pala Rhea, sumuko na 'yung student na tumulak sayo." Nanlaki ang mga mata kong nilingon ang kaibigan, hindi makapaniwala na agad-agad tinupad ang kahilingan ko na mahuli ito.
"Ha? Seryoso ka?" Legit sumuko?
"Oo, kahapon siya humarap sa Dean at inako ang ginawang kasalanan." Agad niyang sagot. Bakit walang sinabi si Ines sa akin- Ay wala nga pala kaming dalawa sa school.
"Kilala mo ba? Teka, mamaya na natin pag usapan at gusto ko muna mag focus sa exam." Tanong ko at kaagad din pinigilan dahil baka tuluyan akong ma-distract at mawala sa focus.
Since may oras pa naman para mag review ay kaagad kong ginawa pagdating namin ng classroom, hindi mawawala ang mga chismosa kong classmates at panay ang tanong kung anong dahilan sa aking pagkawala. Dalawa pala exam ko ngayong umaga tapos dalawa rin mamayang hapon.
Tumunog ang bell at hudyat na para magsimula ang unang subject, nakahinga ako ng maluwag dahil sa unahan ako pinaupo ng professor at hindi sa likod. Gusto ko sa unahan para pag may hindi ako maintindihan ay mabilis ko lang din matanong ang guro.
Sa unang subject ay hindi ako nahirapan, bonus for me at isa ito sa mga paborito kong subjects at naka advance reading ako before kaya advantage ko na rin ito. One and half hour ang exam pero bago pa man mag isang oras ay tapos na ako sa pagsagot at nag-revise bago ipinasa ang test paper.
Gusto ko sana magpasama kay Vinalyn para magtungo sa Dean's office at itanong ang tungkol doon sa suspect na nanulak sa akin pero hindi pa ito tapos kaya ako nalang mag-isa ang nagtungo. Nasa first floor lang ng building office nito at thankfully dahil naabutan ko pa ito bago umalis.
Akala ko makakaharap ko ito tapos bigla nalang ibinalita na suspended ang student at ngayon ginagawa ang kanyang community service. Paano nila ginawa 'yun ng hindi man lang pinaalam una sa akin, sa amin ni Ines na mismong biktima?
"With all due respect, ma'am, the school's rules specify that you cannot make decisions unless both parties are present to have a discussion. I would like to face the suspect who pushed me, and I'm not satisfied with the decision to suspend the issue and comply with community service." Naiinis, nagagalit ako dahil bakit ganito ang ginawa nila? Parang may mali kaya gusto ko ilaban ang problema ko.
The dean sighs and looks at me compassionately. "I understand your frustration, but the school's policy is quite clear on this matter. We want to ensure a peaceful and safe environment for all students, and direct confrontation often leads to further escalation. The offender has admitted guilt and offered community service as a form of restitution, which is a suitable alternative. I cannot go against school policy in this instance, I'm sorry."
"Respectfully, ma'am, the policy may be clear, but you're disregarding my rights and feelings. I have every right to face the person who pushed me, and I don't think it's fair to just let him off with community service."I respond, trying to control my anger.
"You say you want a safe and peaceful environment for all students, but you're really just trying to cover for the offender without giving me a chance to confront him. You're making it seem like I'm the one at fault here, when I'm the one who was pushed down." Ayaw ko maging bastos kaya kahit gaano na kainit ang kumukulo kong dugo sa loob ay nanatili pa rin akong magalang.
"Miss, Ambrosio, you need to understand that your scholarship is on the line here. If you continue to be stubborn and insist on taking things into your own hands, you might end up losing it. This isn't a game. It's your future we're talking about. We have rules and policies in place for a reason." Naikuyom ko ang mga kamao nang makita na wala man lang itong reaksyon, dahil lang ba sa mahirap at isko ako nitong paaralan ay ganyan ang trato at ngayon parang wala lang ang nangyari sa kanila?
"What you're doing is wrong. You're not just ignoring my rights here, you're threatening me. You think you can just use my scholarship as leverage to make me back down? Nah, you're wrong." Matapang kong sagot sa dean, may karapatan ako at alam kong nasa tama ako.
The dean, appearing uncomfortable with the direction of the conversation, quickly switches the subject and points to the door. "That's all," she states firmly. "I have other matters to attend to."
I look at the dean, feeling frustrated and confused at her sudden change of mood. "But I have more to say," I protest. "We haven't addressed my concerns about the offender or my right to confront him." Sabi ko at nanatili sa aking upuan.
Bakas na sa kanyang mukha ang inis at muli akong hinarap. "I think we've discussed this enough. You've been heard, but the decision is final. You need to go back to class now." Buong tigas niyang salita.
Wala akong magawa kundi ang lumabas ng kanyang opisina, gusto ko sipain tong pintuan niya pero baka tuluyan mawala ang scholarship ko. Pisting yawa, dapat pala after exam nalang ako sumugod kung alam ko ganito ang mangyayari. Feeling ko nagkaroon ako bigla ng highblood at masakit masyado ang sintido ko.
"Yawa man siguro mo." Mura ko at kinuha ang cellphone.
Pula
Bebelabs, alam mo bang tukoy na ang suspect na tumulak sa akin?
"Sumbong ko kayo sa pulis ko." Sabi ko sa sarili at huminga ng maluwag para pakalmahin ang sarili. Nawala ang inis ko nang makita ang mabilis na pag seen ni Ines.
Bebelabs
Really? I'm still in a meeting with other officials right now. I will go to the school after lunch once the meeting is over.
Pula
Pero sinuspinde nila ang student at ngayon gumagawa ng community service. Alam mo ba na hinarap ko ang Dean? Nagkasagutan kaming dalawa, tinanggalan nila ako ng karapatan tapos pinagbantaan na baka matanggal ako sa scholarship.
Typing ulit ito.
Bebelabs
What? That's against the school rules and the law. Who dares to threaten my wife?
Pula
D E A N !
Bebelabs
(ノ｀Д')ノ彡┻━┻
Pula
Hindi na ako maka focus sa exam nito >:(
Bebelabs
Focus on your goddamn exam if you want to win our bet. Don't worry about the dean. I'll handle her.
Pula
Kaya mo ba?
Bebelabs
ᕦ(ò_óˇ)ᕤ
Dapat galit ako ngayon pero heto ako, nababaliw tumatawa mag-isa. Ang cute ng bebelabs ko, may ganitong side rin pala siya. Napanatag ako sa kanyang sinabi kaya mas nag-focus ako ulit sa exam. Isinantabi ko pansamantala ang problema at may kailangan akong tapusin na exam.
-
"Tapos!" Pagbubunyi ko paglabas ng classroom after maipasa ang test paper ko sa ikalawang subject.
Plano ko sana dumiretso ng library para mag review bago kumain ng lunch kaso bigla ako nakatanggap ng tawag galing kay Ines, pinapunta ako ngayon sa opisina ng principal. Akala ko ba after lunch pa siya? Bakit nandito na? Bigla akong napaisip, bakit sa principal siya dumiretso? Akala ko ba si dean haharapin niya.
Nandito na ako sa labas ng opisina ng principal, kumatok ako bago ito binuksan at nakita si Ines ngunit hindi ito nag-iisa at kasama niya ngayon si ma'am Everleigh, kaharap ang principal at nandito rin pala si Dean- ang bilis naman namin ulit nagkita.
"Rhea, come in." Tawag sa akin ng principal kaya diretso akong pumasok at tumayo sa likod ng upuan ni Ines.
"Why are you standing there? Sit down here. You're not a servant to stand behind me." Uy anteh Ines, bakit naman ang obvious at sobrang lambing kung makatawag at hila sa aking kamay. Napatingin ako kay ma'am Everleigh at nakita ang bahagya nitong pag ngisi.
"Did you just threaten my student to revoke her scholarship? Are you aware that it goes against not only school rules but also the law? On what grounds are you dismissing this issue, especially when I am also a victim here? Are you threatening me too?" Napalabi ako. Hindi ko na alam kung anong pumasok sa utak ko at bigla akong nag clap ng isang beses. Sino ang hindi magiging proud kung ganyan ka tapang ang bebelabs ko?
Ang kanina na buong tapang akong pinalayas at pinagbantaan ay ngayon namumutla na dahil sa kaba. Sige nga at sagutin niya si Ines, matapang naman daw siya at tama ang desisyon kaya sana panagutan niya 'yan lalo na at kasama namin ngayon ang isang Ponferrada.
"Ma'am, it's not a matter of threatening. We just have to follow the school's protocol. We can't tolerate such behavior, and as for the scholarship, we need to assess whether the student still deserves it based on her actions. And for the matter of you being a victim as well, please calm down and let us handle the situation accordingly." Ayan na naman siya sa school protocol, at anong sinasabi niya? Wala akong ginawa para sabihan niya ng ganyan dahil sa ugali ko, mali ba na gusto ko lang makaharap ang attacker ko?
"But isn't it normal for a student to confront the person who pushed her? What behavior are you even talking about? Are you suggesting that my student doesn't have the right to face her attacker? Don't act like you know the law better than I do. Don't try to play smart with me." Puno ng lamig ang boses ni Ines at hindi man lang inalis ang mga mata kay dean, mukhang galit ang bebelabs ko.
"And what about you? You haven't done anything to address this issue?" Nagsalita si ma'am Everleigh at tinanong ang principal.
Pakla itong ngumiti, hindi na mawari ang kanyang itsura at parang kinakabahan siya. "No, ma'am, I wasn't aware of the decision they made, and I only just found out about it." Paliwanag nito at sinabi na kung mareresolba naman ang problema sa lower levels ay hindi na kailangan ipaabot daw sa kanya.
"This is my decision, and you don't have the right to interfere. I want you to bring the man face-to-face with them tomorrow. Why are you refusing to do so? Are you hiding something?" Maawtoridad na utos ni ma'am Everleigh at kahit sila ay walang magagawa kundi sundin ito.
"No, ma'am, wala po kaming tinatago. Bukas po, ihaharap namin ito." Mabilis na sagot ng principal at nakita ko ang nakaw tingin nito kay dean na para bang may pinapahiwatig.
"Because of your incompetence, our important meeting was interrupted. Can you please do your jobs correctly for once? If I find out that you have made a mistake, there will be consequences for you." Isang pagbabanta ang iniwan nito sa dalawa bago tumayo kasunod si Ines at lumabas ng opisina.
Mabilis ko silang sinundan at malaki ang pasasalamat sa ginawa nilang pagtatanggol sa akin. Sunod lang ako ng sunod sa kanila hanggang sa pumasok kami ng mall nitong campus. As usual at paborito talaga tambayan ng mayayaman ang Starbucks, pumwesto sila doon sa kung saan namin sila nakita ni Pax dati.
"Ano po gusto ninyo? Libre ko kasi tinulungan ninyo ako." Aya ko sa dalawa, may pera ako no anong akala nila.
"As usual." Sagot ni Ines at napaisip ako.
"Ah, okay- wait lang." Sabi ko at iniwan sila para bumili. Mabuti nalang naalala ko pa 'yung inorder nila dati.
Pagkatapos mag claim ay bumalik ako sa kanila, sa tapat nila ako umupo at inilabas ang mga gamit para mag review total parang may dini-discuss din silang dalawa na importante. Focus ako sa review ko at focus din silang dalawa sa ginagawa nila.
"My wife is here." Biglang salita ni ma'am Everleigh kaya nawala ako sa focus ng pagbabasa.
"Okay, let's continue this discussion later. Take care." Sabi ni Ines.
Tumingin ako sa paligid at hinanap si Iris, asawa ni ma'am Everleigh pero wala naman. "She's waiting in the parking lot. I'll see you again, and good luck tomorrow." Sabi niya sa akin nang mapansin na hinahanap ko ang kanyang asawa.
"Sige po, salamat sa tulong ma'am." Buong galang kong pagpapasalamat at muli itong nagpaalam kay Ines bago tuluyang umalis.
Kaming dalawa nalang ni Ines ang natira at nang makaalis ang kanyang kaibigan ay bigla itong tumayo at lumipat sa aking tabi. "How was your morning sched?" Tanong niya at sinilip ang aking nire-review.
"Ayos lang, feeling ko nasa tatlo-lima ang mali ko." Hindi sa pagmamayabang pero malakas kasi kutob ko na konti lang mali ko.
"Good," sagot niya at itinukod ang siko sa lamesa bago nilagay ang baba sa likod ng kanyang palad.
"Thank you sa ginawa mo, akala ko after lunch ka pa eh." Natatawa akong salita.
"I assured you that I will handle your problem so that you can concentrate on your exam." Sabi niya. Inilapit ko ang mukha at balak sana halikan si Ines ngunit tumigil din kalagitnaan ng mapagtanto na nasa public place pala kami.
"I dare you to kiss me in the middle of all these people." Hamon niya ngunit umiling ako at bumalik sa kung ano ang aking posisyon kanina.
"Baka ma issue ka pa dahil sa akin. Ay bebelabs, madali lang ba exam mo?" Tanong ko upang ibahin ang usapan.
"Yes, alam kong madali lang 'yun para sayo." Bilis naman makasagot, pero hindi ako naniniwala na madali.
"Rhea, I have something to say." Bigla itong sumeryoso kaya napatitig ako sa kanyang mga mata.
"Oo, sige." Sagot ko.
"Personally, I think you're a great person. And as for my feelings for you, I have to admit that I do have some romantic feelings for you." I suddenly went silent when she dropped the confession out of the blue. Even though it was easy to understand, I was still having a hard time processing it.
She suddenly deepens her gaze on me and does the triangle method, something she has done before. It's not the first time she's done this to me, and every time she does, I find myself slowly drawn to her. All of a sudden, my heart begins to race as we stare at each other.
"W-Why do you always do that triangle thing?" I ask her, my voice slightly shaky.
She smiles at my question. "Do you want me to stop?" She teases, mababa ang kanyang tono pero ang lambing masyado.
I was still caught off guard by her comment, my heart racing faster now. "No, it's not that," I whisper, trying to keep my voice steady. "It's just... it affects me, you know." Napalabi ako at lunok dahil ayaw niya ako tigilan sa panunukso niyang tingin.
She arches her eyebrow, clearly enjoying the effect her actions are having on me. "So, you're admitting that I have an effect on you?" She smirks, leaning closer to me.
I felt my cheeks flush at her words, knowing that I couldn't deny it. "I.. well, yes," I admitted, looking away from her intense gaze.
Ines chuckles at my reaction and gently pulls my head, whispering, "You have no idea how attracted I am to you." Bulong niya at dinampian ng halik ang pisngi ko.
I feel embarrassed and lower my head, trying to distract myself by reading my book once more. But I can't focus on it as my mind keeps wandering to the conversation I just had with her. Hindi na nga ako kinulit ni Ines kasi alam niyang namumula na ako ng sobra tapos bigla pang nabuhayan ng kalibugan itong si juntin, gi-atay.
"Mag warning ka naman muna sa susunod kung magpapakilig ka bebelabs, tingnan mo at wala na pumapasok sa utak ko dahil sa ginawa mo." Saway ko sa kanya at hindi nalang pinilit ang sarili, mamaya ko nalang gagawin kapag okay na ulit pag-iisip ko.
"I haven't done anything to you. I only said I like you, Rhea."
I slam my palms against my face, trying to hide my blushing cheeks. It's not like the subtle confession she gave me earlier, now she's boldly declaring it to my face that she likes me.
"What's wrong with you that you're reacting like this? It's not the first time you've heard a woman confess to you, right?" Umiling ako sa sunod niyang tanong at sinilip ito sa pagitan ng aking mga palad.
"Of course, maraming nagsabi sa akin ng ganyan dati pero ibang-iba kumpara sayo... tapos, hindi ko ma explain bebelabs at bumibilis tibok ng puso ko sayo nyawa." Paliwanag ko, may gusto na rin yata ako sa pulis na to.
"I didn't expect you to react like that. You're blushing and trying to hide it. It's cute." Muli niyang salita.
Humugot ako ng malalim na hininga at buong tapang na hinarap si Ines.
"May aaminin din ako." Sabi ko at siya naman ngayon ang seryosong nakikinig.
"Go ahead. I'm all ears." Sagot niya.
"I love Azalea." Amin ko sa kanya at inaasahan na magiging dismayado siya ngunit nginitian lang ako ni Ines bilang ganti.
"I know-"
"Hindi pa ako tapos bebelabs." Putol ko kasi balak pa uminsert alam niyang nag momoment din ako.
"Haha, alright." Sabay iling ng kanyang ulo.
"I'll admit to you, gusto ko ang pagbabago mo, especially how you treat me differently now. I like it when you're being gentle and clingy towards me, and my absolute favorite part about you is your side profile. You're so beautiful, no matter which angle I look at you from, there's nothing wrong about you." I confessed my feelings wholeheartedly, seeing her bite her lip in response, and I do the same. I can't help but smile more as I see her cheeks turn red.
"Well, what more could I ask for? Is the feeling mutual?" Tamis ng ngiting yan, gusto ko tuloy halikan kaso maraming tao sa paligid naming dalawa.
Tumango ako at nag flying kiss bago siya kinindatan.
"The feeling is mutual." Sagot ko.
We are both overwhelmed by the confessions we're making, and all we can do is smile and stare at each other.
My first wife.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen1s.Vip