𝙿𝙾𝙻𝚈𝙰𝙼𝙾𝚁𝚈 (𝚂𝚂) : 𝙵𝙾𝚄𝚁 𝚆𝙸𝚅𝙴𝚂 | 𝚁𝙷𝙴𝙰 (𝙸𝙽𝚃𝙴𝚁𝚂𝙴𝚇)
CHAPTER 54
-
Unang araw ko sa trabaho ngayon, at kakatapos lang akong ipakilala ni Ines sa lahat bilang kanyang bagong partner at asawa—pati ang janitor hindi niya pinalampas. Balak ko sanang sabihan siya na huwag ipaalam ang tungkol sa amin, pero ano nga ba ang silbi no’n kung ilang taon nang kalat na kalat ang mukha ko bilang isang missing person? Hindi lang ‘yun—habang nasa biyahe kami kanina, may mga naglalakihang billboards akong nakita na may mukha ko pa rin.
Ngayon, nandito ako sa opisina niya, tinatapos ang trabaho na dapat ay siya ang gumagawa. Hindi ko alam kung saan siya nagpunta, pero ang sabi niya kanina ay may ipapakilala raw siya sa akin—ang best friend niya at dating partner. Kukunin ko na sana ang cellphone ko para tawagan siya nang biglang bumukas ang pinto.
Pumasok si Ines, pero hindi siya nag-iisa. May kasama siyang babae. They look so beautiful in uniform.
“Hon,” tawag ni Ines sa akin.
Agad akong tumayo at sinalubong silang dalawa. "You've met her before, but not as Red. Let me introduce her to you—she's my senior and, at the same time, my best buddy, Everleigh." Pagpapakilala niya sa kanyang kaibigan.
Tumango ako at nahihiyang ngumiti. Hindi ko siya matingnan sa mata dahil para akong natutunaw sa titig niya.
"Leigh, this is my wife, Red… the other personality of this body," dagdag ni Ines habang ipinapakilala naman ako kay Everleigh.
"Mm, just like Krystal," sagot niya, pero hindi ko agad naintindihan ang ibig niyang sabihin. Crystal? Anong kinalaman no’n sa akin?
"Crystal?" Nalilito kong tanong.
"Yeah, my wife's sister. She also has alters." Sagot niya at saka ko lang napagtanto ang ibig niyang sabihin. Akala ko pa naman kung ano ang tinutukoy niya.
"Hon, Leigh and I have plans, so if possible, could you finish the rest of my work? It just needs to be finalized. Please?"
Gusto ko sanang tumanggi, pero paano ko magagawa ‘yun kung nilalambing niya ako sa harap ng kaibigan niya? This is the first time na ginawa niya ito, kaya wala akong nagawa kundi pumayag.
“Okay, saan ba kayo pupunta?” Tanong ko, pilit na hindi pinapahalata ang kilig.
“We're going to meet Olivia. You know her, right? Kris’ wife,” sagot niya at tumango ako kaagad.
“I see. Okay, ako na ang bahala. Message mo na lang ako kung may kailangan ka.” Sagot ko bago bumalik sa harap ng computer.
“Thank you. I'll see you later, lovey,” paalam niya sa akin. Lumapit siya, kaya napaangat ako ng ulo—pero hindi ko inaasahan ang paghalik niya sa labi ko.
Napakurap ako at agad na napatingin sa babaeng nanonood sa amin. “S-See you,” utal kong sagot bago mabilis na ibinaba ang ulo, pilit na inabala ang sarili sa screen kahit na ramdam ko pa rin ang kaba.
"I didn't expect you to be this shameless when it comes to your wife. Really?" Biglang sabi ni Everleigh bago siya naunang lumabas.
Natawa si Ines saka ako nginitian ng matamis, tuluyang nagpaalam at sinundan ang kanyang kaibigan. Pagkaalis niya, agad kong tinutukan ang trabaho. Matapos ang isang oras, natapos ko na ang lahat. Buong araw hanggang hapon, inabala ko lang ang sarili sa mga trabaho hanggang sa biglang tumunog ang cellphone ko—tawag mula sa anak kong si Wayne.
“Hello? Wayne?” Sagot ko agad.
“Mom, this is bad. Mommy came home and got all dressed up. I heard her talking to someone on the phone earlier, and it looks like she’s meeting someone. It’s not Mommy Emilie… and I think it’s a man.” Halata ang taranta sa boses ni Wayne, pero nanatili pa rin ang lambing niya habang nagsasalita.
“Where's Mommy now?” Tanong ko.
"She went downstairs, but she might be coming back up soon." Sagot niya.
“Okay, baby. Nandiyan ba ang phone ni Mommy?” Sunod kong tanong.
“Yes po.”
“Okay, ganito ang gagawin mo. Tingnan mo sa messages ni Mommy ang conversation nila ng lalaking ‘yun. Hanapin mo ang address kung saan sila magkikita, kunan mo ng picture, at i-send mo sa akin. Maliwanag?”
“But Mom, that's bad. And I don't want to commit a crime.” Sagot niya, dahilan para mapakamot ako ng noo.
“No, baby. Come on, just do as I said. You're my baby girl, right? You're a good girl, right? Then follow what I told you.” Sinubukan kong lambingin siya para sumunod.
Narinig ko ang mahina niyang buntong-hininga bago sumagot. “Okay, wait a minute,” sagot niya bago siya nagsimulang kumilos.
Habang hinihintay ko ang sagot ni Wayne, hindi ko mapigilang kabahan. Ilang minuto lang ang lumipas nang muli akong makatanggap ng mensahe mula sa kanya—isang larawan ng screen ng cellphone ni Amour. Agad kong binuksan ang larawan at binasa ang conversation.
Handsome
See you later, beautiful. Can’t wait to have you all to myself.
Umarko kaagad ang isa kong kilay at napasuklay ng buhok nang mabasa ang pangalan ng sender.
“Handsome?” Sambit ko at nagpatuloy sa pagbabasa.
Amour
Hush, don’t text me here. I’ll be there at 7 PM.
Kasama sa screenshot ang isang location pin, isang hotel sa downtown. Napakuyom ako ng kamao. Hindi ko alam kung ano ang mas matimbang— selos o inis.
Nag-reply agad ako kay Wayne.
Red
Good job, baby. Now, be a good girl and don’t say anything to Mommy, okay? Next, call your sisters at sabihin na maghanda, susunduin ko kayo. Tell me kapag nakaalis na si mommy mo.
Wayne
Okay Mom.
Ilang segundo lang matapos kong ipadala iyon ay agad akong tumayo at kinuha ang coat ko. Hindi ko alam kung anong eksaktong gagawin ko, pero isang bagay ang sigurado—hindi ko hahayaan na may iba.
Agad akong umalis nang hindi na hinintay ang pagbabalik ni Ines. Habang nasa biyahe, tinawagan ko si Wayne at sinabing ihanda ang mga kapatid niya at salubungin ako sa gate dahil aalis kami kaagad.
Malayo pa lang ako sa mismong bahay, pero tanaw ko na ang mga anak kong naghahabulan sa kalsada. Napailing ako—delikado talaga silang dalhin sa public places, baka hindi ko kayanin, pero kailangan ko silang isama para guluhin ang date ng ina nila.
“Yehey! Yehey!” Nag-unahan silang sumakay sa sasakyan, puno ng sigla at kasabikan.
“Pakisabi sa kanila na lumabas kami ng mga bata.” Paalala ko sa mga bantay nila bago isara ang pinto.
“Mommy, where are we going?” Tanong ni Wayne habang sinusuot ang seatbelt niya.
“Guguluhin natin ang date ng Mommy mo.” Sagot ko sabay lingon sa tatlo sa likod.
“Oh my God, you dork! You still don’t know how to put on a seatbelt!” Sermon ni Wryn kay Wen na panay ang kilos at hindi maayos ang pagkabit sa strap.
“Is this a mission for us, Ma?” Tanong ni Wreen, walang pakialam sa pagtatalo ng dalawa niyang kapatid.
“Yes, at ibibili ko kayo ng ice cream kapag naging successful.” Sagot ko.
“Yey! Ice cream! Ice cream!” Sigaw ni Wen, halos talunin ang upuan sa tuwa.
“I said quit moving!” Bulyaw ni Wryn, inis na inis dahil hindi niya maisuot nang maayos ang seatbelt dahil sa kalikutan ng kapatid niya.
Napailing ako at mahina akong natawa. Unti-unti na akong nasasanay sa ingay at kakulitan ng mga anak ko. Pagkatapos nilang maayos ang sarili, agad na kaming umalis. Diretso kami sa downtown, doon sa hotel kung saan magkikita si Amour at ang tinawag niyang handsome na lalaki.
Habang nagmamaneho ako, sinilip ko sa rearview mirror ang mga bata—abala si Wryn sa pag-aayos ng buhok niya, si Wen naman ay patuloy sa pagkanta ng nursery rhymes, at si Wreen ay tahimik lang na nakatingin sa labas ng bintana. Si Wayne, na nasa tabi ko, ay naglalaro sa phone niya pero panay ang sulyap sa akin, halatang may gustong itanong.
“Mom, anong plano natin?” sa wakas ay nagsalita si Wayne, mukhang seryoso.
“Simple lang. Kakausapin natin ang Mommy mo. Kailangan nating malaman kung sino ang lalaking yan at bakit niya kailangang makipagkita nang palihim.” Sagot ko habang binabagtas ang kalsada.
“But what if she refuses to admit it?” Tanong ni Wreen, nakakunot ang noo.
“Then, we improvise.” Sagot ko sabay kindat sa kanya.
“Pfft. Sounds like trouble.” Komento ni Wen, pero kita ko ang excitement sa mukha niya.
“You are the trouble.” Sabat ni Wryn sa kanya.
Nang makarating kami sa hotel, ipinarada ko ang sasakyan sa hindi kalayuan. Inikot ng tingin ko ang paligid, at doon ko nakita ang pamilyar na sasakyan ni Amour.
“She’s here,” bulong ko, sabay lingon sa mga bata. “Okay, team. Listen up. Walang tatakbo kung saan-saan, at huwag kayong gagawa ng eksena na ikapapahiya natin. Ang goal natin ay makita kung sino ang kasama niya.”
“Yes, Captain!” Sabay-sabay nilang sagot na parang mga sundalo, dahilan para mapatawa ako.
“Okay, let’s move.”
Bumaba kami ng sasakyan at dahan-dahang pumasok sa lobby ng hotel. Maluwag ito, may grand chandelier sa gitna at maraming taong naglalakad. Pinagmasdan ko ang paligid, hanggang sa makita ko si Amour—nakaupo sa isang table sa café ng hotel.
At kaharap niya… isang lalaki.
Matangkad ito, mukhang may edad na pero gwapo. Hindi ko siya kilala, pero ang nakapagpainit ng dugo ko ay ang paraan ng pagngiti niya kay Amour. Para bang may binubulong ito sa kanya at sa hindi ko maipaliwanag na dahilan, nakita kong ngumiti rin si Amour—isang ngiting hindi ko matandaan kung kailan ko huling nakita sa kanya.
“Who’s that?” Bulong ni Wayne, sumisilip mula sa likod ko.
“I don’t know.” Sagot ko nang mariin.
“What’s our next move, Ma?” Tanong ni Wreen, excited sa mangyayari.
Napangiti ako nang bahagya.
“Simple lang. Guguluhin natin ang date nila.”
Huminga ako nang malalim bago tumayo nang tuwid. “Alright, troops. Time to crash this party.”
“Yesss!” Bulong ni Wryn, bakas ang excitement sa mukha.
“Wayne, ikaw ang unang lalapit,” sabi ko sa anak ko. “Lumapit ka sa Mommy mo, tapos tawagin mo siyang Mommy nang malakas para mapansin kayo agad.”
“Got it.” Tumango si Wayne, halatang nag-eenjoy sa mission namin.
“Wreen at Wen, gusto kong umakyat kayo sa upuan at mag-drama. Sabihin ninyong gutom na kayo at hinahanap si Mommy niyo.”
“Yes, Ma/Satan!” Sagot ng dalawa.
“Wryn, ikaw ang magmamasid kung ano ang magiging reaksyon ng lalaki.”
“Copy that,” sagot niya, mukhang nag-eenjoy din.
Napangiti ako. “Okay, team. Move out.”
Tahimik kaming lumapit sa mesa ni Amour. Si Wayne ang unang kumilos, patakbong lumapit kay Amour at malakas na tinawag ito.
“Mommy!”
Halos mabitawan ni Amour ang baso niya sa gulat. Lahat ng tao sa paligid ay napatingin sa amin. Napahawak siya sa noo niya bago bumaling kay Wayne.
“W-Wayne? What are you doing here?”
Hindi pa siya nakakasagot nang biglang sumunod sina Wreen at Wen.
“Mommyyy! Gutom na po kami!”
“Mommy, why are you here? Don't you want to be with us?” Dagdag pa ni Wen, may pa-pout pa habang nakatingin kay Amour.
Kita ko ang pamumula ng mukha ni Amour sa hiya, lalo na nang magsimula ng magsalita ang mga tao sa paligid. Pero ang pinaka-interesting ay ang reaksyon ng lalaki. Mukhang nagulat ito at parang hindi alam kung ano ang gagawin. Samantalang tahimik akong naglakad papalapit sa kanila at umupo sa isang bakanteng upuan. Inirapan ko ang lalaki bago bumaling kay Amour.
"Hey, love. You didn't mention that you had a dinner date with our whole family."
Mas lalong nanlaki ang mata ni Amour. “W-What?”
Umiling ako at nagkunwaring masama ang loob. "I thought you were busy? But you still found time to meet up with this man? Handsome?” Taas kilay kong tanong at ngumisi.
“Darlin—”
“Who is he? Mom?” Biglang tanong ni Wryn habang nakatingin nang masama sa lalaki.
Lahat ay tumahimik, naghihintay ng sagot ni Amour. Kita ko sa mukha niya na hindi niya alam kung paano ipapaliwanag ang sitwasyon. Samantalang ako, nag-eenjoy sa eksenang ginawa namin. Napakagat labi si Amour, halatang hindi alam kung paano isasalba ang sitwasyon. Samantala, ang lalaki sa harap niya ay halatang hindi mapakali at mukhang gusto nang mawala sa eksena.
“Uh… Wryn, Wreen, Wen, Wayne… kids, this is just… a f-friend.” Pilit niyang paliwanag habang sinusulyapan ako nang masama.
Napakunot ang noo ni Wayne. “Really? Because Mommy said she has a rule that she won't meet with a man unless Mommy Emilie is with her.” Aniya, siya lang din ang bumisto sa kanya.
“Yeah, you said that!” Singit ni Wen na nakapamewang pa.
Napatingin si Amour sa akin, parang humihingi ng saklolo. Sinagot ko lang siya ng isang matamis ngunit mapanuksong ngiti.
Hindi na rin nakatiis si Wayne at sumingit ulit. “Mommy, kung friend mo siya, bakit ka nagpaganda?”
“OO NGA!” Sabay-sabay na sigaw ng tatlong bata.
Napapikit si Amour, halatang nauubusan na ng palusot. Samantalang ang lalaki, mukhang gusto nang matunaw sa kinauupuan niya.
Hindi ko na napigilan ang tawa ko. “Wow, Amour. Ganda mo nga ngayon, ha. Mukhang pinaghandaan mo talaga ‘to.”
Nanlisik ang tingin niya sa akin. "It's your fault! What are you doing here?"
“Kami? Nagdi-dinner,” sagot ko at umakbay kay Wayne. “Family bonding lang kaso nagulat ako, nandito ka rin pala. Ang liit ng mundo, no?” Napasinghap si Amour, halatang gusto na akong tirisin. Pero bago pa siya makasagot, biglang tumayo ang lalaki.
“Uh… mukhang private family matter ito. I think I should go.” Aniya, mukhang desperado na makaiwas.
Ngumiti ako nang matamis. “Yeah, I think so, too.”
Hindi na naghintay ng sagot ang lalaki at mabilis na umalis. Napatingin ako kay Amour na halos hindi makatingin sa akin. Ang mga bata naman ay mukhang proud sa misyon namin.
“Mission accomplished, Ma,” bulong ni Wreen habang binibigyan ako ng thumbs-up.
Napangiti ako. “Good job, team.”
Samantala, si Amour ay napabuntong-hininga at napahawak sa sentido niya. “You guys are crazy, this isn’t what you think,” sabi niya at nilingon si Wayne. “And why are you pretending like you don't know your uncle?” Kunot-noo niyang tanong sa anak.
“Ehehehe.” Hagikhik ni Wayne.
“Tito?” Tanong ko.
Muling humugot ng hininga si Amour. “Yeah, that was my cousin—Gunner, and he's Kate's brother. You guys are so... my God.” Sunod hilot sa kanyang ulo, mukhang na-stress siya bigla.
“Cousin pero nakalagay sa contact mo handsome?” Muli kong tanong at nagtaas ng kilay.
“Yeah, he's such a narcissistic person. Anyway, I met with him because we were talking about his wife, who's about to give birth.” Paliwanag ni Amour.
“Oh,” tanging nasabi ko bago mahinang tumikhim. Palihim kong sinulyapan ang mga anak at dahan-dahang tumayo mula sa upuan, pilit na iniiwasan ang titig ni Amour.
“And where do you think you're going after ruining my night?” Malamig na tanong niya, sabay pagkrus ng mga binti.
Napalunok ako. “U-Uuwi na... kasama ang mga anak ko? He... hehe.” Pilit akong tumawa, pero isang matalim na tingin lang mula kay Amour ang natanggap ko. Senyales na umupo ulit ako. Wala akong nagawa kundi bumalik sa aking pwesto.
“Uuwi, pero hindi ka kasama.” Madiin niyang sabi bago mabilis na itinaas ang kamay at bigla kaming napalibutan ng mga tauhan niya.
“Take the kids home. Right now.” Maawtoridad na utos niya, seryoso at walang espasyo para sa pagtutol. Pati ang mga anak ko na kanina pa maingay ay biglang natahimik.
“Hey, dumaan kayo sa ice cream shop at bilhan sila bago dumiretso sa bahay.” Pahabol ko, bago nagpaalam sa aking mga anak na tila tinatakot ako dahil badtrip si Amour.
Maingat na inaalalayan ng mga tauhan ni Amour ang mga bata palabas. Kahit si Wayne, na madalas may opinyon sa lahat ng bagay, ay tahimik lang at mukhang ayaw ding suwayin ang kanyang Mommy.
“Bye, Satan! Enjoy your date!” Biglang sigaw ni Wen bago tuluyang lumabas.
Ilang minuto na ang nakalipas simula nang umalis ang mga anak ko, pero kahit isang beses ay hindi ako pinansin ni Amour. Tahimik lang siyang nakaupo, walang imik, at halatang sinasadya akong hindi pansinin. Hindi ko na matiis ang bigat ng katahimikan kaya tumayo ako, hinila ang isang upuan, umupo sa tabi niya ng sobrang dikit at halos magkadikit na ang aming mga katawan. Wala siyang reaksyon, kaya mas lalo akong lumapit at marahang yumakap sa kanyang bewang.
“Hey, stop sulking,” mahinang sabi ko habang idinidikit ang baba ko sa kanyang balikat. “I didn't mean to ruin your night. I honestly thought you were with another man, so I rushed over right away. I even left work immediately and didn’t wait for Ines in my hurry to catch up to you.” Hindi pa rin siya kumikibo, kaya mas lalo kong hinigpitan ang yakap ko.
“Darling, don't be mean to me,” bulong ko, sinusubukang lambingin siya. “I'm sorry, hmm?” Ngumiti ako, umaasang matutunaw na ang inis niya pero nanatili siyang tahimik. Mas lalo akong kinabahan.
“Sige, uwi nalang ako?” Tanong ko, kahit alam ko na ang sagot.
Hindi siya agad sumagot. Sa halip, lumingon siya sa akin. “No.” Walang pag-aalinlangan sa kanyang sagot.
Napapikit ako at humugot ng malalim na hininga. “Okay... so, ano ang gagawin natin ngayon?” Tanong ko, pilit nilulunok ang kaba sa dibdib ko.
Ngumiti si Amour—isang mapanganib na ngiti. “Simple,” bulong niya. “You’re going to make it up to me.” Napalunok ako sa malagkit niyang tingin, ngumisi at mabilis akong ninakawan ng halik sa labi.
“Okay, anything you want.” Sagot ko agad para hindi na siya magtampo.
“Good. Let’s go.” Bigla siyang tumayo at mahigpit na hinawakan ang kamay ko.
“Saan tayo?” Tanong ko habang pinipilit sumabay sa bilis ng kilos niya.
“Gusto kong uminom, kaya sasamahan mo ako sa bar para may bantay.” Mabilis niyang sagot bago ako kinaladkad palabas ng restaurant.
Hindi na ako pumalag at tahimik na sumunod kay Amour hanggang sa makapasok kami sa sasakyan niya. Iniwan ko na lang ang kotse ko, ipapakuha ko na lang ito sa driver mamaya—lalo na’t gusto niyang sa kanya ako sumakay. Habang nasa biyahe, tahimik lang akong nakatingin sa labas ng bintana. Samantalang si Amour, relaxed na nagmamaneho, pero ramdam ko ang bahagyang iritasyon niya mula sa paraan ng paghawak niya sa manibela.
“You’re too quiet.” Biglang sabi niya, hindi inaalis ang tingin sa daan.
Napatingin ako sa kanya. “Nag-iisip lang.”
“About what?”
“Kung paano ako makakabawi sayo.” Sagot ko nang may ngiti at sinubukang pagandahin ang mood niya.
Bahagyang lumambot ang ekspresyon ni Amour, pero hindi siya agad sumagot. Sa halip, itinabi niya ang sasakyan nang makarating kami sa isang eksklusibong bar. Pagkababa namin, agad kaming sinalubong ng isang staff at dinala sa isang pribadong VIP lounge.
Umupo si Amour at iniabot ang isang menu sa akin. “Order anything you want. I want tequila.”
Umiling ako. “Ikaw lang ang iinom. Bantay mo lang ako, diba?”
Napangisi siya. “Come on, just one glass. So you won’t leave me later.” Sabi niya, wala naman talaga ako balak iwanan siya mamaya.
Napabuntong-hininga ako at umiling ulit, pero nagpa-order pa rin ng cocktail para sa sarili ko. Habang hinihintay ang inumin, umusog ako palapit sa kanya at hinawakan ang kamay niya.
“Darling,” tawag ko sa kanya. “I won’t doubt you again.”
Ngumiti siya, pero sa halip na sumagot, inilapit niya ang mukha niya sa akin. “Good. But that doesn’t mean your punishment is over.”
Nanlaki ang mata ko. “Ano?”
Hindi niya ako sinagot. Dumating na ang inumin namin. Kinuha niya ang shot ng tequila, tinungga ito sa isang mabilis na paggalaw, at saka bumaling sa akin na may mapanuksong ngiti.
“Let’s see how you’ll make it up to me tonight.”
Bigla pinainom ni Amour sa akin ang inumin gamit ang kanyang labi, isang kilos na ikinagulat ko. Hindi ko inaasahan na gagawin niya ‘yun, at sandaling nanatili akong tulala, hindi alam kung anong reaksyon ang ibibigay. Parang may kuryenteng dumaloy sa katawan ko, at hindi ko rin maiwasang mapansin ang malapit na distansya namin ni Amour.
“Now you know what I mean.” Sabi niya habang pinagmamasdan ako.
Hindi ko alam kung dahil sa inumin o dahil sa mga mata niyang punong-puno ng alindog, pero ang puso ko ay nagsimulang mag-iba ng tibok. Tumango lang ako, hindi pa rin makapaniwala sa nangyari.
-
Sa isang pribadong event, magkasamang dumalo ang tatlong matatalik na magkaibigan—Ines, Everleigh, at Olivia. Habang iniikot ni Everleigh ang kanyang baso ng alak, isang matalim na tingin ang ibinigay niya kay Olivia.
“Did you hear the latest?”
Tumikhim si Olivia, nakataas ang kilay. “If you're referring to their desperate attempt to bring us down, then yes. And I have to say, it's funny that they still haven't managed to do it.”
Napangiti si Everleigh, pero may bahid ng panunuya. “No matter how hard they try, they can't touch us. But I have to admit, their effort is kind of impressive. It’s fun to watch.” Sagot nito.
Tahimik na nakikinig si Ines habang sinusuri ang dalawa. Sanay na siyang makarinig ng ganitong usapan tuwing nagkikita-kita sila. Hindi tulad nina Olivia at Everleigh, hindi umiikot ang mundo niya sa negosyo—nasa PNP siya, at sa halip na corporate wars, ang mga kaso at batas ang araw-araw niyang hinaharap.
“You, Ines,” sabat ni Olivia, “Don’t you have any 'enemies' in your world? Or are you too busy fixing the laws to interfere in this kind of game?
Ngumisi si Ines at uminom mula sa kanyang baso. “My world is much more chaotic than you think. In business, you can use money to get stronger. In my world, money means nothing if you can't protect yourself.”
Nagkatinginan sina Olivia at Everleigh. Totoo, hindi madali ang trabaho ni Ines. Habang sila ay lumalaban gamit ang impluwensya at koneksyon sa negosyo, si Ines ay nakikipaglaban sa mas literal na paraan—laban sa kriminalidad, laban sa korapsyon, laban sa mga taong mas delikado kaysa sa mga corporate rivals.
“But, if you think about it,” patuloy ni Ines, “there's one thing that's the same in our worlds.”
Napakunot-noo si Everleigh. "What?"
Nagpakawala ng isang bahagyang ngiti si Ines. “When someone is trying their hardest to bring you down, the best thing to do is show them why they should never mess with you.”
Napangiti si Olivia, unti-unting nauunawaan ang punto ni Ines. “In other words, we need to teach them a valuable lesson.” Sabi niya.
“And remind them why we're on top.” Dagdag ni Everleigh.
Sabay-sabay nilang itinaas ang kanilang baso, hindi lang para sa tagumpay, kundi para sa panibagong laban na alam nilang kanilang ipapanalo.
“Tell me, Ines, how’s married life with Rhea?” Biglang tanong ni Everleigh.
Nagkatinginan sina Ines at Olivia, at isang mahinhin na tawa lang ang tumakas kay Ines. “Married life? We’re both busy, but there’s always a reason for us to talk. Rhea is... complicated.”
Napangiti si Olivia. “Well, it’s not really easy, right? Especially when both of you have high-level jobs. Oh, congratulations on finding her again, even though you should’ve seen her sooner if my sister had just told you. But yeah, sorry about that, I don’t want to interfere with your relationship. You seem happy now, so? What’s next after 5 years?” Paliwanag ni Olivia at muling nagtanong.
“She's actually not Rhea, I mean she is, but she has a different personality. You know, she has an alter ego, and her name is Red. What I like about these two is how different they are from each other. Rhea is straightforward, open to everyone, has no sense of shame, and is a bit of a pervert, while Red is the complete opposite. She's super sweet, shy, very feminine in her actions, and has a lot of patience when it comes to our child.” Paliwanag ni Ines nang may matamis na ngiti sa kanyang labi.
“Isn't she the one who stabbed you? Not Rhea?” Tanong ni Everleigh .
Tumango si Ines. “Yeah, she probably thought I was going to hurt Rhea, and her mind was really confused at that time. All she had in her head was protecting Rhea, so she did it. Regardless, I love her even more now, especially since she's making it up to me and our child.” Sagot niya kay Everleigh at bakas sa mukha ni Ines ang saya, walang halong kasinungalingan.
“And you? How’s your wife? Iris, right?” Tanong naman ni Ines sa kaibigan.
Napailing nang ulo si Everleigh at ikot ng mga mata. “Same old, nothing’s changed. She's so childish and drags my twins into her mess, but what can I do? I’m so obsessed with that woman, no matter how she is.” Bahagyang natawa ang dalawa sa sagot ni Everleigh.
“You know, I’m a policewoman, and guess what? My wife, she’s a freakin’ psycho—with her sisters… they're always committing crimes, and I’m the one cleaning up the mess. My goodness.” Dagdag pa nito at hinilot ang noo.
“Crimes? I thought your goal was to protect the sovereign people? Why are you protecting criminals now?” Hamon ni Olivia sa kaibigan. Ines and Olivia's eyes meet. They hadn’t expected Everleigh to open up about something like this, but considering what she’s gone through before, it isn’t surprising.
“You know, Olivia,” panimula ni Everleigh., “I can’t fight for my wife if I don’t understand her. But sometimes, you have to be open to all aspects of their life, even if it’s not always right. It’s a mess, but it’s my mess.”
“Oh, they're not killing innocent people. Just so you know.” Dagdag pa nito.
Tipid ngumiti si Ines, dahil alam niya sa sarili na gano’n din ang kanyang gagawin para sa asawa. “It’s never easy, but despite everything, you love her, right?” Tanong niya kay Everleigh.
“Of course, that's my wife… and I love her so much.” Sagot ni Everleigh. “And I’ll keep cleaning up her messes if it means keeping her safe.”
Ngumisi si Olivia at nagtaas ng baso. “Sometimes, it’s not about what’s right or wrong. It’s about protecting the people we love, even if it means getting our hands dirty.” Sabi niya.
“How about you, Via? How’s your wife?” Tanong ni Everleigh.
Nagkibit-balikat lang si Olivia at ngumiti ng matamis. “As usual, she’s busy with her work and even more of a workaholic than I am. She leaves for work earlier than us and comes home last, so it’s fine that her focus is on work rather than another woman. She makes up for it on the weekends, especially with our family bonding time with the kids.” Sagot ni Olivia.
“How’s Cleo? It’s been a while since I last saw her. I remember Wen asking me when we’d visit your house again.” Sagot ni Ines.
“She’s fine, enjoying her childhood. You guys can visit the house with your kids anytime, just let me know so I can adjust my schedule.” Sagot ni Olivia.
“Sure, sounds fun.” Sabay na sagot nang dalawa.
The three of them exchanged glances, and despite coming from different worlds, they realized that they all had their own battles to face. And through every step of it, there was no one who could help them more than the people they loved.
Lumalalim na ang gabi, at sa isang club, naroon si Amour at si Red. Halos hindi na kayang kontrolin ni Red ang kanyang asawa dahil medyo marami na itong nainom na alak. Akala ni Red ay isa lang ang magiging problema niya ngayong gabi, pero makalipas ang isang oras, dumating ang isa niyang asawa, si Azalea, upang sunduin sila.
Hindi naging madali ang sitwasyon at ayaw pa umalis ni Amour. Kaya’t walang nagawa si Azalea kundi sabayan sila sa pag-inom. Ang akala ni Red ay magiging maayos na ang lahat dahil kasama na niya si Azalea, ngunit makalipas ang ilang oras, lasing na rin ito. Ngayon, dalawa na ang iisipin ni Red kung paano iuuwi ang dalawa, at wala na siyang ibang paraan kundi maghintay hanggang sa mahimasmasan ang dalawa.
Biglang tumayo si Amour, hinila ang kamay ni Azalea at dinala ito sa dance stage. Halos hindi makapaniwala si Red sa nakikita, at sabay na pumatak ang alak na iniinom niya mula sa kanyang bibig, halos maluha na siya sa sobrang hapdi ng kanyang nararamdaman. Paubo-ubo siya habang pinagmamasdan ang kanyang mga asawa na tila walang pakialam sa ibang tao. May sarili silang mundo, at magkaharap, sumasayaw sila nang masaya at tila walang ibang nakapaligid sa kanila.
Nagulat si Red nang biglang nag-iba ang tugtog ng musika. Isang kaakit-akit na tunog ang pumuno sa hangin—isang matamis na beat na hindi pwedeng palampasin ng dalawa. Ang mga katawan nila ay nagsimula nang magsayaw ng magkasabay, at habang tinatanaw ito ni Red, hindi niya alam kung anong pakiramdam ang nangingibabaw sa kanya— pananabik, o isang matinding pakiramdam na hindi niya kayang ipaliwanag.
Habang patuloy na sumasayaw ang dalawa, naramdaman ni Red ang init sa kanyang katawan, ang excitement na parang umaabot sa kanyang mga ugat. Hindi niya alam kung anong nangyayari sa kanya, pero ang bawat galaw ni Amour at Azalea ay parang isang matinding alon ng kuryente na tumatagos sa kanyang laman.
Tinutok ni Red ang kanyang mata sa dalawa, at habang sila'y sabay na sumasayaw, tila ang mundo ay huminto sa kanilang harapan. Ang bawat indak ng kanilang katawan ay nagdudulot ng init at hindi maipaliwanag na saya sa kanya. Hindi na niya kayang pigilan ang sariling tugon—ang puso niyang mabilis na tumitibok, at ang kanyang katawan ay tila sumasabay sa ritmo ng musika, kahit na hindi siya kasali sa sayaw.
Biglang nag-iba ang tunog ng musika. Isang kaakit-akit na melodiya, puno ng tamis at tukso ang pumuno sa hangin. Hindi na pinalampas ni Amour at Azalea ang pagkakataon. Ang kanilang mga katawan ay nagsanib sa mas malalalim na galaw, mas malapit, mas puno ng kasabikan.
Sa bawat sigla ng kanilang sayaw, tumama ang init sa katawan ni Red, at sa kanyang isipan, hindi na siya makapagpigil. Ang init ng kanyang nararamdaman ay hindi lang mula sa alak na nainom—pero mula sa isang bagay na mas malalim at mas matindi. Ang lahat ng nararamdaman niyang kasabikan at init ay nagsalubong sa isang sandali ng magkasamang pagmumuni at pagnanasa, ngunit hindi niya kayang itanggi.
Bago pa man tuluyang mawalan ng kontrol si Red sa kanyang sarili, mabilis niyang inubos ang natitirang alak sa kanyang baso, ramdam ang init na dumadaloy sa kanyang katawan. Agad niyang kinuha ang mga gamit ng kanyang mga asawa, nilapitan sila, at hinawakan sa magkabilang braso. Hindi na siya nag-aksaya ng oras at dahan-dahan niyang hinila ang dalawa palabas ng club, kahit pa ramdam niya ang bigat ng kanilang katawan.
Sa bawat hakbang palabas, lalong lumalakas ang pintig ng kanyang puso. Hindi lang dugo niya ang nabuhay—ramdam niyang pati ang kanyang tinatagong alaga ay nag-aalab na rin. Ang gabing ito ay naging higit pa sa inaasahan niya.
Nang makarating sila sa sasakyan, nagmadali siyang buksan ang pinto, handang ipasok sina Amour at Azalea sa loob. Ngunit bago pa niya magawa ‘yun ay bigla siyang hinila ng dalawa sa magkabilang braso. Napaatras si Red, hindi makapaniwala sa naging kilos ng kanyang mga asawa. Sa ilalim ng ilaw ng lansangan, kitang-kita niya ang mapanuksong ngiti ni Amour at ang mapang-akit na titig ni Azalea. Hindi pa tapos ang gabi at mukhang may ibang plano ang dalawa.
“Come on, uuwi na tayo.” Mariing sabi ni Red, ngunit tila walang narinig ang dalawa.
Pinilit niyang ipasok sina Amour at Azalea sa loob ng sasakyan, ngunit sa halip na sumunod, lalong humigpit ang hawak ng mga ito sa kanyang katawan. Napapikit siya saglit at napabuntong-hininga. “My God, bakit ang titigas ng ulo ninyo? Wait, ‘yung bag mo nahulog.” Sabi niya kay Azalea bago mabilis na tumalikod upang damputin ito.
Ngunit sa isang iglap, isang malutong na tunog ang narinig niya—parang may napunit. Napakurap siya at agad na tumingin pababa sa kanyang sarili. Nanlaki ang kanyang mga mata nang makita ang punit na tela ng kanyang damit, at ngayon, halos exposed na ang kanyang harapan. Dahan-dahan siyang lumingon sa dalawa at doon niya nakita ang kanilang mga mapang-asar na ngiti. Napasuklay siya sa kanyang buhok at huminga nang malalim, pilit pinipigilan ang anumang bumabangong emosyon sa loob niya.
“Bakit ganyan kayo?” Reklamo niya, hindi alam kung matatawa o maiinis. “Sana hindi ko na kayo hinayaang uminom ng sobra. Look at me now—sira na ang damit ko.”
Ngunit sa halip na makonsensya, mas lalo pang lumapad ang ngiti nina Amour at Azalea, halatang aliw na aliw sa sitwasyong kinasasadlakan ni Red. Ngayon, tanging ang kanyang undershirt na lang ang natitirang pantakip sa kanyang harapan, at ramdam niya ang lagkit ng tingin ng dalawa.
Nagulat si Red nang biglang hatakin siya ni Amour papasok sa backseat ng sasakyan. Bago pa siya makapagprotesta, isang bagay ang agad niyang napansin—ang dating upuan ay biglang nag-transform, nagiging isang malambot na higaan. Napalunok siya, ramdam ang mabilis na pagtaas ng init sa kanyang katawan.
Agad siyang tumalikod, balak tumakas, pero sinalubong siya ni Azalea. Wala siyang pagkakataong umatras nang bigla siyang itinulak nito papasok sa loob. Sa isang iglap, nasa loob na siya ng sasakyan, naipit sa pagitan ng dalawa. Walang nagawa si Red kundi ang pumasok nang tuluyan at bago pa niya namalayan ay bumilis na ang tibok ng kanyang puso. Mula sa magkabilang gilid, dahan-dahang gumapang sina Amour at Azalea palapit sa kanya, mga mata nilang puno ng panunukso at pagnanasa.
"W-What are you doing?" kinakabahang tanong ni Red. Ngunit sa kabila ng kanyang pag-aalala, hindi niya maitanggi ang excitement na unti-unting bumabalot sa kanya. Ngunit hindi sumagot ang dalawa. Sa halip, nagpatuloy lang sila sa kanilang ginagawa, unti-unting binabawasan ang distansya sa pagitan nilang tatlo.
Bago pa muling makapagsalita si Red, naramdaman na niya ang mainit, malambot, at malambing na halik ni Azalea. Ang kanyang bibig, na handang bumigkas ng pagtutol, ay agad na napigil ng lambing ng halik na ‘yun. Kasabay nito, mula sa ibaba ay naramdam niya ang mapanuksong paghimas ni Amour sa pagitan ng kanyang mga hita, at ang mainit nitong dila na gumagapang sa kanyang leeg, nagpapadala ng matinding kiliti sa kanyang katawan.
Pilit niyang pinakalma ang sarili, ngunit mas lalo lang siyang nalilito. Ang dapat na pagtutol ay unti-unting natutunaw sa init ng sandali. Ang kaninang pagpipigil ay nagiging mahina, at sa kabila ng kanyang hangaring umiwas, unti-unting napapalitan ‘yun ng pananabik.
Alam niyang lasing ang kanyang mga asawa, at ‘yun ang dahilan kung bakit siya nagpipigil. Ayaw niyang makagawa ng anumang pagsisihan kinabukasan. Ngunit sa bawat haplos, bawat halik, at bawat init na dumadaloy sa kanyang balat, parang nagiging imposible na para sa kanya ang manatiling matatag. Marahil ay epekto na rin ito ng alak—o marahil, ito ang damdaming matagal na niyang pilit na nilalabanan.
Kumilos ang kamay ni Red, marahang hinaplos ang ulo ni Amour habang abala ito sa pagsipsip at bahagyang pagkagat sa kanyang leeg. Kasabay nito, hindi na rin niya napigilan ang sarili at sinimulang tugunan ang bawat halik ni Azalea. Ang dating banayad nitong mga labi ay naging mas mapusok, mas mapaghanap—tila hindi nauubusan ng uhaw na kailangang mapawi.
Sa pagitan ng kanilang mga katawan, unti-unting nawawala ang anumang distansyang natitira. At sa gabing ito, tila isang matinding apoy ang unti-unting lumalamon kay Red, na hindi na niya kayang pigilan pa.
“Ahhhh, s-slowly, darling…” mahina at putol-putol na salita ni Red sa pagitan ng kanilang halikan ni Azalea, habang ramdam niya ang panggigigil ni Amour nang kagatin nito ang kanyang leeg.
Makalipas ang ilang segundo, nagsimulang bumaba si Amour, dahan-dahang hinuhubad ang pantalon ni Red, ang bawat paggalaw ay nagpapadala ng matinding sensasyon sa kanyang katawan. Hanggang sa tuluyan nitong maalis ang saplot at naiwan na lamang ang kanyang boxer.
Samantalang hindi pa rin bumibitaw si Azalea sa kanyang mga labi. Patuloy nitong nilalasap ang bawat bahagi, mas lalong nagiging mapusok, habang ang kanyang mga kamay ay marahang dumadapo sa pang-itaas na kasuotan ni Red, unti-unting hinuhubad ito, tila tinatanggal ang natitirang hadlang sa pagitan nilang tatlo.
Lumalalim ang bawat paghinga ni Red, unti-unting nalulunod sa init ng bawat halik at haplos ng kanyang dalawang asawa. Pakiramdam niya ay tinatangay siya ng matinding sensasyon, hanggang sa hindi niya na napigilan ang sarili at bumulong ng may halong panggigigil.
“Haaaa… I-I’m so horny… t-this is your fault.”
Pagkasabi niya nito, bigla siyang napakagat sa labi, bahagyang nahihiya sa sariling pagtatapat. Ngunit sa halip na pagtutol, sinalubong siya ng malalambing ngunit mapang-akit na ngiti nina Amour at Azalea, lalo pang nagpapalakas ng pagnanasa sa kanyang katawan.
“It's alright, we're the same. You don't know, but I've been wet because of you for a while now.” Sagot ni Amour bago tuluyang ibinaba ang boxer ni Red. Sa isang iglap, tumambad sa kanya ang matigas at kahanga-hangang alaga nito, dahilan upang lalo siyang mapangiti nang pilya.
“Ughhh… d-don’t press it too hard—”
Hindi na natapos ni Red ang kanyang sasabihin nang maramdaman ang malambot na kamay ni Azalea na marahang humawak sa kanyang pisngi, pinipilit siyang manatiling nakatutok sa kanya.
“Relax, we’ll take it slowly,” bulong nito bago mapanuksong dinilaan ng tatlong beses ang kanyang labi, isang hamon na agad namang tinugon ni Red. Naglapat muli ang kanilang mga labi, mas doble ang init at mas mapusok kaysa kanina, halos lunurin siya sa matinding halik ni Azalea.
Sa pagitan ng kanilang palitan ng init, napangiti si Red at bumulong sa pagitan ng halik, "Don't blame me."
At sa isang mabilis na galaw, isa-isa niyang hinubad ang mga natitirang saplot nina Amour at Azalea.
Mukhang aabutin pa sila ng mahabang oras bago tuluyang makauwi sa kanilang bahay.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen1s.Vip