𝙿𝙾𝙻𝚈𝙰𝙼𝙾𝚁𝚈 (𝚂𝚂) : 𝙵𝙾𝚄𝚁 𝚆𝙸𝚅𝙴𝚂 | 𝚁𝙷𝙴𝙰 (𝙸𝙽𝚃𝙴𝚁𝚂𝙴𝚇)
CHAPTER 55 - 🔞🤏
A/N:
Good evening! I want to inform everyone that there are only a few chapters left before Rhea's story comes to an end. Thank you for your support and for following along.
Before we start this chapter, I'd like to introduce the Ambrosio family.
Enjoy reading!
-
I'm barely able to breathe with what the two of them are doing to my body. Amour relentlessly explores my lower half, now taking me fully into her mouth, while Azalea refuses to let go of my lips and neck. I feel like I'm running out of air—they won't even give me a chance to breathe properly.
“Ahhhh,” I moan again as Amour takes me in completely, all the way to the back of her throat.
“I-I want something.” I gasp between my kisses with Aza. Suddenly, she forcefully lifts herself from my face and traps my head between her thighs.
“Okay, make me cum using your mouth.” Azalea bites her lip as she boldly says those words. It’s obvious that she’s really drunk because of the way she’s acting and speaking.
I nod, coating my tongue with saliva before sticking it out and slowly licking along the slit of her folds. I immediately hold her hips down as she arches slightly, letting out a soft moan. Meanwhile, my lower body starts grinding against Amour’s mouth as she caresses both of my thighs.
Aza suddenly grabs my hair, gripping it hard as she presses her wet pearl deeper against my face and starts grinding. I can see the intense desire on her face, her expression utterly seductive.
My back arches the moment I feel the warm, tight walls wrapping around my dick. The realization that I’m already inside Amour sends a new wave of arousal through me. My eyebrows rise as I watch her hands reach for Azalea’s breasts, massaging them. It feels like a splash of cold water hits me, and I instinctively thrust deeper into her, making her groan.
“Ahhhhh, fuck, darling… you're so harsh, slowly.” She scolds me, taking control herself and matching Azalea’s grinding movements.
She continues pumping up and down on me while massaging Aza’s boobs and kissing her neck. Aza tilts her head to give Amour more access, while my eyes stay locked on Azalea’s face, watching every expression she makes. My hands grip her ass cheeks, squeezing them firmly.
I can already taste Aza’s juices as it slowly trickles out. I stiffen my tongue and hold it steady. Her grip on my hair tightens, and she grinds faster against my face. At the same time, I match Amour’s movements. I can feel Aza trembling until her thighs suddenly clamp around my head, momentarily cutting off my breath as she reaches her climax. She’s soaking wet, and there’s so much of it—I make sure to clean up every drop before pulling away from her.
I sit up, guiding Amour into my position and laying her down. Then, I pull Azalea towards us, positioning her on top of Amour, her body pressed against her. I gently angle her lower half upward, preparing for what’s next.
I gently slap Aza’s ass cheek before licking my fingers and sliding them inside her as a tease. I watch as Amour pulls her head toward her, and soon, the two are kissing passionately. My tongue flicks over my lips as I watch them, my arousal growing. I shift back slightly and kneel, aligning my face perfectly with Aza’s dripping heat. I drag my tongue from her prepuce down to her entrance, delivering a slow, heated lick full of teasing intent. I keep at it, savoring her reactions until my restraint finally snaps. I position myself behind her, then slowly push my dick into her tight, waiting core.
“Hmmmm, ahhhh…” she moans between her kisses with Amour. I begin to thrust… starting with slow, deep strokes. Meanwhile, Amour’s fingers slip between her own legs, pleasuring herself as she watches us.
I lower my upper body and bite Azalea’s shoulder with intense passion, leaving scratches that make her bleed. I lick the wound and gently suck on it while continuing to fuck her from behind. We can see Amour’s face—her lust is undeniable, and her eyes are clouded with desire.
“Ahhhh… so… tight…” I whisper to Azalea. She suddenly turns her head toward me and captures my lips in a daring kiss.
My thrusts into her grow faster and deeper, just as Amour’s fingers work feverishly on herself. Aza gasps when Amour suddenly licks her nipple and takes it into her mouth, swirling her tongue, nibbling, and teasing.
“Ahhhh… hmmm.” Their faces become even more intoxicated with pleasure, their bodies burning hotter. I straighten up, grab Aza’s ass cheeks firmly, and pick up the pace… thrusting into her with growing intensity.
As I watch the two of them passionately romancing each other, my desire to release everything grows even stronger. My movements become even more intense, tripling in urgency. When I see Aza’s thighs and hips trembling, I quickly pull out and thrust into Amour instead.
“Ahhhhh, w-wait…” Amour gasps, trying to hold me back, but I don’t want to stop. I push in deeper until I am fully inside her. I start thrusting into Amour… faster and harder while lifting Aza slightly and slipping two fingers inside her at the same time.
Aza suddenly crawls forward, panting heavily, until she reaches Amour’s face. Without hesitation, she straddles her, grinding against her mouth. I snap—my thrusts into Amour grow even faster and harder.
“What a beautiful sight, ahhhh…” I groan, watching them in pure lust.
Aza moves again, shifting positions to face me as she sits on Amour’s face. God, she looks so beautiful when she’s this wild… and I never expected her to be like this—but I love it. She bites her lower lip seductively before motioning for me to come closer. I obey instantly, leaning in to meet her daring kiss, our lips crashing together as we both grind against Amour—me deep inside her, and Aza against her eager mouth.
“Ahhh haaaa ahhhh.”
I pull back, gasping for breath, my chest rising and falling rapidly. I can no longer control my hips—they move on their own, faster, harder, just like Azalea’s. The only sounds filling the car are our moans, growing louder as we all near our climax.
I bite down on my lower lip with force, gripping Amour’s hips even tighter. Faster. Deeper. Until, with one final set of hard thrusts, I reach my peak. But before I let go completely, I quickly pull out, wrapping my hand around myself, releasing everything onto her stomach.
“Haaaa… haaaa…” Heavy, ragged breaths escape me, and at the same time, both Aza and Amour shudder as they reach their climax, their bodies trembling in pleasure.
I run my fingers through my hair, catching my breath as I watch the two of them. I shake my head, I don’t want to waste any time—I dress them first before putting my own clothes back on. Moving to the driver’s seat, I start the car and drive off, looking for the nearest hotel.
We check in without a word of protest from either of them. The moment we step into the room, they pounce on me, stripping me down once again. Heat flares between us, desire reigniting instantly. We lose ourselves in each other over and over, our bodies colliding without pause, until they’re the ones who finally surrender… falling asleep in my arms, exhausted but satisfied.
Kinaumagahan, nagising ako habang mahimbing pa rin ang tulog ng dalawa. Gusto ko sanang bumangon para uminom ng tubig dahil pakiramdam ko’y dehydrated na ako, pero paano ako makakaalis kung sobrang higpit ng mga yakap nila sa akin? Ayaw ko rin silang magising kapag kumilos ako. Narinig ko ang mahinang ungol ni Amour at bahagya siyang gumalaw. Dahan-dahan akong kumilos, hinaplos ang buhok niya at hinalikan sa noo. Gano'n din ang ginawa ko kay Azalea bago ko sinubukang umalis mula sa pagitan nila.
Makalipas ang ilang minuto ng maingat na pagkilos, sa wakas ay nakawala rin ako sa mahigpit nilang yakap. Kinuha ko ang phone ko at nag-order ng mga damit na susuotin namin. Pagkatapos no’n, dumiretso ako sa banyo para maligo—balak kong lumabas saglit para bumili ng pagkain. Gusto kong siguraduhin na may kakainin sila pag-gising nila.
Matapos ang halos isang oras, lumabas ako ng kwarto. Mahimbing pa rin ang tulog ng dalawa, kaya malamang tanghali pa sila magigising. Gusto ko sanang dumiretso sa mall, pero alas nuwebe pa ang bukas nito kaya nagdesisyon akong pumasok muna sa coffee shop na katabi lang ng mall. Habang umoorder ay pakiramdam ko’y lumulutang ang isipan ko, inaalala ang mga nangyari kagabi. Ngayon lang ako tinamaan ng hiya at hindi ko akalain na kaya kong gawin ang mga bagay na ‘yun sa kanila.
“Here's your order, ma’am,” wika ng barista, na agad akong tinapik pabalik sa realidad.
“Thank you,” sagot ko bago lumipat sa pinakagilid na table.
Medyo masakit ang katawan ko, pero mukhang mas masakit ang katawan nila. Habang nasa malalim akong pag-iisip, biglang nag-vibrate ang phone ko—isang mensahe mula kay Emilie. Tinanong niya kung bakit hindi kami umuwi kagabi at nasaan kami ngayon dahil hinahanap na raw kami ng mga bata. Sinagot ko nalang siya ng simpleng, ‘Kasama ko ang dalawa magdamag. Uuwi rin kami after lunch.’ Hindi na niya ako tinanong kung may nangyari sa amin at hindi ko na rin inisip na sabihin.
Maya-maya pa, muli akong nakatanggap ng mensahe—ngayon naman mula kay Ines. Kumunot ang noo ko nang mabasa ko na nagpapasundo siya.
Red
Nasaan ka? Hindi ka umuwi?
Ines
Nope, I was with Leigh and Olivia all night. We drank a bit too much, so we just stayed over.
Napakamot ako ng ulo bago muling nag-reply.
Red
Saan banda, wifey? Malapit lang ba sa downtown?
Ines
Uptown. I'll send you the address.
Red
Sige, susunduin kita.
Natulala na lang ako, hindi alam kung sino ang uunahin sa kanila. Pero tulog pa naman sina Amour at Azalea at maaga pa—hindi rin naman siguro ako magtatagal dahil susunduin ko lang naman si Ines. Napagpasyahan kong bumalik muna sa hotel para mag-order ng pagkain para sa dalawa. Sinabi ko sa staff na bandang tanghali na nila dalhin sa kwarto ang pagkain dahil tulog pa ang mga kasama ko.
Bago umalis, nag-iwan ako ng isang maliit na note sa kanila… just in case magising sila bago ako bumalik. Nagpapasundo si Ines. Babalik din ako kaagad. Enjoy your sleep, loves. Pagkatapos no’n ay umalis na ako ng hotel para sunduin si Ines.
Halos isang oras na akong nagmamaneho. Akala ko malapit lang kasi sabi ni Ines uptown—hindi niya naman nilinaw na halos paakyat na pala ng bundok itong lugar.
Napabuntong-hininga ako habang binabaybay ang daan. Kanina ko pa rin napapansin ang dalawang sasakyan sa unahan ko. Isang black Porsche at sa harapan naman nito ay isang black Audi.
Puro talaga black ang sasakyan namin ah. Napangiti ako ng bahagya sa obserbasyong ‘yun, pero hindi ko maiwasang magtaka. Saan kaya sila patungo? Nagpatuloy ako sa pagmamaneho, hindi inaalis ang tingin sa daan pero paminsan-minsan ay sumusulyap ako sa dalawang sasakyan sa harapan ko. Halos pareho lang ang bilis ng takbo namin, kaya naman hindi ko maiwasang mapaisip kung sadyang pare-pareho lang ba ang destinasyon namin o nagkataon lang.
Ilang minuto pa ang lumipas at napansin kong unti-unting bumagal ang Porsche, saka lumiko sa isang mas makipot na daan. Ang Audi ay lumiko rin, at doon ko napagtanto na iisa lang ang direksyon namin. Nasa kalahati na siguro ako ng bundok, at base sa location na sinend ni Ines, hindi na rin ganoon kalayo ang lugar kung saan siya naroon.
Maya-maya pa ay nag-vibrate ang phone ko mula sa dashboard, may bagong message si Ines.
Ines
Where are you now?
Napailing ako at napangiti nang bahagya. Bumuntong hininga bago mabilis na nag-reply nang hindi inaalis ang mata sa kalsada gamit lang ang aking boses.
Red
Pataas paakyat ng bundok, ‘di mo naman sinabi na ganito kalayo. Pero malapit na ako, hintayin mo lang.
Makalipas pa ang sampung minuto, sa wakas ay natanaw ko na ang tinutukoy niyang lugar—isang malaking rest house na may bakod na gawa sa kahoy. May ilang sasakyan na nakaparada sa harapan, at mukhang may tao pa sa loob ng bahay. Pagkababa ko ng sasakyan ay agad kong nakita si Ines na nakatayo sa may veranda, naka-cross arms at halatang hangover pa. Nang makita niya ako ay agad siyang bumaba ng hagdan at naglakad papalapit.
“Lovey, you took so long.” Nakangusong sabi niya habang inaabot ang kanyang bag.
Napangiti lang ako. “Sabi mo kasi uptown lang, hindi mo naman sinabi na halos bundok na pala ‘to,” sagot ko sabay kamot sa batok. “Nag-enjoy ka ba kagabi?”
“I don't know,” nakakunot noo na sagot niya. “All I know is that I need water and sleep.”
Napailing ako bago binuksan ang pinto ng sasakyan. “Sakay na, mahal na Reyna. Iuuwi na kita.”
Bago siya sumakay, saglit siyang huminto at sinulyapan ako. “Are you sure you're the one picking me up and not the one who needs to be picked up?” Tukso niya.
Napataas ang kilay ko. “What do you mean?”
Ngumiti lang siya nang makahulugan bago tuluyang sumakay. “Nothing, let's go.” Sagot niya.
Habang pinapaandar ko ang sasakyan pabalik, hindi ko maiwasang mapaisip sa sinabi niya. Parang may ibang ibig sabihin ‘yun o baka naman ako lang ang nag-iisip ng kung anu-ano.
“Bakit pala ikaw lang mag-isa? Nasaan sila Olivia at Everleigh?” Tanong ko, dahil hindi ko naman sila nakita.
“They're still inside, nursing headaches. Oh, by the way, you and their spouses arrived almost at the same time. Didn't you run into them?” Sagot niya.
Tumaas ang kilay ko. So, ‘yung mga naunang sasakyan sa akin kanina, asawa pala nila Olivia at Everleigh. Umiling ako saka siya sinulyapan. “Hindi, baka nakapasok na sila bago pa ako makalabas ng sasakyan.”
“Wifey, did you know that Rhea is best friends with their wives? I mean, Iris and Kris—they're actually your friends.”
Tumango lang ako sa paliwanag niya. “I see,” sagot ko. Wala naman akong ibang masasabi, dahil hindi ko pa naman sila nakaharap kahit kailan—si Rhea lang.
“Lovey, how was your day yesterday? You look like you didn’t get enough sleep. Did something happen?” Tanong niya sa akin.
Mabilis akong tumango, itinabi ang sasakyan, at saka siya binalingan. “Actually, hindi ako umuwi ng bahay kagabi. Kasama ko sina Azalea at Amour magdamag, at sa hotel kami natulog dahil sobrang lasing sila kagabi.” Seryoso ko siyang tinitigan sa mga mata at isang matamis na ngiti ang kanyang ibinigay.
“Okay, you don't need to continue. Looks like I already know what happened.” Sagot niya. “Did you take them home before picking me up?”
Umiling ako kasabay ng isang tipid na ngiti. “Iniwan ko sila sa hotel kanina kasi mahimbing pa silang natutulog. Hindi ko lang alam kung nando’n pa rin sila ngayon.”
Bahagya siyang lumapit at hinaplos ang aking pisngi. “Why do you seem restless? Your voice is shaking. Is it because—?”
Nagpakawala ako ng isang buntong hininga. “Alam mo ba kung sino ang mas nangingibabaw sa inyong apat sa puso ni Rhea? I mean, alam kong mahal niya kayong lahat, pero hindi maiiwasan na may isang mas nangingibabaw talaga—”
“I know,” putol niya sa akin. “I've known for a long time that Azalea has always been ahead of the four of us. Don't worry, and don't think she was being unfair because—”
“Hindi mo man lang tinanong kung sino ang sa akin,” putol ko naman sa kanya dahilan para tumaas ang kanyang kilay.
“Hmm, of course, I have confidence in myself, and I have high expectations that it would be me. But I don't want you to be unfair to others. We should all be equal in your love—okay?” Marahan niyang tinapik ang aking pisngi.
“Of course. Lahat naman ginagawa ko para maging patas, pero hindi ko maitatanggi na ikaw ang unang nakakuha ng atensyon ko.”
“Is it because of guilt? Because of what you did to me before?” Direktang tanong niya walang halong galit pero puno ng emosyon.
Nagyuko ako ng ulo. “I guess? Gusto ko lang naman bumawi sa pagkakamali ko noon. Pero pinakita mo sa akin kung gaano mo ako kamahal kahit sa lahat ng kasamaan kong nagawa.” Tumingala ako at tumitig sa kanya.
“Thank you for accepting me, and—”
“Hon,” putol niya sa akin, sabay hawak sa kamay ko. “Don't dwell on the painful past. No matter who you are or what you've done, you are the only one I will love. No one else, is that clear?”
Binigyan niya ako ng matamis na ngiti bago lumapit at hinalikan ako sa labi. Hindi ito mabilis na halik. Punong-puno ito ng pagmamahal—ng katotohanan.
“I love you.” Bulong ko sa pagitan ng halik.
“I love you more.” Sagot niya, mas mahigpit ang hawak sa kamay ko, parang sinisiguradong hindi ako muling mawawala.
Pagkatapos ng maikli naming pag-uusap, nagpatuloy kami sa biyahe. Sinabi ni Ines na balikan namin ang dalawa sa hotel para isabay na sila pauwi, kaya dumiretso kami kaagad doon. Napansin kong mukhang nalilito na ang staff sa lobby dahil iba na naman ang kasama kong babae—at nakayakap pa si Ines sa braso ko.
“They're here,” sabi ko sa kanya habang binubuksan ang pinto ng kwarto.
Pasado tanghali na nang makabalik kami, pero pagpasok namin, tulog pa rin ang dalawa. Napayuko ako nang makita ang mga damit nilang nagkalat sa sahig. Agad ko itong pinulot at itinabi, bahagyang namumula sa hiya kay Ines.
“Obviously, the two of them enjoyed themselves so much last night that they're still asleep until now.” Sabi ni Ines at may bahagyang panunukso sa boses.
“Parang gano’n na nga,” sagot ko habang patuloy na tinatabi ang mga damit. “Inumaga na rin kasi kami dahil ayaw nilang magpaawat.”
Biglang humarap sa akin si Ines at humakbang palapit. Hinawakan niya ang laylayan ng aking damit at marahang itinaas. Napatingin siya sa akin, saka dahan-dahang iginala ang paningin sa bugbog kong katawan, puno ng bite at love marks mula sa dalawa.
“More like you didn’t let them rest until they completely passed out.” Sabi niya, sabay singkit ng mga mata sa akin.
Wala akong nagawa kundi ang manahimik at ngumiti habang pinapanood siyang sinusuri ang mga marka sa aking katawan.
“Parang gano’n na rin nga.” Nahihiyang sagot ko sabay kamot sa batok.
Napailing si Ines bago muling ibinaba ang laylayan ng aking damit. “Tsk, tsk. I don’t know whether I should congratulate you or scold you.” Natatawang sabi niya habang nakatingin pa rin sa akin.
Ngumiti lang ako at nagkibit-balikat. “Wala naman akong kasalanan. Sila ang nagsimula, ako lang ang sumabay.”
Muli siyang napailing at lumingon sa dalawang mahimbing pa ring natutulog. Lumapit siya sa gilid ng kama at bahagyang tinapik si Amour sa balikat. “Hey, wake up. You’ll end up sleeping until nightfall at this rate.”
Napasinghap si Amour at marahang dumilat, halatang groggy pa. “Hmm? What time is it?” Mahina niyang tanong habang hinahanap si Azalea gamit ang kanyang kamay.
“Pasado tanghali na,” sagot ko habang nakatayo sa tabi ni Ines. “Dapat na tayong umalis.”
Narinig kong umungol si Azalea mula sa kabilang side ng kama, halatang ayaw pang gumising. “Leave me alone.” Reklamo niya habang nagkukubli sa kumot.
“Really?” Sagot ni Ines, sabay hawak sa baywang ni Azalea at marahas na tinusok-tusok ito gamit ang mga daliri. “Let's see if you still won't wake up.”
“Ugh! Haha, that hurts! Stop it!” Sigaw ni Azalea habang biglang bumangon at hinampas ang kamay ni Ines.
Tumawa si Ines at bumaling sa akin. “There, you're awake. Get ready so we can leave.”
Napabuntong-hininga ako at naupo sa gilid ng kama. “Seryoso, ang lala niyo kagabi. Halos hindi ko na kayo napigil.”
Nagkatinginan sina Amour at Azalea, parehong namumula ang pisngi. Si Azalea ang unang nagsalita, “Why do you seem like the one who's embarrassed? Don't worry, we enjoyed it.”
Napatingin ako kay Ines, na ngayon ay naka-krus ang mga kamay at nakataas ang isang kilay habang nakangisi. “Looks like it wasn't just you who enjoyed it.”
Napakamot ako sa ulo at tumayo na lang. “Tama na yan, maligo na kayo at umuwi na tayo dahil baka pagalitan na ako ng mga anak ko.”
Tumawa lang ang tatlo bago nagmadaling tumayo para mag-ayos. Habang naghihintay, hindi ko maiwasang mapangiti. Hindi man planado ang lahat ng nangyari, isa lang ang sigurado—hindi ko malilimutan ang gabing ‘yun. Habang abala sina Amour at Azalea sa pag-aayos, nagdesisyon akong kumuha ng tubig. Sumunod naman si Ines at humilig sa pader, tahimik akong pinagmamasdan.
“Hon, may I ask?” Tanong niya. Tumango ako bilang sagot. “Do you still talk to Rhea?” Dagdag niya, may bahagyang pag-aalinlangan sa kanyang boses.
Umiling ako. “Noong ilang araw akong hindi nagising, nakausap ko siya. Pakiramdam ko… nalalapit na ang pagbabalik niya.” Tipid akong ngumiti bago ibinaba ang baso at lumapit sa kanya.
Hinaplos ko ang kanyang pisngi, saka marahang niyakap. "Don't forget me, okay? I will miss you."
Bahagyang nagulat si Ines at lumayo ng kaunti upang tingnan ako sa mga mata. “What do you mean?” tanong niya, halatang may pag-aalala.
Umiling ako at muling niyakap siya, mas mahigpit kaysa kanina. “Wala… gusto ko lang maramdaman ang yakap mo.” Hindi na siya nagtanong pa. Sa halip, hinayaan niya akong manatili sa kanyang bisig, tila nararamdaman din ang hindi ko masabi.
“We're done.”
Biglang dumating sina Amour at Azalea, dahilan para sabay kaming mapatingin ni Ines sa kanila. Suot nila ang mga damit na binili ko kanina, at hindi ako nagkamali—bagay na bagay sa kanila. Napangiti ako at iniabot ang magkabilang kamay ko sa kanila.
“Uwi na tayo,” sabi ko, “pero daan muna tayo sa ice cream shop—peace offering ko sa mga anak.”
Sabay-sabay silang natawa.
“Smart,” komento ni Ines habang nagtaas-baba ako ng kilay na parang nagmamayabang.
“Wag mo silang laging pinapakain ng matatamis,” saway ni Amour, nakataas ang isang kilay.
“It's fine, it's not all the time anyway.” Sagot ni Azalea, agad akong ipinagtanggol.
Napailing na lang si Amour, habang si Ines ay nakangiti lang, halatang natutuwa sa usapan namin. Umalis kami ng hotel, at parang mga artista kung makatingin ang mga tao sa kanila—may ilan pang lihim na kumukuha ng litrato. Pansin ko kasi dahil nasa likuran ako nilang tatlo habang naglalakad, kaya kitang-kita ko kung paano sila hinahangaan ng mga tao.
Habang naglalakad, bigla kong naalala si Emilie, baka naghihintay din siya sa amin. Kaya bago pa kami bumili ng ice cream para sa mga anak, dumaan muna kami sa isang boutique para bumili ng mga damit para sa kanya. Hindi naman ako ang gumastos, sa totoo lang—si Amour ang nagbayad. Ako lang ang pinapili niya kung ano ang sa tingin ko’y babagay kay Emilie.
“Sigurado ka na ba diyan?” Tanong ni Amour habang hawak ang ilang damit na pinili ko.
“Yeah, bagay yan sa kanya. Trust me,” sagot ko, sabay kindat.
Napailing siya pero hindi na kumontra at dumiretso na sa counter para bayaran ang lahat. Halatang wala na siyang pake kung magkano ang nagastos. Pagkatapos naming mamili, dumiretso na kami sa ice cream shop. Habang nasa loob ay agad kong napansin ang ilang bata na naglalaro malapit sa glass window. Saglit akong natulala, naalala ko ang mga anak namin at kung gaano sila kasaya sa tuwing nagkakasama-sama kami.
“Anong gusto niyong flavor?” Tanong ko sa kanila habang nakapila kami.
“Strawberry for me.” Sagot ni Azalea.
“Vanilla.” Sagot naman ni Amour.
“Hmm… cookies and cream.” Sagot ni Ines, sabay sulyap sa akin. “You?”
“Chocolate, syempre.” Sagot ko sabay ngiti.
“I noticed that you like sweets, unlike Rhea.” Sunod na sabi ni Amour.
“Oh? I didn't know.” Sagot ni Aza.
“I thought she liked sweets?” Nalilitong tanong ni Ines.
“Duh, how come you don’t know when you were the ones who spent more time with her back then?” Ang tono ni Amour parang pinapahiwatig sa dalawa na mga wala silang alam sa mga paborito ni Rhea— parang nanghahamon ba, gano’n.
Pagkatapos naming umorder, naupo kami sa isang table malapit sa bintana. Tahimik lang kaming kumakain, pero ramdam ko ang saya ng bawat isa. Matagal na rin kaming hindi nagkaroon ng ganitong klaseng moment, simple pero puno ng saya.
“We should do this more often.” Sabi ni Amour habang nakatingin sa akin.
Ngumiti ako at tumango. “Oo nga, masyado tayong naging busy sa kanya-kanyang buhay. Kailangan din natin ng ganitong pahinga.”
Tumango ang lahat bilang pagsang-ayon. Naramdaman kong may humawak sa kamay ko—si Azalea. “Thank you, Red,” bulong niya.
“Para saan?” Tanong ko.
“Sa lahat. Sa pagiging ikaw.”
Napangiti na lang ako at mas hinigpitan ang hawak ko sa kamay niya. Wala na akong ibang hiniling kundi ang manatili kaming ganito, masaya at buo.
Pagdating namin sa bahay, sinalubong kami ng mga batang halatang may tampo. Para silang isang grupo ng investigators na handang isalang kami sa interrogation room—at syempre, ako ang pinaka-naipit sa mga tanong nila. Kaya naman mabilis kong inilabas ang ice cream bilang pang-areglo para matapos na ang usapan.
Matapos makumbinsi ang mga bata, umakyat kami ni Amour sa kwarto ni Emilie para ibigay ang regalo namin. Pero pagpasok namin ay nakita naming mahimbing pa rin siyang natutulog.
“Mas una pang nagising ang mga bata kaysa sa inyo,” sabi ko habang inilalapag ang mga shopping bags sa tabi.
“It's not our fault, darling. You didn't let us rest last night until we passed out.” Sabi ni Amour sabay pag-ikot ng mga mata.
Napailing na lang ako. “Balik na tayo sa ibaba—”
“I'll stay here and sleep beside her. I miss this sexy woman.” Sagot niya bago hinubad ang takong at umupo sa tabi ng kama ni Emilie.
Ngumiti ako. “Okay, magpahinga kayo. Mamayang gabi, sa labas tayo kakain.” Lumapit ako upang bigyan siya ng halik.
“Alright, take care of the kids, darling,” bulong niya sabay mapang-asar na ngiti.
Tumango ako bago lumabas ng kwarto. Ayos lang at sanay na rin naman akong makipagkulitan sa mga bata, lalo na’t kasama ko pa sina Azalea at Ines sa pagbabantay sa kanila. Pagbalik ko sa baba, agad akong sinalubong ng mga bata. Gusto nilang manood ng palabas kaya dinala ko sila sa cinema room at pinanood namin ang gusto nila.
Buong hapon, wala kaming ginawa kundi mag bonding—naglaro, nagtawanan, at nagkulitan. Pagod ako pero sulit lahat dahil ramdam ko ang saya at pagmamahal nila. Pagsapit ng gabi ay lumabas kami para maghapunan—pero hindi na lumayo, sa may pool area lang kami nag-set up ng barbecue. Ako at ang mga kasambahay ang abala sa paghahanda ng pagkain, habang ang mga bata naman ay naglalaro at naghahabulan sa kiddie pool.
“Ma’am, saan po ilalagay ang inumin?” Tanong ng isa sa mga katulong.
“Ipasok mo na lang sa mini fridge.” Sagot ko habang patuloy sa pagpaypay ng niluluto kong barbecue.
Biglang sunod-sunod na lumabas ang mga asawa ko, suot ang kanilang mga one-piece at two-piece bikinis. Napangiti ako nang makita silang papalapit. Hindi ko maiwasang mapatingin sa kanilang mga katawan—at sa kanilang apat, walang duda na si Emilie ang may pinakamagandang pangangatawan.
Napanganga na lang ako habang pinagmamasdan sila. Hindi ko rin maiwasang mapakagat-labi, ang gaganda ng mga asawa ko, at para silang mga modelo sa suot nilang swimsuits. Napansin yata ni Azalea ang tingin ko kaya lumapit siya at marahang hinampas ang braso ko.
"Baby, you’re staring too much—we might just melt.” Natatawa niyang sabi.
Ngumisi lang ako. “Wala akong magagawa, ang gaganda nyo kasi.”
“Flatterer,” sabat ni Amour bago siya dumiretso sa mesa para kumuha ng inumin.
Samantala, si Ines naman ay pumwesto sa tabi ko at sumandal sa balikat ko. “Hon, are you tired? Emilie and I will finish that for you.” Alok niya sabay dampi ng halik sa pisngi ko.
Umiling ako. “Okay lang ako, enjoy naman ako sa ginagawa ko.”
“Aba, workaholic wife,” biro ni Emilie habang kumukuha ng plato. “But alright, we'll take care of this. Go to the kids—they seem to want to play with you again.”
Sinulyapan ko ang mga anak namin at tama nga siya. Kanina pa ako tinatawag ng mga ito, kaya nagpasya akong sumunod. “O siya, bahala na kayo rito, pero huwag nyo akong sisihin kung masunog yang mga barbecue nyo.”
“Go on, leave now before I throw you into the pool.” Natatawang banta ni Azalea.
Nagtawanan kami bago ako tumakbo palapit sa mga bata. Ramdam ko ang init ng gabi, pero mas mainit ang pakiramdam ng pag kasama ko sila, ang pamilyang mahal na mahal ko. Habang naglalaro ako kasama ang mga bata, naririnig ko ang tawanan ng mga asawa ko sa may grilling area. Ang saya nilang panoorin at para silang matagal nang magbabarkada.
“Satan, talo ka na!” Sigaw ni Wen habang tumatawa.
Napangiti ako at sumuko na lang sa laro namin. “Fine, fine. Talagang pinagtulungan nyo ako, ah?”
“Gano’n talaga, Mama! Teamwork!” Sagot ni Wryn bago tumakbo palayo.
Pinagmamasdan ko lang sila habang nagtatakbuhan at naglalaro. Hindi ko alam kung anong mabuting nagawa ko sa buhay para magkaroon ng ganitong klaseng pamilya, pero hindi ko na rin iniisip. Ang mahalaga, nandito sila, kasama ko.
“Hon,” tawag ni Ines mula sa mesa. “Tara na at kakain na tayo.”
Mabilis akong lumapit sa kanila at tinulungan silang ihain ang pagkain. Ang mga bata naman ay nag-unahan sa upuan nila, sabik sa pagkain.
Habang kumakain kami ay panay ang biruan at tawanan. Si Amour at Emilie ay panay ang asaran, si Ines naman ay hindi mapakali sa pag-aasikaso sa mga bata, at si Aza ay tahimik lang na nakangiti, pinagmamasdan kaming lahat.
Tumigil ako sandali at tiningnan ang buong paligid… ang pamilya ko, ang saya, ang init ng pagmamahal na nararamdaman ko. Ito na yata ang pinaka-perpektong gabing naranasan ko.
Nagulat ako sa batang kumalabit sa akin at pagtingin ko ay nakita ko si Wen. “Yes?” Sabi ko sa kanya.
“Satan, can we talk?” Nahihiya niyang salita.
Ngumiti ako bago tumango at binuhat siya. “Excuse me lang, kakausapin daw ako ng demonyong bata.” Paalam ko sa pamilya at nagtawanan naman sila.
“Hey,” saway sa akin ni Wen at ngumuso.
“I'm kidding.” Sagot ko bago siya dinala doon sa kabila, kung saan ang playground nila.
Ibinaba ko siya sa may swings at marahan itong itinulak, sakto lang para ma-enjoy niya. “May gusto kang sabihin?” Tanong ko.
Nakayuko lang ito kaya hindi ko alam kung ano ang gusto niya. “Wen?” Tawag ko.
Nag angat siya ng ulo at sinenyasan akong yumuko, inabot niya sa akin ang kamay at pagtingin ko sa kanyang palad ay nakita ko ang isang kwintas. Nagulat ako, hindi makapaniwala sa kanyang ibinigay. Bahagya akong natigilan habang nakatingin sa kwintas na nasa kanyang palad. Hindi ko inaasahang may ibibigay siya sa akin, lalo pa’t alam kong hindi naman siya mahilig sa ganitong bagay.
“What’s this?” Tanong ko, may halong pagtataka at saya sa boses ko.
Kinamot niya ang kanyang pisngi, halatang nahihiya. “I-It’s my gift to you…” mahina niyang sagot.
Napangiti ako sa kanyang pag-aalangan. Ang cute niya talaga kapag ganito. “Talaga? Pwede mo bang isuot sa akin?”
Agad siyang tumango, kaya tumalikod ako upang bigyan siya ng pagkakataong isabit ito sa aking leeg. Tahimik akong naghintay habang nararamdaman ko ang kanyang maliliit na kamay na maingat na isinasara ang kwintas. Ngunit bago ko pa siya muling mahawakan, naramdaman ko ang mahigpit niyang yakap mula sa aking likuran.
“I'm sorry for everything…” mahina niyang bulong. Bahagya akong natigilan sa kanyang sinabi, pero hindi ako nagdalawang-isip na hawakan ang kanyang kamay na nakapulupot sa akin.
"I'm sorry for being a bad child, and thank you so much for your patience…” dagdag pa niya, at doon ko na naramdaman ang panginginig ng kanyang boses. Dahan-dahan akong humarap sa kanya at sa sandaling ‘yun ay nakita ko ang mga luhang dumadaloy sa kanyang pisngi.
“Wen…” Mahina kong tawag habang marahang pinapahid ang kanyang luha.
Muli niyang kinagat ang kanyang labi, tila nag-aalinlangan sa sasabihin. Hanggang sa wakas, inangat niya ang kanyang mukha at tinitigan ako ng diretso sa mga mata.
“C-Can I call you Mom?”
Parang may kung anong sumabog sa loob ng dibdib ko sa narinig ko. Ang tagal kong hinintay ang sandaling ito at ngayon ay nangyari na. Walang salitang lumabas sa aking bibig. Ang tanging nagawa ko lang ay yakapin siya nang mahigpit, habang pinipigilan ang sariling mapahagulgol sa sobrang saya.
“Of course, anak… Anytime, forever.” Bulong ko, habang hinahaplos ang kanyang buhok.
Alam kong hindi lang isang regalo ang natanggap ko, kundi isang hindi matatawarang pagmamahal mula sa isang batang minsan kong inakalang hindi na ako matututuhang mahalin.
“Thank you so much, Wen… thank you.”
Ang init sa pakiramdam, parang sasabog ang puso ko, at nagkakagulo sa buong sistema ko. Humugot ako ng malalim na hininga, ipinikit ang mga mata at mas niyakap ng mahigpit si Wen.
…
…
…
“M-Mom?” Tawag ng batang kayakap ko, may halong pagtataka at saya sa kanyang boses.
Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata, bahagyang lumayo upang mapahid ang mga luhang dumaloy sa aming pisngi. Isang mahinang hagikhik ang narinig ko mula kay Wen, tila hindi makapaniwala sa nangyayari.
"Hon," tawag ni Ines mula sa aking likuran.
Tumayo ako at binuhat si Wen palapit sa kanya. Ilang sandali ko siyang tinitigan, pilit iniukit sa aking isip ang mukha niyang kay ganda pagmasdan. Ngumiti ako nang matamis bago marahang hinaplos ang kanyang pisngi.
“Hey, are you okay?” Tanong niya, bakas ang pag-aalala sa kanyang mga mata habang pinapahid ang natitirang luha sa aking pisngi.
Hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya. Hinawakan ko ang kanyang kamay na nasa aking pisngi at marahan itong hinalikan—isang halik na puno ng pangungulila, ng saya, at ng pagmamahal.
“Hi, bebelabs,” malambing kong bulong, hindi mapigilan ang panunukso sa aking boses.
Napakurap siya ng ilang beses, halatang hindi makapaniwala sa narinig. Tumaas ang kanyang mga kilay, at ilang segundo siyang tila natulala bago siya tuluyang nakapagsalita.
“R-Rhea?” Nanginginig niyang tanong, tila takot na baka mali lang ang iniisip niya.
Marahan akong tumango at bago ko pa man mabigkas ang kahit isang salita ay agad na niya akong hinalikan—isang mainit, puno ng emosyon, at matagal ng hinahangad na halik.
Ilang segundo kaming nanatili sa ganoong posisyon bago siya dahan-dahang humiwalay, kapwa kami habol ang hininga. Hindi ko napigilan ang malapad na ngiti sa aking labi. Inilapat ko ang isang daliri sa aking bibig, sinenyasan siyang huwag muna itong ipaalam sa iba.
Hinawakan ko ang kanyang nanginginig na kamay at marahang pinisil ito.
“It's me, bebelabs,” mahina kong sabi, puno ng katiyakan.
Napapikit siya, pilit pinipigilan ang mga luhang nagbabantang bumagsak at tumango bago ako bigyan ng isang mahigpit na yakap.
“Welcome back, wifey,” bulong niya, isiniksik ang kanyang mukha sa aking dibdib, para bang ayaw na niya akong pakawalan muli.
Isang boses ang biglang sumingit sa aming tahimik na sandali.
“Mom, why are you crying?” Tanong ni Wen, nakatingin sa amin habang nilalaro ang kanyang mga daliri.
Binalingan ko siya at marahang tinapik ang kanyang ilong. “She's just happy, Wen. Bati na tayong dalawa.” Sagot ko, at agad siyang natawa ng mahina.
Muli ko silang niyakap nang mahigpit, ninanamnam ang init at saya ng muling pagiging buo.
Pagkatapos ng napakaraming taon…
Nandito na ulit ako.
Kasama sila.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen1s.Vip